Μια αφορμή για να εκραγώ. | Από την Εβελίνα.

8c28379c1314b012e60fa99bbc5ceec9.jpg

Υπάρχουν στιγμές που το μόνο που θέλεις λένε, είναι μια αγκαλιά ή.. και όχι. Ένα φιλί ή.. και όχι. Έναν καλό λόγο ή.. μπορεί και όχι. Υπάρχουν στιγμές σαν κι αυτές που δεν ξέρεις πραγματικά ούτε εσύ ο ίδιος τι ζητάς. Αυτές που σου φταίνε όλοι χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο και όλα κρέμονται από μια μόνον μικρή, πολύ μικρή κλωστή. Ψάχνοντας αφορμή να πιαστείς στα χέρια για τα πιο ασήμαντα πράγματα, με ανθρώπους που δε φταίνε αλλά θα τους προσβάλλεις, θα τους φωνάξεις, θα τους επιτεθείς μέχρι να νιώσουν πιο άσχημα απ’ ότι εσύ.

Μια αφορμή ψάχνεις για να εκραγείς, για να κάνεις το μεγάλο -μπαμ- χωρίς καμία διάθεση να βρεις αυτό που θα σε ηρεμήσει. Μια αφορμή να βγάλεις όλα τα σπασμένα από μέσα σου, ηρεμώντας ύστερα εσύ, πετυχαίνοντας όμως να γεμίσεις πίκρα τις καρδιές των υπολοίπων. Στιγμές που νιώθεις πως όλα πάνε εναντίον σου, πως κάποιος σου έχει κάνει “μάγια” ή σε έχει “ματιάσει”. Που πιάνεις τον εαυτό σου να κλαίει στα ξαφνικά, που θα ζητήσεις τα ρέστα από κάποιον ενώ χρειάζεται να του πεις μια συγγνώμη. Ένας καταιγισμός αρνητικών γεγονότων που σε εμποδίζουν να δεις με θετικό βλέμμα τα πράγματα που υπάρχουν δίπλα σου και ψάχνεις την ασχήμια των πάντων. Μια αφύσικη αδιαφορία προς όλους που τους κάνει ακόμη περισσότερο να απομακρύνονται, λόγια που προσπαθούν να σε ηρεμήσουν και σε φουντώνουν ακόμη περισσότερο, επιφανειακές αγκαλιές που κρατιέσαι για να μην πιαστείς στα χέρια.

Στιγμές σαν αυτές που πιστεύεις ότι είσαι μόνος σου, πως κανείς πραγματικά δε σε καταλαβαίνει -κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τον άλλον παρά μόνο να τον συμπονέσει-, που θέλεις να κλειστείς στο δωμάτιο, να μην βγεις, να μείνεις μόνος σου με τις σκέψεις σου ή να πέσεις σε λήθαργο γιατί τελικά και αυτές κακό σου κάνουν. Στιγμές σαν κι αυτές που θέλεις να ξεφύγεις από αυτό που σου συμβαίνει αλλά όλο δίνεις κι άλλο χρόνο και χώρο στον εαυτό σου, δικαιολογώντας σου λάθη ξέροντας πως αυτά είναι ασυγχώρητα. Δυστυχώς από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε είναι να πιστεύουμε πως είμαστε αιώνιοι, ξεχνώντας πως χάνουμε τα όμορφα παραμένοντας σε αυτά που μας γεμίζουν λύπη, έχοντας την εμμονή να καθυστερούμε συνεχώς την επιδιόρθωση των καταστάσεων.

Αν πραγματικά ψάχνετε την αφορμή για να ξεσπάσετε κάντε το ήσυχα, μόνοι σας, γιατί τα λόγια πονούν πολλές φορές περισσότερο από τις πράξεις. Και να θυμάστε πως όλα περνούν, πως οι μπόρες για καλό είναι αρκεί να παραμένουν μπόρες και να μη μετατρέπονται σε αιώνιες βροχές. Και το πιο σημαντικό, να μη συνηθίζετε στη συμπόνια που σας προσφέρει η λύπη, γιατί έτσι.. πάντοτε θα αναζητάτε λιγάκι παραπάνω.

-- Εβελίνα | haveatea.gr | Σε όλες τις στήλες. — Εβελίνα.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s