Το ταλέντο μου να απωθώ όποιον μ’αγαπά. | Από την Έλενα.

6a84f6d0e27b51effb20b2734391c9ea.jpg

Εικοσιένα χρόνια τώρα & ξέρεις τι έχω καταλάβει? Πως όλοι φεύγουν όταν έχεις την ανάγκη να μείνουν, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Τι έχεις τα βράδια, όταν ξαπλώνεις; To έχεις σκεφτεί ποτέ; Τον εαυτό σου θα μου πεις.. τον έχεις; Συνήθισες να ξυπνάς στο διπλό κρεβάτι μόνος σου. Έχεις βολευτεί και στην ιδέα πως έτσι έχεις περισσότερο χώρο να απλωθείς.

Μα στη τελική τι μετράει; Να απλώνεις τα άκρα σου ή τη ψυχή σου; Βολεύτηκες και στην ιδέα να πίνεις μόνος σου τον πρώτο καφέ. Καλύτερα έτσι λες. Δε σε ζαλίζει κανείς με τις κουβέντες του. Αλλά είναι και σιωπές που αντηχούν περισσότερο από τα πιο φλύαρα στόματα. Και είναι και βλέμματα, γεμάτα με λέξεις. Τι προτιμάς, πολύβουες σιωπές ή σιωπηλές κουβέντες;

Ένα πράγμα έχω κρατήσει δικό μου όλον αυτό το καιρό. Μια σειρά προτάσεων από έναν άνθρωπο που ήξερε τι έλεγε, και μόνο αυτό. “ Έχεις ένα μοναδικό ταλέντο να απωθείς όποιον σ’αγαπάει, όποιον θέλει να φτάσει λίγο πιο κοντά. Έχεις την έμφυτη τάση να τα κάνεις όλα μπουρδέλο. Διώχνεις τους πάντες από κοντά σου και μετά αναρωτιέσαι που πήγαν. Εκεί ήταν, αλλά βαρέθηκαν τα πέρα-δώθε σου”.

Και τι πειράζει; Τα βράδια μόνη ξαπλώνω έτσι κ αλλιώς. Και αν έδιωξα και δυο-τρεις τι έγινε; Η καλύτερη άμυνα ήταν πάντα η φυγή άλλωστε.

imageedit_1_4488576017.png — Έλενα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s