Στην κόλαση παράδεισος. | Από τον Κώστα.

6f5fb3e1435fe7bb9faa5feee50b0c13

Θυμάμαι την πρώτη μάτια σου…
Τότε με πρωτοέκαψες!
Με έκανες να γελάσω και για πρώτη φορά & δεν ήταν από αμηχανία…
Έριξες το βλέμμα σου.
Μα διάβασα τα μάτια σου!
Γλυκός; Χαζούλης;
Δεν ξέρω μα μου άρεσε…
Σε προκάλεσε να αναρωτηθείς!
Αρκούσε.

Είσαι όντως εσύ!
Ξέρω πως τέτοιες απορίες μας δημιουργούνται πολλές φορές μέσα σε μια μέρα σαν εκείνη την μέρα!
Δεν θα με θυμώσουν!
Χα!Busted!
Από που σε ξέρω;
Γιατί να σε θυμάμαι εγώ σωστά;
Τώρα όμως ήδη ξέρω τι σου άρεσε…
Δεν θα ναι δίκαιο!
Όμως εγώ αυτό το χαμόγελο το χρειάζομαι.
Είδες τελικά; Οι ποιητές ξέρουν πολύ καλά τι λένε! Είναι κάποιες φορές σαν και αυτήν, που οι ανόητοι στίχοι τους, φαντάζουν αναμφισβήτητες αλήθειες υπό κάποιες συνθήκες…
“…θά ‘πρεπε να ´σουν εδώ, που κάθε μας πρόταση τελειώνει με κόμμα…”
Να λοιπόν που βρέθηκε παράδεισος στην κόλαση… Ένας ίδιος!
Έστω παρόμοιος…
Για την ακρίβεια διαφορετικός. Τόσο διαφορετικός που μου είναι γνώριμος!
Μα τώρα είμαστε εμείς και το κύμα… ” Η φύση δεν έχει καμία άποψη για εμάς”…
Το μάτι μου συνήθισε το κύμα μα τα μάτια σου ακόμα να τα μάθει.

-- Κώστας | Haveatea.gr | Σε όλες τις στήλες. — Κώστας.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s