Featured

Κι όλο μου λείπουν οι άνθρωποι. | Από την Νάσια.

  Κοιτάζω τον καθρέφτη. Παρατηρώ το είδωλο μου καθαρά πια. Κι αν δεν αντέχω, κι αν τα μάτια μου θολώνουν, φροντίζω να τα καθαρίζω γρήγορα. Κι ύστερα… Υστέρα βλέπω πάλι καθαρά. Στο λέω αληθινά ποτέ δεν έδειχνα τόσο αδύναμη. Ποτέ δεν ένιωθα μονάχη. Ποτέ δεν ένιωθα στο πλήρες μου..κενή. Και να δεις που ντρέπομαι, ντρέπομαι […]

Read More Κι όλο μου λείπουν οι άνθρωποι. | Από την Νάσια.
Featured

Εμφανίσου για λίγο στην αρχική μου… | Από την Νάσια.

    Για άλλη μια φορά ανατρέχω στη μονή μου διέξοδο. Όση λογική κι αν μου ‘χει απομείνει, διαλέγω εκείνον τον μικρό παραλογισμό μέσα στη μέρα που θα με συνεπάρει. Βλέπεις, έτσι -μπορώ-. Έτσι καταφέρνω να έρχομαι σε επαφή μαζί σου. Να σε κοιτώ με τις ώρες δίχως να μοιάζω τραγική, υπερβολική…παράλογη. Μπορώ να σε […]

Read More Εμφανίσου για λίγο στην αρχική μου… | Από την Νάσια.
Featured

Σάββατο βράδυ… | Από την Νάσια

Γυρνώ αργά απ’ τη δουλειά, τις υποχρεώσεις, εκείνη τη μικρή βόλτα με το σκύλο μου. Παίρνω αυθόρμητα εκείνη τη φόρα που μου παίρνει μακριά κάθε παράπονο και πέφτω θεαματικά στο κρεβάτι μου. Κοιτώντας το ταβάνι με απόλυτη αφοσίωση, σκέφτομαι τι πρόκειται να κάνω απόψε. Ποιους φίλους θα συναντήσω, ποιον έρωτα θα επισκεφτώ, ποιο πάρτυ θα […]

Read More Σάββατο βράδυ… | Από την Νάσια
Featured

Άγχος & Ταχυπαλμίες. | Από την Ήλις

Οι χτύποι βαράνε στον πιο αγχώδη ρυθμό και εγώ δεν είμαι διατεθειμένη να τους ακολουθήσω στον χορό. Με πιάνει από το χέρι, με τραβάει βίαια και με αναγκάζει να χορέψω μα εγώ αρνούμαι ! Δεν θέλω σου λέω, δεν μου αρέσει αυτό το τραγούδι, φύγε… Με κοιτάει και γελάει ενώ με βλέπει ανήμπορη και γελώντας […]

Read More Άγχος & Ταχυπαλμίες. | Από την Ήλις
Featured

Αγγίζοντας ό,τι πιο βαθύ μου.

Άλλο ένα ξημέρωμα με βρίσκει πλάι σου. Για ακόμη ένα βράδυ αφέθηκα στα χέρια σου. Για ακόμη ένα δειλινό αρνήθηκα το μοναχικό και ήσυχο κρεβάτι μου κι ήρθα κοντά σου. Για ακόμη μία νύχτα φρόντισα να επιλέξω την φασαρία στην απόλυτη ησυχία μου που τόσο με κούρασε. Ξάπλωσα πλάι σου. Τα μάτια μου για άλλη […]

Read More Αγγίζοντας ό,τι πιο βαθύ μου.
Featured

Έγινες ήλιος. | Από τον Κωνσταντίνο

Κοίταξα τον καθρέφτη… Ααααα! Τα χέρια μου χτύπησαν με δύναμη τον τοίχο!    5 μήνες … μισός χρόνος … ίσως και παραπάνω! Και;;; Τι κατάφερες; Απολύτως τίποτα! Κάθε προσπάθεια πήγε χαμένη! Δεν ξέρω και εγώ πόσες ώρες μου πήρε…  Όλα άρχισαν όταν σε γνώρισα… Τι μάτια και αυτά; Ένα ζευγάρι μάτια αλλιώτικο… Έβλεπα μια σπίθα […]

Read More Έγινες ήλιος. | Από τον Κωνσταντίνο
Featured

Εκείνη η πράσινη κουκκίδα που πλευρίζει το όνομα σου.

 Νιώθοντας γελοία στην εικόνα μου, περιμένω σαστισμένη πάνω από ένα κινητό για δυο χνάρια παρουσίας σου…γράφει η Νάσια. Ανοίγω ξανά και ξανά το κινητό μήπως δεν πρόσεξα, μήπως δεν πρόλαβα, μήπως μου ξέφυγε ο νους για λίγο από εσένα. Μήπως δεν είδα πως μου έστειλες. Μήπως αφέθηκα. Μα τι λέω; Πως να φύγει από εσένα […]

Read More Εκείνη η πράσινη κουκκίδα που πλευρίζει το όνομα σου.
Featured

Πόσο άγχος θα αντέξει η ψυχή σου ακόμα; | Από τη Βίκυ.

  …γράφει η Βίκυ. Η κοινωνία μας εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς και εσύ το ξέρεις καλύτερα απ’ όλους. Αγωνίζεσαι κάθε μέρα και παλεύεις μόνη σου να τα βγάλεις πέρα. Μία πολεμίστρια ανάμεσα στους λύκους της εποχής. Θυμάμαι, όταν ήμουνα μικρή σε ζήλευα και ανυπομονούσα να φτάσω στην ηλικία σου και να κάνω τα πράγματα που έκανες […]

Read More Πόσο άγχος θα αντέξει η ψυχή σου ακόμα; | Από τη Βίκυ.
Featured

Αν ζούσα όπως η γιαγιά μου…

Αν ζούσα όπως η γιαγιά μου, θα ήμουν ένα πολύ διαφορετικό κορίτσι. Αν βίωνα τα χρόνια που βίωσε η γιαγιά μου, αν περπατούσα στα μέρη που περπάτησε, αν ένιωθα ό,τι ένιωθε, δεν θα ήμουν αυτή που είμαι σήμερα. Αν ήμουν η γιαγιά μου, δεν θα ήξερα τι σημαίνουν όλα αυτά που κατακλύζουν το κεφάλι μου […]

Read More Αν ζούσα όπως η γιαγιά μου…
Featured

Η πρώτη μου φορά.

Η πρώτη μου φορά. Η πρώτη φορά που αισθάνθηκα. Η πρώτη φορά που ένιωσα την αγάπη, τον έρωτα, το πάθος να διαπερνά τις κλειστές πόρτες του μέσα μου. Το πρώτο ρίγος που με έπιασε στην μορφή του. Το πρώτο του χάδι και άγγιγμα στο κορμί μου. Η πρώτη φορά που αγάπησα. Η πρώτη φορά που […]

Read More Η πρώτη μου φορά.
Featured

#havea(tea)m™: Γιατί γράφω; Από την Νάσια Καραμπατσάκη.

Όλοι με ρωτούν γιατί γράφω. Πως γράφω και πως νιώθω γι’ αυτά που γράφω. Πως γίνεται η απλή και καθημερινή γυναίκα της διπλανής πόρτας να κρύβει μέσα της έναν κόσμο γεμάτο αποφθέγματα και ιστορίες. Η απάντηση βρίσκεται στην ίδια της τη ζωή. Την ίδια της την ψυχή. Τα άρθρα μου υπογράφουν από ψυχής κι αυτό είναι […]

Read More #havea(tea)m™: Γιατί γράφω; Από την Νάσια Καραμπατσάκη.
Featured

Με λένε Γιάννη, υποφέρω μα πολεμώ. {Tea να κάνω : STORY NO1}

Με λένε Γιάννη και είμαι 18 χρονών. Δεν μοιράζομαι στιγμές από την προσωπική μου ζωή συνήθως αλλά πιστεύω πως μέσω της σελίδας σας μπορούν να ταυτιστούν κι άλλα άτομα που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα. Δυστυχώς δεν είμαι ούτε ο πρώτος ούτε και ο τελευταίος. Είμαι έφηβος και όπως οι περισσότεροι στην ηλικία μου έτσι κι […]

Read More Με λένε Γιάννη, υποφέρω μα πολεμώ. {Tea να κάνω : STORY NO1}

Παίξε τα χαρτιά σου. | Από την Ιωάννα.

Παίξε το χαρτί του εαυτού σου. Δείξε ποιος είσαι και τι αξίζεις. Και αν δεν σε δεχτούν για αυτό μην απογοητευτείς και μην πέσεις. Να είσαι δυνατή προσωπικότητά και να μην το βάζεις κάτω. Μην είσαι δειλός και μην φοβάσαι. Αντιμετώπισε τα προβλήματα σου όπως έχουν. Δεν θέλεις να σε πουν αδύνατο και άχρηστο όμως […]

Read More Παίξε τα χαρτιά σου. | Από την Ιωάννα.

Κι αν δε ζήσεις τώρα..τότε πότε; | Από τη Μίνα.

Α’ μέρος Στην γέννηση του δόθηκε ένα χαρτί γεμάτο γρίφους και προειδοποιήσεις. Κανένα άλλο μωρό δεν έχει δεχθεί τέτοιο “δώρο”. Όσο ήταν παιδί δεν μπορούσε να καταλάβει ούτε να τον επηρεάσει, οι δικοί του άνθρωποι του παρείχαν ασφάλεια, προστασία και συμβουλές βγαλμένες από τα δικά τους βιώματα. Μεγαλώνοντας θα τρόμαζε… Μεγαλώνοντας η ζωή του θα […]

Read More Κι αν δε ζήσεις τώρα..τότε πότε; | Από τη Μίνα.

Τα εύκολα δεν ήταν ποτέ για εμάς. | Από την Έλενα.

Δεν είμαι εύκολος άνθρωπος. Κάποιοι μπορεί να πουν πως είμαι ένας απο τους πιο δύσκολους ανθρώπους που θα γνωρίσεις. Αν είσαι αρκετά τυχερός να το κάνεις. Δε μιλάω πολύ. Αν με πετύχεις τυχαία στο δρόμο είναι πολύ πιθανό να σκεφτείς “τι καριόλα είναι αυτή”. Και θα έχεις δίκιο. Είμαι καριόλα. Ποτέ δεν αρνήθηκα τίτλους που […]

Read More Τα εύκολα δεν ήταν ποτέ για εμάς. | Από την Έλενα.

Αγαπημένο μου ημερολόγιο.. | Με λένε Γιάννη.

Σάββατο 19/08/17 Αγαπητό μου ημερολόγιο, Καιρό έχουμε να τα πούμε. Η αλήθεια είναι ότι είχα ξεχάσει την ύπαρξη σου, μην με παρεξηγήσεις. Σε είχα παρατημενο κάπου κάτω από το κρεβάτι. Παρατημενο γιατί πλέον δεν ένιωθα την ανάγκη να μοιραστώ τον πόνο μου μαζί σου. Βλέπεις, για λίγο ένιωσα ότι υπάρχει και κάποιος άλλος εκεί έξω […]

Read More Αγαπημένο μου ημερολόγιο.. | Με λένε Γιάννη.

Η νύχτα έχει πολλά πρόσωπα. | Από τη Στέλλα.

Ζόρικη η νύχτα ,ύπουλη. Παράλληλα όμως είναι και όμορφη. Ρίχνει το μαύρο της πέπλο αγκαλιάζοντας απαλά την Γη, τα φώτα της πόλης ανάβουν για να φωτίσουν και το πιο απόμακρο στενό της. Εκείνες οι συγκεκριμένες ώρες, είναι ώρες που κάθε άμυνα σου θα γκρεμιστεί . Το μυαλό σου γεμίζει με σκέψεις και εικόνες. Σκέψεις και […]

Read More Η νύχτα έχει πολλά πρόσωπα. | Από τη Στέλλα.

Εσύ που ακούς τα πάντα… | Από την Εβελίνα.

Εκείνοι οι άνθρωποι που αποτελούν συνοδοιπόροι, σύμβουλοι, προστάτες, το πρώτο τηλέφωνημα και στα εύκολα και στα δύσκολα. Που ακούνε τα πάντα, πάντα. Κάθε γέλιο μας, κλάμα, παράπονό μας, ανησυχίες, τα πιο τρελά μας όνειρα. Εκείνοι που μέτρο σύγκρισης δεν υπάρχει, αυτοί που αποτελούν μοναδικότητα, η φωνή που καταφέρνει να μας ηρεμήσει κι ας μη μας […]

Read More Εσύ που ακούς τα πάντα… | Από την Εβελίνα.

“Τι θα πει ο κόσμος;” | Θέμης #Teaνακάνω;

  Οικογένεια για ‘μένα… Η οικογένεια…. μια τόσο δυνατή λέξη και ένας τόσο δυνατός δεσμός αναπτύσσεται σε δυο-τρεις λεξούλες στα αυτιά του καθενός… όχι όμως στα δικά μου… Εγώ όταν ακούω οικογένεια δεν σκέφτομαι τραπέζια, συγγενείς, χάρες κι ό, τι μπορεί να φανταστεί ένα κοινό παιδί. Αυτό που σκέφτομαι εγώ όταν ακούω οικογένεια είναι μια […]

Read More “Τι θα πει ο κόσμος;” | Θέμης #Teaνακάνω;