Να γράφεις για τους ανθρώπους σου. Μόνο έτσι δε φεύγουν ποτέ. | Από τη Μίνα.

c2dd98b980b10fd436f45b89deedd711.jpg

Σου έχει τύχει ποτέ να διστάζεις να γράφεις για κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο; Φοβούμενος στη σκέψη πως αν φύγει θα μείνεις συντροφιά με ένα κομμάτι χαρτί, στολισμένο με λέξεις οι οποίες κρύβουν την χαμένη σου ευτυχία; Έχεις τρομάξει ποτέ στην ιδέα ότι το γραπτό σου, που για σένα ήταν κατάθεση ψυχής, πλέον είναι σκεπασμένο από στάχτες, δάκρυα και σταγόνες από κάποιο ποτό που χύθηκαν καταλάθος πάνω στη μέθη σου;

Αν σου έχει τύχει τότε, φρόντισε να μου φανερωθείς. Κι αν μου φανερωθείς, άκου με προσεχτικά. Σε έψαχνα, καιρό. Ήθελα να σου μιλήσω, ήθελα να σε πείσω. Να σε πείσω πως το να γράφεις για τους ανθρώπους σου είναι μαγεία. Να σε πείσω πως ό,τι φοβάσαι είναι αδύνατον να συμβεί αν δεν το αφήσεις εσύ ο ίδιος. Να σου εκμυστηρευτώ πως μόνον εάν γράφεις για τους ανθρώπους σου, τους κρατάς πραγματικά και παντοτινά κοντά και μέσα σου.

Φοβάσαι πως στο τέλος της ιστορίας ο πρωταγωνιστής μένει μόνος του να πλανιέται άδοξα, χωρίς ουσία και συντροφικότητα μέσα στο πλήθος. Φοβάσαι πως θα θυμηθείς ξανά, θα πονέσεις εις διπλούν, θα αναπολήσεις πρόσωπα και στιγμές για χάρη πέντε-έξι λέξεων. Κι όμως, κάθε φορά που γράφεις για τους ανθρώπους νιώθεις ολοένα και περισσότερο να σε κυριεύει εκείνο το αίσθημα της λύτρωσης. Κάθε γραπτό σου είναι και ένα ξεκαθάρισμα. Κάθε γραπτό σου είναι και μια κάθαρση για την ψυχή σου.

Βλέπεις οι άνθρωποι είναι τόσο παράξενα όντα. Οι χαρακτήρες που εγώ πλάθω στα έργα μου συνήθως έχουν παράδοξους χαρακτήρες και τους παρουσιάζω ως γυμνά φεγγάρια, ποτέ μισά, ποτέ κρυμμένα στη συννεφιά. Μόνο η πανσέληνος τους μοιάζει. Είναι άνθρωποι τους οποίους φωτογραφίζω κρυφά επειδή λατρεύω να παρατηρώ τις αυθόρμητες κινήσεις και αντιδράσεις της στιγμής εκείνης που στη πραγματικότητα δεν έζησαν –ουσιαστικά- ποτέ τους.

Είναι άνθρωποι που σου λένε να μείνεις λίγο ακόμα επειδή έχουν ανάγκη την συντροφιά σου. Άνθρωποι που πασχίζουν για να σου παραδώσουν λίγη παραπάνω έμπνευση που θα σε κάνει να γράψεις για αυτούς. Άνθρωποι που αποζητούν το ενδιαφέρον και την σκέψη σου. Κι άλλοτε την εκτιμούν. Κι άλλοτε όχι.

Κι εσύ εαυτέ; Εκτιμάς τούτη τη λύτρωση της ψυχής σου ή πάλι ψάχνεις στα χαμένα νέους ήρωες που θα συντροφεύσουν ξανά το έργο σου;

imageedit_1_3455472122.png — Μίνα.

COLUMNIST ON HAVEATEA.GR

 

HAVEATEA MAKES YOU ❤️ YOURSELF:

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s