Ο πολύχρωμος κόσμος μου. | Tea να κάνω;

 

 

c66d4a03d72d2e66416ce980fc7c8cb2.jpg

 

Είναι ακόμα μια μέρα από τις πολλές. Εκείνες τις κρύες, τις ψυχοπλακωτικές, που σε κλείνουν μέσα στο σκοτάδι τους και δεν σε αφήνουν να ανασάνεις. Σε βομβαρδίζουν από παντού. Κι εσύ..εσύ σαν άβουλο ανθρωπάκι, υπακούς. Ξαπλώνεις στο κρεβάτι σου και κλείνεις τα μάτια. Σκέφτεσαι τον δικό σου κόσμο. Φαίνεται τόσο μακρινός από τον πραγματικό. Στον κόσμο σου υπάρχουν χρώματα υπέροχα, φωτεινά. Στον κόσμο σου ο κόσμος δεν φοβάται το ‘’διαφορετικό’’, κανείς δεν κρίνει, κανείς δεν φοβάται να εκφραστεί, να προσδιοριστεί. Όλοι έχουν δικαίωμα να πουν ό, τι θέλουν και να το κάνουν πράξη.  Κάνεις δεν ρωτάει πράγματα που δεν πρέπει. Δεν χρειάζεται να απαντήσεις σε ερωτήσεις τους γιατί όλα είναι φυσιολογικά, έτσι όπως τα θέλουν. 

Στον πολύχρωμο κόσμο μου όλοι οι γονείς δέχονται τα παιδιά τους γι’ αυτό που είναι. Δεν τα τιμωρούν, δεν τα μαλώνουν, δεν τα διώχνουν από το σπίτι όταν δεν είναι αυτό που αποζητούν οι ίδιοι από εκείνα. Προτιμούν να τα αγκαλιάσουν και να τα βοηθήσουν. Δεν υπάρχει φόβος ούτε τρομαγμένα βλέμματα. Στα χέρια των παιδιών δεν υπάρχουν χαρακιές, μελανιές, απαίσια σημάδια. Δεν φωλιάζουν δαίμονες στις ψυχές τους και η λέξη κατάθλιψη είναι άγνωστη και φαντάζει αστεία. Δεν υπάρχουν παιδιά που ασκούν βία. Δεν υπάρχουν παιδιά που τους ασκείται βία. Κανείς δεν δείχνει με το δάχτυλο τον άλλον.Όλοι χαμογελούν, όλοι κρατιούνται χέρι-χέρι και τραγουδούν, χορεύουν.  

Δεν κρύβουν τον έρωτα τους, δεν φοβούνται μήπως κάνουν μια λάθος κίνηση και η κοινωνία στραφεί αμέσως να τους κατονομάσει. Δεν καταστρέφει κανένας συνάνθρωπος τους την ανθρωπιά που τους διακατέχει. Σκοτάδι ξανά. Χαμογελάς και ανοίγεις τα μάτια σου. Όλα έσβησαν και εσύ είσαι πίσω στον κρύο κόσμο με τα ψεύτικα χαμόγελα και τις κούφιες ελπίδες. Οι συμμαθητές σου περνούν πάλι κάτω απ’το σπίτι σου, φωνάζοντας. Σχεδόν τους ακούς. Κλείνεις τα αυτιά σου, δεν θες να τους ακούς, τους έχεις βαρεθεί. ‘’Μέχρι πότε; ’’ φωνάζεις στον εαυτό σου.. ‘’Μέχρι πότε  θα τα ανέχομαι όλα αυτά; ’’. 

Κανείς δε ξέρει. Μόνον εσύ . . .

– Αναγνώστρια του haveatea.gr

 

#homophobia

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s