Αφηρημένα βλέμματα…

503820d1b7306b0598e8f04a158fcf7e.jpg

Είπες να βγεις μία βόλτα στο δρόμο να δεις τον κόσμο και να ξεχάσεις. Να ξεφύγεις από τη ρουτίνα και να αδειάσεις το μυαλό σου από το φόρτο της ημέρας…γράφει η Βίκυ.

Ξεκίνησες να περπατάς και καθώς έφτανες στο κέντρο της πόλης ξεκίνησες να παρατηρείς τους ανθρώπους. Άλλοι σε κοιτούσαν στα μάτια και φευγαλέα έπαιρναν το βλέμμα τους, άλλοι δεν σε παρατηρούσαν καν και κάποιοι άλλοι μπορεί να σε κοιτούσαν και όμως έβλεπαν πίσω από σένα. Σταμάτησες να περπατάς και αποφάσισες να καθίσεις κάπου έτσι ώστε να παρατηρήσεις τη ροή της πόλης. Άνθρωποι βιαστικοί, άνθρωποι σκεπτικοί. Κάπου εκεί άρχισαν να σε κατακλύζουν οι σκέψεις. Άρχισες να παρομοιάζεις τους περαστικούς πολίτες με τα άτομα που πέρασαν από τη ζωή σου. Εκεί που θυμόσουν ευχάριστες στιγμές ταυτόχρονα συννέφιαζες. Τι κάθεσαι και θυμάσαι! Ένας τυχαίος θόρυβος σε επανέφερε πίσω. Κοίταξες την ώρα και κατάλαβες πως δεν είχαν περάσει παρά μόνο κάποια λεπτά.

Ναι, ξέρω. Όταν χάνεσαι στις σκέψεις σου ο χρόνος μοιάζει να περνάει πολύ γρήγορα αλλά δεν είναι έτσι. Άλλο ένα παιχνίδι του μυαλού. Όσο ο κόσμος συνέχιζε να περπατάει ακάθεκτος από μπροστά σου σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο, κάποιες φιγούρες σου τράβηξαν την προσοχή. Ήταν άνθρωποι σαν εσένα που ξαπόσταιναν σε ένα παγκάκι. Αφηρημένοι όπως ακριβώς ήσουν και εσύ. Είδες το πρόσωπο σου να καθρεφτίζεται στο δικό τους και όμως δεν τρόμαξες. Τους κοιτούσες επίμονα όμως αυτοί δεν σε έβλεπαν. Μερικοί από αυτούς χαμογελούσαν αθώα όσο σκέφτονταν αλλά οι περισσότεροι είχαν χαθεί στην άβυσσο του μυαλού τους. Τι να έκρυβαν άραγε αυτά τα αφηρημένα βλέμματα; Ποιανού τη χαρά ήθελες να μοιραστείς και ποιανού τη θλίψη ήθελες να πάρεις; Μάλλον κάπου εδώ κουράστηκες και αποφάσισες να πάρεις τον δρόμο του γυρισμού. Πήρες κάποιο μάθημα σήμερα και άρχισες να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο διαφορετικά.

Πλέον τα αφηρημένα βλέμματα για σένα δεν είναι τόσο επιφανειακά. Ξέρεις ότι κρύβουν μία ανείπωτη ιστορία από πίσω που τόσο θα ήθελες να τη μοιραστούν μαζί σου. Όχι από περιέργεια αλλά γιατί κάτι βαθιά μέσα σου σου λέει ότι η ιστορία σας είναι κοινή. Αν και συνήθως μένεις με το παράπονο ότι δεν αντάλλαξες κουβέντα με τους περαστικούς μία ελπίδα φουντώνει μέσα σου κάθε φορά που ξυπνάνε από τον λήθαργο τους και κοιτάζεστε στα μάτια. Γιατί ξέρεις ότι ένα βλέμμα ισοδυναμεί και χίλιες λέξεις που ποτέ δεν θα φτάσουν στα αυτιά σου…

Advertisements

One thought on “Αφηρημένα βλέμματα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s