Ισοβίτης στο κελί σας. | Από τον Κώστα.

e7143b0655c6eedece40fc6e1d5a8cb4

Άνοιξα τα μάτια μου!
Όλα είχαν γίνει στάχτη…
Μα; Πότε πρόλαβαν;
Ίσα που ανοιγό-κλεισα τα βλέφαρά μου!
Στέκομαι ακόμα εδώ στο ίδιο σημείο…
Κοιμήθηκα παιδί και ξύπνησα άντρας.
Κοιμήθηκα με όνειρα και ξύπνησα με αναμνήσεις.
Τώρα φοβάμαι να κοιμηθώ.
Κάθομαι σε μια καρέκλα περιμένοντας τον χρόνο να περάσει.
Νιώθω τα κόκαλά μου να σαπίζουν όσο μένω εδώ…
Εγώ σαπίζω εδώ! Όμως….ποιο το νόημα;
Τι υποτίθεται ότι πρέπει να κάνω;
Οι πιο κοντινοί μου άνθρωποι αποτελούν την φυλακή της προσωπικότητας μου και μετά το χάος…
Δεν ξέρω αν πρέπει να κάψω την φυλακή μου ή να την διακοσμήσω…
Προτιμώ απλά να δραπετεύσω από αυτήν!Ώρες ατέλειωτες όσο μου επιτρεπόταν κοίταγα έξω από το παράθυρο τον λειψό τους ουρανό!
Σκοτάδι…
Αυτό θυμάμαι μόνο… Θυμάμαι να βλέπω τις ψυχές τους… Όλες μαύρες!
Όμως δεν θα ξεχάσω ποτέ την λάμψη από ενός ανθρώπου την ψυχή….
Τι και αν το σκοτάδι απλώνεται παντού; Μια σπίθα χρειάζεται για να το καταπιεί. Μα η σπίθα έσβησε· πάει και αυτή!Αυτά συλλογίζομαι και νιώθω ότι η σωτηρία είναι τόσο κοντά, όσο και ο ορίζοντας….

Σκότωσα την αγάπη και τον έρωτα με γυμνά χέρια και δεν ξέρω που να κρυφτώ…
Αν με ακούς, αν με διαβάζεις, να ξέρεις ότι ακόμα καίγομαι στην κόλαση που έφτιαξα. Τουλάχιστον εδώ μπορώ να μείνω μόνος!
Εδώ δεν ακολουθεί κανείς.
15871723_1796960897224372_2465788866527343244_n— Κώστας.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s