WHEN MY HEART BEATS FOR LOVE , A FREE BIRD IN THE SKY DIES.

Χωερρίς τίτλο.png

CLICK TO LISTEN: Kovacs – My Love

 

 

Κάθε φορά που η καρδιά μου χτυπά για την αγάπη , ένα ελεύθερο πουλί στον ουρανό πεθαίνει. Κάθε φορά που το μάτι tumblr_o8c649qCca1uimd3do1_500.jpgμου αστράφτει στην όψη του έρωτα , ένα ανεξάρτητο λιοντάρι που τρέχει μανιωδώς να προλάβει την ελευθερία του , χτυπά το πιο γερό του πόδι και φυλακίζεται μια για πάντα στη φυλακή του. Κάθε φορά που το χέρι μου νιώθει έρημο και κρύο δίχως μία συντροφιά να το κρατά , μια αγέλη λύκων σταματά να τρομάζει με τα ουρλιαχτά της οτιδήποτε περνά από δίπλα της. Ό,τι ανεξάρτητο ζει και μεγαλώνει μέσα μου διαλύεται στο δευτερόλεπτο μόλις νιώσω την ανάγκη από έναν άνδρα δίπλα μου.

Είναι σπάνιο. Μα κάθε φορά που συμβαίνει γεννάται πραγματικός ανεμοστρόβιλος. Σαν μια ήσυχη καθημερινή ημέρα με το συνηθισμένο , χαλαρό αεράκι της ξαφνικά να παραφρονεί και να σηκώνει έναν τεράστιο και καταστροφικό ανεμοστρόβιλο. Συναισθήματα , σκέψεις , καρδιοχτύπια όλα στο πέρασμα του τα σηκώνει. Άκρως επικίνδυνο μα τόσο δελεαστικό. Φοβάμαι να αγαπήσω. Φοβάμαι να ερωτευτώ. Ξέρω τι ακολουθεί. Μα αυτός ο πειρασμός της αυτοκαταστροφής μου με διαλύει κάθε μοναχική βραδιά που με βρίσκει στο μπαλκόνι μου.

Κρατώντας το τσιγάρο μου ταυτίζομαι απόλυτα μαζί του. Το ανάβω με όλη μου τη δύναμη στη σκανδάλη του αναπτήρα. Θέλω να προκαλέσω τη δυνατότερη φωτιά που μπορεί να βγάλει. Ύστερα το καπνίζω , απολαμβάνω κάθε στιγμή μαζί του. Κάθε ρουφηξιά κι ένα νέο συναίσθημα , συν ένα κομμάτι στο παζλ μου. Το φτάνω ως το τέλος. Δεν αφήνω κανένα να μου πει πως άφησα κάτι πίσω. Κι ύστερα; Ύστερα το σβήνω. Με τον πιο ψυχρό κι απότομο τρόπο. Το σβήνω. Το τσακίζω στη μέση. Κι εκείνο χάνεται πάνω στην καταστροφή του.

Πίνοντας το αγαπημένο μου κρασί ταυτίζομαι απόλυτα μαζί του. Διαλέγω το αγαπημένο και καλοστημένο ποτήρι μου και το γεμίζω με οίνο. Οίνος μαγικός. Σε καταστρέφει πριν καν καλά καλά νιώσεις την υφή του στα χείλη σου. Γεμίζω το ποτήρι όσο πρέπει. Ούτε μισοάδειο ούτε μισογεμάτο. Το πίνω αργά και βασανιστικά. -Οι φίλοι μου εκνευρίζονται , μου παίρνει πολλή ώρα μαζί του- Νιώθω κάθε συστατικό του στη γλώσσα μου σε κάθε γουλιά που γεύομαι. Το ταξιδεύω σε όλο τον ουρανίσκο μου κι ύστερα το καταπίνω βιαστικά μιας και είναι δύσκολο να αντισταθείς σε τέτοια γεύση. Η ώρα περνά και το κρασί τελειώνει. Δεν με νοιάζει , το ξαναγεμίζω. Μέχρι να ικανοποιήσω τα γούστα μου. Ξανά και ξανά μέχρι να βαρεθώ.

Έτσι κι ο έρωτας στη ζωή μου. Ένα μικρό μα τόσο σημαντικό κεφάλαιο στο βιβλίο της ζωής μου. Πολλοί άνθρωποι έχουν τη θέση του τσιγάρου στη ζωή μου. Τους ανάβω θέτοντας τους σε δράση , τους απολαμβάνω κι ύστερα τους ξανασβήνω. Πάντοτε όμως μένει η μυρωδιά τους στα χέρια μου. Πάντοτε με ακολουθεί το στίγμα τους απ’το πέρασμα που πραγματοποίησαν στη ζωή μου. Κι άλλοι λαμβάνουν το ρόλο του κρασιού. Εντυπωσιακοί , μαγικοί μα όχι αρκετοί για εμένα. Έτσι γεμίζω και ξαναγεμίζω τις δόσεις μου μαζί τους μέχρι να κουραστώ. Κι ύστερα; Ύστερα έρχεται το επόμενο μπουκάλι…

Δεν είναι για εμένα οι έρωτες. Δεν είναι για εμένα οι άνθρωποι. Δεν είναι λέξεις αυτές να τις πιάνω στο στόμα μου. 

gaga-idgaf.gif

Η ομάδα του #haveatea είναι εδώ για εσένα κάθε Σάββατο, Κυριακή & Δευτέρα με νέα posts στην οθόνη σου. Το συγκεκριμένο post έγραψε και επεξεργάστηκε η Νάσια Καραμπατσάκη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s