Κανείς δεν αποτυγχάνει. | Από την Έλλη. #panellhnies

f55e279b093f4353855df7d52ca0a704

Δέκα μήνες ήταν. Δέκα γαμημένοι μήνες. Δέκα μήνες που με χώριζαν από το κάνω επιτέλους το όνειρο μου πραγματικότητα, ένα όνειρο που μπορεί να δημιουργήθηκε στο λεπτό, αλλά ήταν τόσα χρόνια βαθιά μέσα μου. Ξεκίνησε η χρονιά που θα έδινα πανελλήνιες και έλεγα, μα σιγά τι είναι δέκα μήνες; Θα περάσουν και θα είμαι φοιτήτρια, επιτέλους φοιτήτρια μακρυά από σπίτι,μαμά,μπαμπά,μακριά από όλους και από όλα, θα έκανα τη ζωή μου.

Έλεγα στον εαυτό μου περιορίσου τώρα γιατί σε περιμένει κάτι καλό τον Αύγουστο, κάτι πολύ καλό. Και με αφετηρία αυτό ακύρωνα έξοδο Σάββατο, ακύρωνα ποτό με κολλητή , ακύρωνα τα πάντα. Και γιατί;; Γιατί, είπαμε,έρχεται το καλύτερο μετά. Δέκα μήνες γεμάτοι ταλαιπωρίες. Ψυχικές ταλαιπωρίες. Η μια μέρα χειρότερη από την προηγούμενη. Όλοι έλεγαν πρέπει να έχεις άριστη ψυχολογία για να γράψεις, και η δική μου ήταν τόσο κάτω που θαρρείς την πατούσα.

Και ξέρεις,ένα ντόμινο είναι ολα. Αν πέσει το ένα, η κατάσταση δεν σώζεται. Και αυτό το ένα έπεσε. Ακολούθησαν και άλλα, άλλα πιο ευχάριστα άλλα πιο σκληρά, κι εγώ απλά περίμενα, περίμενα εκείνον τον Αύγουστο που θα μάθω ότι ναι, πέρασα εκεί που ήθελα και όλα τα βάσανα των δέκα μηνών θα εξαφανίζονταν. Και έφτασε ο καιρός που έδωσα, που πήγα χάλια, που πήγα εκατό φορες χειρότερα από όσο έπρεπε και φανταζόμουν, που άρχισα να λέω στον εαυτό μου τζάμπα όλα,τίποτα δεν άξιζε. Σκεφτόμουν ότι δεν άξιζε να θυσιάσω τίποτα από αυτούς τους δέκα μήνες στο να προσπαθήσω για το Πανεπιστήμιο. Κι όσο το σκεφτόμουν τόσο δίκιο είχα.

Ώσπου φτάνει ο Αύγουστος, φτάνουν τα αποτελέσματα, φτάνει η αποτυχία. Τέλος τα ψέματα, τα χαρτιά άνοιξαν. Δες το καθαρά απέτυχες. Απέτυχα;; Όχι. Ποτέ. Για κανέναν λόγο. Κανείς δεν θα σου πει ότι απέτυχες. Ποτέ δεν αποτυγχάνεις. Κάνεις δεν αποτυγχάνει. Απλά μερικές φορές δεν πετυχαίνουμε τον στόχο μας. Ε και; Που είναι το πρόβλημα; Χάλασε ο κόσμος; Τα δύσκολα ειναι για τους δυνατούς. Κάποιος σε δοκιμάζει. Και θα του δείξεις ότι είσαι τσακάλι,ότι δεν μασάς. Ότι οι δυσκολίες και τα εμπόδια σε κάνουν πιο δυνατό, σε κάνουν άντρα ανεξαρτήτου φύλλου.

Λες πήγαν τζάμπα όλα. Ποια όλα; Τίποτα δεν πήγε χαμένο. Η ζωή είναι όλη μπροστά σου, όλη και σε περιμένει. Και έχει δυσκολίες ένα σωρό, αλλά τι σε νοιάζει, δεν μασάς έτσι και αλλιώς. Μη σε παίρνει από κάτω που δεν πέρασες στις πανελλήνιες. Δεν καθορίζει τη ζωή σου αυτό. Δεν είναι άξιο κάτι τέτοιο να καθορίσει την ζωή σου. Υπάρχει η δεύτερη φορά.  Η τρίτη. Η τέταρτη. Υπάρχουν άλλα ενδεχόμενα που δεν τα είχες ανακαλύψει ποτέ. Μην κλάψεις. Μη στεναχωρηθείς. Ή μάλλον μη τυχόν σκεφτείς να στεναχωρηθείς που δεν πέρασες στις πανελλήνιες. Εσύ να ‘σαι καλά. Να πάνε να γαμηθούν και τα Πανεπιστήμια και τα πάντα εγω θέλω εσύ να ‘σαι καλά. Και θα ‘σαι.
Το χρωστάς στον εαυτό σου. Το αξίζεις. Πάντα θα το αξίζεις.

imageedit_1_7967928115.png — Έλλη.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s