Η ζωή είναι για τους τολμηρούς. | Από την Κατερίνα.

e7c6e83d6dcea564d422cf4fa1f322e7

Στέκομαι εδώ άπραγη, μουδιασμένη,με τα χέρια σταυρωμένα,ψάχνοντας μια αλλη πτυχή του εαυτού μου. Νόμιζα πως θα καταφέρω να νικησω τον δειλό μου εαυτό,πως δε θα αφήσω το φόβο να υπερισχύσει έναντι των Θέλω μου. Ξέχασα Πώς είναι να αφήνεσαι και να απολαμβάνεις τη γλυκιά αίσθηση της τόλμης. Ξέρεις, αυτό το συναίσθημα που έχεις Όταν επιτέλους κάνεις κάτι που θέλεις απελπιστικά πολύ και για όσο διαρκεί θες να ζήσεις κάθε λεπτό. Κάθε δευτερόλεπτο αυτού του χρονικού διαστήματος ανάμεσα στο βαρετό πριν και το χωρίς νόημα μετά.

Ζηλεύω τους τολμηρούς. Αυτοί ζούνε βλέπεις με νόημα. Προσπαθώ κ εγώ να τους μοιάσω. Γιατί  ξέρω ότι τότε αποκτά μια παραπάνω γλύκα η ζωή. Ξεφεύγεις από τα επιτρεπτά , αποδεκτά , μη κατακριτέα όρια που σου επιβάλλουν συνειδητά ή υποσυνείδητα οι γύρω σου. Ζεις για σένα και τα θέλω σου και το δειλό σου πρέπει φαντάζει ασήμαντο μπροστά στο τολμηρό σου θέλω που σε απελευθερώνει από τα δεσμά του φόβου και νιώθεις επιτέλους ελεύθερος.

Είναι αστείο που αναγνωρίζω πόση σημασία έχει να μην καταπιέζεις τον εαυτό σου, τα συναισθήματα και τα θέλω σου την ίδια στιγμή που μέσα μου το πρέπει είναι  γραμμένο με κεφαλαία  και το θέλω με πεζά γράμματα. Προσπαθώ όμως αλήθεια να βρω την ισορροπία ανάμεσα σ ’αυτά  τα δυο και να χαμηλώσω τα τείχη εγωισμού και φόβου. Γιατί την έχω βιώσει κι εγώ αυτή τη γλύκα της αποδέσμευσης από τα πρέπει, μη νομίζεις. Μα να, κάπως ήρθαν πάλι τα πράγματα και η πίκρα με τραυμάτισε λίγο παραπάνω από άλλες φορές και βρέθηκα πάλι να ψάχνω εμένα και να προσπαθώ να γεμίσω τα κενά μέσα μου.

Έχω  ανάγκη να γίνω για λίγο προτεραιότητά μου για να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι με αγαπάω και να με προσέχω. Μόνη μου. Δεν είναι να μπλέκονται άλλοι  σ αυτές τις διαδικασίες. Γιατί οι πληγές είναι ανοιχτές και πώς να εμπιστευθείς άλλον άνθρωπο να αγγίξει μια ανοιχτή  πληγή σου? Να μη φοβάσαι όμως να πληγωθείς γιατί είναι και οι πληγές  ένα μέρος του εαυτού σου. Στα δύσκολα πλάθεις το εγώ σου. Άλλωστε ό,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. Σε βοηθάει να σταθείς πιο γερά στα πόδια σου, έτσι δεν είναι?

Κι έπειτα όσο οι πληγές επουλώνονται ξεχνιέται πολύ εύκολα η θλίψη και ορμάς πάλι στα θέλω όταν συνειδητοποιείς πως η χαρά που σου προσφέρουν είναι μεγαλύτερη και από τη μεγαλύτερη θλίψη που σου έχουν προκαλέσει. Και μπορεί για τους χλιαρούς το να αφήνεσαι στα θέλω σου είναι ανεύθυνο και ανώριμο αλλά στην  τελική αυτοί δεν έχουν ζήσει και δεν έχουν νιώσει ούτε στο ελάχιστο ότι έχεις νιώσει εσύ ο τολμηρός. Και μέσα στη μετριότητα και τους κανόνες τους μπορεί να μην τα ζήσουν και ποτέ. Όταν τολμάς επαναστατείς ενάντια στον καταπιεστικό εαυτό σου. Εσύ κυριεύεις τους προσωπικούς σου φόβους και όχι αυτοί εσένα.

Ξεκίνα λοιπόν να ζεις. Να ζεις για σένα. Τόλμα, μη φοβάσαι. Μην αφήνεις τη ζωή σου να φεύγει αναξιοποίητη. Δεν είσαι αιώνιος. Και μην ξεχνάς, να ζεις στα ακρα. Δεν χαρακτηρίζει η μετριότητα τους μονάκριβους ανθρώπους!

-- Κατερίνα | Haveatea.gr | Στη στήλη Μεταξύ σοβαρού & ας tea ου. — Κατερίνα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s