Σάββατο βράδυ κι όλα μοιάζουν διαφορετικά. | Από τη Μίνα.

9be38bdad283f2194b2eb1588a2389a1

cursor(2)imageediRTTT55472122

— Μίνα

COLUMNIST ON HAVEATEA.GR

 

Σάββατο βράδυ, η πόλη ξενυχτισμένη. Τα κίτρινα της φώτα βρίσκονται σε διέγερση, και εσύ; Εσύ βρίσκεσαι σε ένα από εκείνα τα μέρη σου και πάλι. -Ξέρεις για ποια μέρη μιλάω- για αυτά που περιέχουν μπόλικο αλκοόλ και ανθρώπους να φλερτάρουν με την αδρεναλίνη τους ή στη καλύτερη περίπτωση με τα μάτια σου. Εσύ ίσως και να καταφέρνεις να ξεφύγεις, το σώμα σου αρχίζει να το διασκεδάζει καθώς κουνιέται στους ρυθμούς της βραδιάς. Μα πόσο θα κρατήσει όλο αυτό; Δυο-τρείς ώρες ακόμη;

 Η ψυχή σου κουρασμένη, υποφέρει. Το ξημέρωμα εκείνης της νύχτας το πληρώνεις σίγουρα πολύ ακριβά. Ο ήλιος αρχίζει να κάνει την εμφάνιση του και σε βρίσκει λίγο ή πολύ μεθυσμένο, ζαλισμένο, ερωτευμένο με τον κόσμο. Ερωτευμένο με τον κόσμο που ‘ρθες πιο κοντά την νύχτα που πέρασε. Περιπλανόμενος στους δρόμους, ψάχνωντας ίσως για ένα ταξί, είσαι έτοιμος να κάνεις απερίσκεπτες τρέλες της στιγμής για τις οποίες την επόμενη μέρα θα γελάς ή θα μετανιώνεις πικρά. 

Γυρίζεις σπίτι, πέφτεις με τα ρούχα στο κρεβάτι -δίχως δεύτερη σκέψη- και μέχρι τις τελευταίες στιγμές της Κυριακής, εσύ δεν ζεις. Ξυπνάς, η ώρα περασμένη -δεν είναι για καφέ μα τον έχεις ανάγκη-. Στο στόμα σου μια πίκρα και στο κεφάλι σου ένα βάρος να σου υπενθυμίζουν τι έκανες εχθές και κάθε εχθές. Φοράς την ζακέτα σου, βγαίνεις στο μπαλκόνι και αρχίζουν οι σκέψεις που τόσο καλά απέφευγες με το ποτό τόσες ώρες. Οι σκέψεις της λογικής κι όχι του παραλογισμού. Εκείνες οι σκέψεις που πασχίζουν να σε επαναφέρουν στα δεδομένα της ζωής σου, μα εσύ αρνείσαι κατηγορηματικά.

Ξημερώνει Δευτέρα και εσύ, στο ίδιο μπαλκόνι, με την ίδια ζακέτα, μένεις εκεί χωρίς να σε ενδιαφέρει το πρόγραμμα που ακολουθεί. Σκέφτεσαι πως θα μπορούσε να σε βρει το κυριακάτικο εκείνο πρωινό που σπατάλησες φλερτάροντας με τη ζάλη σου. Θα μπορούσε να σε βρει στο σπίτι σου, πιθανότατα με κάποιον άνθρωπο που θα σε έκανε να περάσεις πραγματικά καλά. Θα μπορούσε να σας βρει στο ίδιο κρεβάτι ή ακόμη και σ’ εκείνο το μπαλκόνι που συνήθισες, πίνοντας ένα τελευταίο ποτήρι λίγο πριν σαν πάρει ο ύπνος δεμένους…
Θα μπορούσε… Ίσως… Ίσως απλά και να τα φαντάζομαι όλα πολύ όμορφα.

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s