Το ταλέντο μου να απωθώ όποιον μ’αγαπά. | Από την Έλενα.

6a84f6d0e27b51effb20b2734391c9ea.jpg

Εικοσιένα χρόνια τώρα & ξέρεις τι έχω καταλάβει? Πως όλοι φεύγουν όταν έχεις την ανάγκη να μείνουν, πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Τι έχεις τα βράδια, όταν ξαπλώνεις; To έχεις σκεφτεί ποτέ; Τον εαυτό σου θα μου πεις.. τον έχεις; Συνήθισες να ξυπνάς στο διπλό κρεβάτι μόνος σου. Έχεις βολευτεί και στην ιδέα πως έτσι έχεις περισσότερο χώρο να απλωθείς.

Μα στη τελική τι μετράει; Να απλώνεις τα άκρα σου ή τη ψυχή σου; Βολεύτηκες και στην ιδέα να πίνεις μόνος σου τον πρώτο καφέ. Καλύτερα έτσι λες. Δε σε ζαλίζει κανείς με τις κουβέντες του. Αλλά είναι και σιωπές που αντηχούν περισσότερο από τα πιο φλύαρα στόματα. Και είναι και βλέμματα, γεμάτα με λέξεις. Τι προτιμάς, πολύβουες σιωπές ή σιωπηλές κουβέντες;

Ένα πράγμα έχω κρατήσει δικό μου όλον αυτό το καιρό. Μια σειρά προτάσεων από έναν άνθρωπο που ήξερε τι έλεγε, και μόνο αυτό. “ Έχεις ένα μοναδικό ταλέντο να απωθείς όποιον σ’αγαπάει, όποιον θέλει να φτάσει λίγο πιο κοντά. Έχεις την έμφυτη τάση να τα κάνεις όλα μπουρδέλο. Διώχνεις τους πάντες από κοντά σου και μετά αναρωτιέσαι που πήγαν. Εκεί ήταν, αλλά βαρέθηκαν τα πέρα-δώθε σου”.

Και τι πειράζει; Τα βράδια μόνη ξαπλώνω έτσι κ αλλιώς. Και αν έδιωξα και δυο-τρεις τι έγινε; Η καλύτερη άμυνα ήταν πάντα η φυγή άλλωστε.

imageedit_1_4488576017.png — Έλενα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s