Όταν η απόρριψη όλων, με οδήγησε στο να εμπιστευτώ τον λάθος άνθρωπο. #rape | Tea να κάνω;

991c1dc975bde46560a666e35327afba.jpg

Είμαι η Έφη και είμαι 18 χρόνων. Όταν η απόρριψη όλων σας με οδήγησε στην αποδοχή του λάθος ανθρώπου, ο ψυχικός πόνος έμοιαζε μηδενικός μπροστά στον σωματικό…

Γενικά δεν μιλάω για τα προσωπικά μου αλλά πήρα το θάρρος να μιλήσω, γιατί πρέπει και το έχω ανάγκη. Όλα ξεκινούν ως συνήθως από το σχολείο. Τα παιδιά με αντιμετώπιζαν διαφορετικά από τους υπολοίπους συμμαθητές τους. Συγκεκριμένα με χαρακτήριζαν άσχημη. Έβρισκαν αυτό τον τρόπο για να με μειώσουν, να με κάνουν να αισθανθώ άσχημα. Φυσικά δεν έλειπαν και οι χαρακτηρισμοί όπως “κουρέλι” κοκ. Έκαναν τα πάντα για να με ισοπεδώσουν, να με τρομοκρατήσουν και να καταφέρουν να τροφοδοτήσουν το κενό που είχαν οι ίδιοι μέσα τους. Το κλέψιμο της κασετίνας και των πραγμάτων μου δεν παραλείπονταν από κανένα διάλειμμα ως ένδειξη της κυριαρχίας τους.

Κάθε μέρα γύριζα σπίτι και δεν μιλούσα σε κανέναν. Δεν είχα ποτέ το θάρρος να το πω σε κανέναν. Ούτε καν στους γονείς μου. Γενικά πάντα ήμουν από τα κορίτσια που δεν έβρισκε εύκολα παρέα. Υπήρχαν φόρες που ήμουν εντελώς μονή. Οι γονείς μου αναρωτιόνταν αν είμαι καλά, αν έχει συμβεί κάτι ή αν δεν πάει καλά κάτι με εμένα. Μα εγώ δεν μιλούσα ποτέΣυνεχώς ήμουν κλεισμένη στο δωμάτιο μου. Εκεί έβρισκα την ηρεμία μου, τον εαυτό μου. “Κλεισμένη” στον εαυτό μου πίστευα ότι θα ξέφευγα από εκείνη την κατάσταση αλλά γινόταν το αντίθετο. Όσο πιο πολλά κρατούσα μέσα μου, τόσο αυξανόταν η απογοήτευση μου. Ευάλωτη τόσο στον ίδιο μου τον εαυτό όσο και στους γύρω μου, ήμουν έτοιμη να θυσιάσω κάθε ίχνος εμπιστοσύνης προκειμένου να μην νιώθω μόνη.

Λίγους μήνες μετά έπεσα θύμα βιασμού. Από το πουθενά βρέθηκε ένα αγόρι στο δρόμο μου. Ήμασταν μαζί, νομίζοντας πως κάτι θα άλλαζε στη ζωή μου. Εκείνος από τη πλευρά του ήθελε να προχωρήσουμε. Φρόντιζε να μου το υπενθυμίζει συνεχώς. Όταν εγώ του είπα πως δεν θέλω, αυτός άρχισε να μου φέρεται περίεργα. Με τον καιρό ήρθε εκείνη η μέρα που ήρθε σπίτι μου.Έλειπαν όλοι. Ήμουν μόνο εγώ κι εκείνος. Εκείνος ήταν παντελώς έτοιμος να κάνει πράγματα δίχως τη θέληση μου. Οι λεπτομέρειες δεν είναι αναγκαίες. Έβαλα τα κλάματα. Άρχιζα να φωνάζω μπας και με ακούσει κανείς. Και τότε από το πουθενά μπήκαν οι γονείς μου στο σπίτι. Όταν τον έδιωξαν, άρχισα να τους εξηγώ τι είχε γίνει. Με παρηγόρησαν με μια αγκαλιά, κάνοντας το καλύτερο δυνατό εκείνη τη στιγμή. 

Από εκείνη την ήμερα οι γονείς μου ήταν πάντα δίπλα μου και με βοηθούσανΗ απομόνωσή δεν έχει καλή κατάληξη. Ποτέ δεν αποτέλεσε λύση για τίποτα. Όλη η εκείνη η εσωστρέφεια που είχα κατέληγε σε αδιέξοδο. Κι αν όχι σε αδιέξοδο, σίγουρα οδηγούσε ή σε γκρεμό ή σε ρέμα. Γκρεμός οι άνθρωποι που δεν έπρεπε να εμπιστευτώ και ρέμα η μοναξιά μου.

tired-girl-thinking-at-her-deskΤea να κάνω; Κάθε ιστορία μας ταυτίζει τους αναγνώστες μας δίχως αμφιβολία. Θέλεις κι εσύ να γίνεις πηγή ταύτισης στο #haveatea;  Στείλε το πρόβλημα σου στο #haveatea : Μήνυμα στο #haveatea και δες το story σου ανώνυμα αναρτημένο στην στήλη “Tea να κάνω;” Η ιστορία σου θα σταλθεί, θα επεξεργαστεί και θα αναρτηθεί από την ομάδα του Haveatea.Gr .

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s