Προσπαθώ να βρω έναν λόγο για να ζω, δίχως να ξέρω αν θα τα καταφέρω. [Tea να κάνω; Story no4]

Προσπαθώ να βρω έναν λόγο για να ζω μόλις από τα παιδικά μου χρόνια δίχως να ξέρω αν θα τα καταφέρω, μας εκμυστηρεύεται η 16χρονη Βασιλική…

e109000155df8fd1835bd6380e402077.jpg

Εδώ και κάποια χρόνια νιώθω πως περνάω κατάθλιψη απλά στην αρχή δεν το είχα συνειδητοποιήσει. Είχα φτάσει σε σημείο να παρακαλώ να αποκτήσω κάποια σοβαρή αρρώστια όμως νόμιζα πως ήθελα απλά να τραβήξω την προσοχή. Πίστευα πως με τον καιρό αυτό θα αλλάξει. Όμως καθώς περνούσαν τα χρόνια η κατάσταση μου χειροτέρευε. Η «αρρώστια« άρχισε να γίνεται «θάνατος«. Δεν είχα κάποιο νόημα για να ζω. Είχα απομακρυνθεί από όλους και από όλα και το μόνο που ήθελα ήταν να κόψω τις φλέβες μου ή να πέσω μπροστά σε κάποιο αμάξι την ώρα που κινείταιΚάποιες φόρες πλήγωνα τον εαυτό μου. Πίστευα πως έτσι ο ψυχικός πόνος γίνεται σωματικός και πως θα ένιωθα καλύτερα. Ακόμα το πιστεύω.

Μια μέρα γνώρισα κάποιον. Κάποιον που με καταλάβαινε χωρίς καν να χρειαστεί να μιλήσω. Περνούσε και αυτός κατάθλιψη και ήξερε πως αισθάνομαι. Επίσης είχαμε τόσα κοινά κι ένιωθα πως βρήκα το «άλλο μου μισό». Με κοιτούσε στα ματιά και έβλεπε την κάθε μου σκέψη. Αμέσως ένιωσα πως απέκτησα έναν σκοπό ύπαρξης, έναν λόγο για να μην τερματίσω τη ζωή μου. Μέχρι που το ενδιαφέρον του στράφηκε αλλού. Ερωτεύτηκε κάποια άλλη. Αμέσως έγινα ασήμαντη, όπως ήμουν πριν μερικά χρόνια. Έβλεπα πως είναι ευτυχισμένος χωρίς εμένα και κάτι μέσα μου έσπαγε μέρα με την μέρα. Οι σκέψεις για αυτοκτονία αυξήθηκαν καθώς τον έβλεπα να ξεπερνάει την κατάθλιψη του με την βοήθεια εκείνης.

Φυσικά η αγάπη απαιτεί θυσίες. Στην προκείμενη περίπτωση η θυσία ήταν η φιλιά μας. Εγώ δεν είχα πρόβλημα με αυτό. Τον έβλεπα χαρούμενο και αυτό ήταν αρκετό. Όμως ταυτοχρόνως έβλεπα κι εμένα να καταστρέφομαι. Ένιωθα το μέσα μου να μετατρέπεται σε χάος. Η κατάσταση μου χειροτέρεψε. Μα τώρα βρίσκομαι εδώ, και προσπαθώ να πολεμήσω. Προσπαθώ να βρω έναν λόγο να ζήσω. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω. Όμως ξέρω πως αυτό που με κράτησε μέχρι σήμερα είναι το χαμόγελο του. Αυτό το χαμόγελο που σε κάνει να νιώθεις μια εσωτερική γαλήνη, μια ζεστασιά. Ειδικά αν αυτό το χαμόγελο ανήκει στον άνθρωπο που αγαπάς, σε αυτόν που για χάρη του θα έκανες κάθε είδους θυσία. Αυτό με κράτησε ζωντανή. Και ελπίζω να με κρατήσει για λίγο ακόμα..

Αγαπητή Βασιλική, 

Η ομάδα του haveatea.gr σε ευχαριστεί ειλικρινά για την κατάθεση ψυχής σου. Η ζωή καλώς ή κακώς είναι γεμάτη εξελίξεις, εκπλήξεις και αναπάντεχα γεγονότα. Εμείς μέσω των δυσκολιών και μη γινόμαστε δυνατότεροι και ανθεκτικότεροι. Αρκεί να σκέφτεσαι πως στην ηλικία σου ελάχιστες κοπέλες έχουν αποκτήσει την δύναμη που κατέχεις εσύ τώρα. Η αγάπη απαιτεί θυσίες μας εκμυστηρεύτηκες. Θυσίες απαιτεί η ίδια η ζωή λοιπόν. Και η δική σου η θυσία είναι ο πόνος που πέρασες για να φτάσεις να μας μιλάς όλο δύναμη και αυτοπεποίθηση πλέον. Συνέχισε να πιστεύεις στον εαυτό και τα κατορθώματά σου. Πλέον μοιράστηκες την ιστορία σου, ταύτισες τους αναγνώστες μας και κατ΄επέκταση και δικούς σου κι έχεις πλέον χιλιάδες άτομα να σε στηρίζουν έστω με την σκέψη τους. Σε ευχαριστούμε.

Αν θέλεις κι εσύ να ταυτίσεις τους αναγνώστες μας με το δικό σου story, στείλε μας προσωπικό μήνυμα στο Facebook Page μας!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s