Haveatea.gr : Οι αναμνήσεις τους μας συντροφεύουν.

tumblr_nt42qsrBna1qbflqmo1_500.jpg

Πρόσωπα έρχονται και φεύγουν. Οι μέρες περνούν, οι καιροί αλλάζουν κι εμείς μένουμε στάσιμοι. Μας τρώνε τα σωθικά τα αξημέρωτα βράδια που μας θυμίζουν όλο αγάπη τις αναμνήσεις μας με όλους εκείνους που πέρασαν απ’τη ζωή μας. Τι παράξενο συναίσθημα κι αυτό! Άραγε αναπολείς γιατί αγαπάς και πονάς ή απλά γιατί θέλεις να επαναφέρεις εκείνη την ευτυχία που σε περιτριγύριζε τότε; Άραγε είσαι κενός χωρίς εκείνον που έφυγε ή οι αναμνήσεις σου γεμίζουν την άδεια σου ψυχή κάθε φορά που το μυαλουδάκι σου προσπαθεί να σε περιπαίξει;

Σίγουρα δεν έχουν όλα τα stories της ζωής happy ends. Σίγουρα δημιουργούνται ρόλοι θύτη και θύματος. Το θύμα είναι εκείνος που μένει κι ο θύτης είναι αυτός που φεύγει. Σίγουρα ο ένας πονά, κλαίει, καταστρέφεται κι ο άλλος ξεχνά, προχωράει, συνεχίζει. Δεν είναι απαραίτητο όμως πως ο θύτης δεν αγαπά, πως δεν πόνεσε, πως δεν καταστράφηκε από το τέλος που εκείνος επινόησε. Θα χαρακτήριζα τον θύτη γενναίο, θαρραλέο και ευθύ. Φεύγει για να προλάβει το κακό; Φεύγει για να μη γίνει το κακό χειρότερο; Δεν έχει σημασία, η ουσία βρίσκεται στο ότι έχει τη δύναμη να απαρνηθεί όσα τον γέμιζαν αγάπη κι ας τον πλήγωναν, για να βυθιστεί στη μοναξιά του.

Τέλειωσε κι η μέρα σου και σήμερα. Γυρίζεις εξουθενωμένος σπίτι καθώς δεκάδες πρόσωπα περνούν απ’το μυαλό σου. Πόσα πρόσωπα συνάντησες και γνώρισες απόψε; Πόσοι άνθρωποι θα περάσουν άραγε από τη ζωή σου; Πως η μνήμη σου παίζει τόσο βρώμικα; Δέκα συνεχόμενους αριθμούς να διαβάζεις και να ξαναδιαβάζεις, θα ‘ναι δύσκολο έως αδύνατο να τους αφομιώσεις και να τους επαναφέρεις στη μνήμη σου. Κι όμως, δεκάδες, εκατοντάδες, ακόμη και χιλιάδες άτομα είναι εκεί να σου θυμίζουν κάθε ξεχωριστή στιγμή στη ζωή σου. Από ένα βλέμμα στη στάση του λεωφορείου σου έως έναν έρωτα που σε στιγμάτισε για καιρό.

Πάντοτε θα θυμάσαι, θα αναπολείς και θα ξανά ζεις τις στιγμές ευτυχίας που έζησες με κάθε έναν από αυτούς. Κάθε βράδυ προτού κοιμηθείς η καρδιά θα είναι εκεί να χαρίζει κάθε χτύπο της σε μια καινούρια ανάμνηση που σου ‘ρχεται στο μυαλό. Ζουν μέσα από τις αναμνήσεις που μας δημιούργησαν κι αυτό τους κάνει ξεχωριστούς. Μπορεί να έφυγαν, μπορεί να έφυγα κι εγώ, μα οι στιγμές μας δεν έφυγαν ποτέ από τον δρόμο τους. Δεν μπορεί ποτέ και κανείς να γυρίσει πίσω στο χρόνο και να σβήσει ό,τι τον έκανε να πονά ή να χαίρεται. Το μόνο που μπορεί είναι να πάρει στα χέρια τη ζωή του, να βγει έξω στο δρόμο και να δημιουργήσει νέες και χαρούμενες αναμνήσεις για να θυμάται…

Η ομάδα του #haveatea είναι εδώ για εσένα κάθε Σάββατο, Κυριακή & Δευτέρα με νέα posts στην οθόνη σου. Το συγκεκριμένο post έγραψε και επεξεργάστηκε η Νάσια Καραμπατσάκη.

tired-girl-thinking-at-her-deskΤea να κάνω; Κάθε ιστορία μας ταυτίζει τους αναγνώστες μας δίχως αμφιβολία. Θέλεις κι εσύ να γίνεις πηγή ταύτισης στο #haveatea;  Στείλε το πρόβλημα σου στο #haveatea : Μήνυμα στο #haveatea και δες το story σου ανώνυμα αναρτημένο στην στήλη “Tea να κάνω;” 

512 Ζητάς κι άλλα άρθρα για τα παιχνίδια του μυαλού, τις αναμνήσεις και τις αγάπες που πέρασαν; Το #haveatea προνόησε! Βρες τα εδώ : HOME PAGE

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s