Άκου με μπαμπά… | Θέμης. #teaνακάνω;

logotelikoaspro

 

 

6318eea4adea2b7ff21e62bb4a91678e

 

«Αγαπημένε« μου πατέρα...

Δεν είναι όλοι οι πατεράδες ήρωες. Δεν είναι όλοι οι πατεράδες πραγματικά δίπλα στα παιδιά τους. Συνήθως βρίσκονται μακριά, πολύ μακριά από το νου και την καρδιά τους. Άλλοτε απέναντι κι άλλοτε πίσω τους. Άνθρωποι γεννημένοι για να μην γεννούν μια ψυχή, αλλά να την καταδικάζουν. Άνθρωποι που δεν κατανοούν τις ζωές των ανθρώπων. Άνθρωποι μονόπλευροι. Άνθρωποι συντηρητικοί.

Ο πατέρας μου δεν…

Ο πατέρας μου δεν έπλενε πιάτα. Δεν μαγείρευε. Δεν βοηθούσε τη μητέρα μου. Και κατ’ επέκταση δεν την αγαπούσε. Ούτε κι εμένα αγαπούσε. Αφού δεν αποδεχόταν τον άνθρωπο που επέλεξε ως συνοδοιπόρο του για ολόκληρη τη ζωή του, εμένα θα αποδεχόταν; Δεν ήταν ο συνηθισμένος απλός και καθημερινός πατέρας. Όχι, δεν βοηθούν όλοι στις δουλειές του σπιτιού. Όχι, δεν συντελούν όλοι στο να παραμείνουμε ενωμένοι σαν οικογένεια. Κάποιοι απλά φωνάζουν, πίνουν, φεύγουν κι άλλοτε χτυπούν. Μερικοί δεν συμβουλεύουν τις κόρες ή τους γιους τους για τις σχέσεις και τα προβλήματα τους.

Εκείνος απλά…

Απλά έφευγε βράδυ και γυρνούσε πρωί. Άλλοτε μεθυσμένος κι άλλοτε λογικός. Λογικός στα πλαίσια τα δικά του. Λογικός υπό τους δικούς του όρους. Λογικός για εκείνον μα για κανέναν παραπάνω. Δεν μπορεί κανείς να το καταλάβει άν δεν το έχει νιώσει. Κι εύχομαι να μην το νιώσει ποτέ και κανένας. Πονάει πολύ να μην σε αποδέχονται οι άνθρωποι. Κι ακόμη περισσότερο πονά να μην σε αποδέχεται το ίδιο σου το αίμα, ο άνθρωπος που σε μεγάλωσε. Η αιτία ύπαρξης σου, ο λόγος που ζεις και αναπνέεις. Τραγικό & ειρωνικό να σε γεννά ο άνθρωπος που πρόκειται να σε σκοτώσει μέρα με τη μέρα και περισσότερο με τα λόγια και τις πράξεις του.

Πονάει στην αρχή…

Πονάει στην αρχή, μα γίνεται συνήθεια κι αυτό όπως οτιδήποτε άλλο σε αυτή τη ζωή. Συνηθίζεις, συνηθίζεις να προχωράς και να εξελίσσεσαι. Άλλωστε τα εμπόδια είναι για τα ξεπερνάμε κι όχι για να σκοντάφτουμε και να μένουμε στάσιμοι και πεσμένοι εξαιτίας τους. Σηκώνομαι στα χέρια μου και προχωρώ δίχως να υπάρχει αύριο. Σαν να πρέπει να πραγματοποιήσω σήμερα και μόνο όλα μου τα όνειρα. Πολλοί με ρωτούν γιατί. Γιατί είμαι σκληρός με εκείνον. Γιατί δεν του μιλώ. Γιατί δεν προσπαθώ να του εξηγήσω. Να εξηγήσω τι και πόσες φορές ακόμη; Να βρω λόγια να εκφράσω και να δικαιολογήσω τι; Το ότι γεννήθηκα για να ‘μαι ο εαυτός μου; Το ότι αυτό θέλω κι αυτό συνεχίζω να κάνω; Το ξέρει. Και όλοι το ξέρουν.

 

imageedit_3_5401888500

 Θέμης

 

#saynotoviolence  #proudtobe

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s