Αφού υπάρχουν τόσοι μόνοι, γιατί ζουν μόνοι;

b3c4e6aeacd4c29251ed7c448ccdaff6.jpg

cursor(2)imageedit_5_tttgg6271272569— Έλενα

COLUMNIST ON HAVEATEA.GR

 

Καινούρια εβδομάδα. Ξύπνα με όρεξη για να πάει καλά, λες, μέσα σου. Πλάκα έχει να τρέφεις αυταπάτες. Έχεις πνιγεί στην εκκωφαντική σιωπή του σπιτιού σου -η οποία σπάει που και που από τα βήματα του σκύλου σου στο παρκέ-. Πάλι καλα υπάρχει κι αυτός εδω μέσα. Η μοναξιά τελευταία μοιάζει με αλυσίδα στο λαιμό που κάθε μέρα σφίγγει όλο και πιο πολύ. Και ο σκύλος κάθε φορά που σε κοιτάζει, κουνάει την ουρά σου όλο χαρά. Ούτε ένας από ‘κείνους, ξέρεις, τους ανθρώπους δεν έκανε ποτέ έτσι όταν σε είδε.

Σηκώνεσαι και φτιάχνεις καφέ, σιωπηλά, με τις ίδιες μηχανικές κινήσεις που κάνεις κάθε πρωί -μα κάθε πρωί-. Και πριν το καταλάβεις η ώρα έχει ήδη περάσει και πρέπει να πας στη σχολή, στη δουλειά, ή όπου κι αν έχεις να πας. Κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και φοράς εκείνο το -δήθεν- χαμόγελο του “ναι, όλα καλά”. Εκείνο το χαμόγελο που θυμίζει σε όλους πόσο χαρούμενος είσαι πάλι σήμερα. Εκείνο το χαμόγελο που σε πνιγεί.

Παίρνεις ανάσα, βγαίνεις από το σπίτι και ο ήλιος σε χτυπάει κατευθείαν στα μάτια. Αλλά ξέρεις πως μόνη δε τον απολαμβάνεις όσο θα ήθελες. Ίσως και καθόλου. Λίγες ανούσιες κουβέντες δεξιά κ αριστερά και πριν το καταλάβεις η μέρα τελείωσε και βρίσκεσαι -πάλι στο σπίτι. Ξεντύνεσαι, ξεβάφεσαι και επιτέλους πετάς το χαμόγελο. Τώρα δε σε βλέπει κανείς. Τωρα είσαι πάλι μόνη. Ελεύθερη πια να είσαι όπως θες. Φυλακισμένη στη μοναξιά που σε τυραννά.

Γαμώτο! Και σου πάει τόσο να χαμογελάς. Δε μιλώ για ‘κεινο, το ψεύτικο το χαμόγελο. Ξέρεις για ποιο λέω, είμαι σίγουρη ότι θυμάσαι. Εκείνο που έκανε τα μάτια σου να λάμπουν. Δε βαριέσαι. Δε σε βλέπει και κανείς άλλωστε. Το είπαμε, ο εαυτός σου είναι ό,τι έχεις στο τελος της ημέρας. Τα βρήκες με το κενό σου για ακόμη ένα βράδυ, το αγκαλιάζεις και πάτε για ύπνο. Ξυπνάς το πρωί, φτιάχνεις καφέ και ο σκύλος ακόμη κουνάει την ουρά του. Δεν κουράστηκε εκείνος, βλέπεις.

Ένα κείμενο για την Ε. Π. που ήταν, είναι και θα είναι το στήριγμα μου όλα αυτά τα χρόνια. Σε όσα ήρθαν και όσα πέρασαν. Σε όσα ακόμη πρόκειται να μας βρουν. Η μεγαλύτερη μου έμπνευση.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s