Επίγεια ζωή. @haveatea.gr

kpCTcq

c739a14c6fb9ddf9889040a99c068c00.jpg

HGIz1U.gif

Καταδικασμένοι στη δική μας πραγματικότητα, επιρρεπείς στην άθλια ζωή μας. Ξεχάσαμε να ονειρευτούμε και να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν. Μα γιατί να μας πληγώνει τόσο πολύ η αλήθεια, αφού εμείς οι ίδιοι κάποτε τυφλωθήκαμε με τη θέλησή μας; Επιλέξαμε τον εύκολο δρόμο. Το δρόμο που μας μάθανε από παλιά.

Πλέον, βαδίζουμε μόνοι, εθισμένοι στη ψεύτικη πραγματικότητα, μα δεν μπορούμε να την αντικρίσουμε. Ίσως να φοβόμαστε. Αδικαιολόγητος ο φόβος της αλλαγής. Η υποκρισία έχει κυριαρχήσει στις ζωές μας και η συνήθεια έχει γίνει ο καλύτερός μας φίλος. Κάθε φορά κυριαρχούν οι σκέψεις και οι πράξεις χάνονται στην άβυσσο των εφήμερων συναισθημάτων μας. Μας αρκεί μία τετριμμένη ζωή, αποτελούμενη από συχνές επαναλήψεις της καθημερινότητάς μας. Για να μπορέσουμε όμως να διαφύγουμε και να ξεπεράσουμε αυτά τα όρια που μας κρατούν δέσμιους εδώ και πολλά χρόνια σε αυτό τον κοινότυπο βίο, οφείλουμε να στραφούμε σε μία εσωτερική αναζήτηση.

Συνήθως, δίνουμε μια αιώνια μάχη με ένα φτιαχτό κόσμο, αντί να επικεντρωνόμαστε στο κάθε λεπτό και να απολαμβάνουμε τις όμορφες στιγμές που έρχονται στη ζωή μας μα φεύγουν τόσο βιαστικά. Δίνουμε βάση και χρόνο σε υλικά αγαθά και ανούσιες καταστάσεις που μας προσφέρουν μία βραγχυπρόθεσμη ευτυχία, μία γρήγορη ευχαρίστηση, η οποία περισσότερα παίρνει, παρά δίνει στον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Συνεπώς, ο μεγαλύτερος εχθρός είναι ο  ίδιος μας ο εαυτός, αλλά εμείς αφοσιωνόμαστε σε κάτι που δεν υπάρχει πραγματικά ή τουλάχιστον δεν αποφέρει πραγματική ικανοποίηση. Και ενώ είμαστε απασχολημένοι με τον συνεχή αγώνα, δεν παρατηρούμε τις μικρές αξίες της ζωής που αθόρυβα μας πλησιάζουν και εμείς τους κλείνουμε την πόρτα.

Ο χρόνος κυλάει και δεν συγχωρεί. Δεν τον ενδιαφέρει αν προλάβαμε να τρέξουμε μαζί του στον ξεχωριστό κόσμο που δημιούργησε για εμάς ή επιλέξαμε να μείνουμε πίσω φοβούμενοι την αλλαγή. Το μεγαλύτερό μας λάθος ήταν ότι παραβλέψαμε τα συναισθήματά μας και γίναμε ένα με τον κόσμο γύρω μας. Χάσαμε την μοναδικότητά μας και σαν έκπτωτοι άγγελοι επιλέξαμε την επίγεια κόλαση αντί για τον παράδεισο που μας δόθηκε χωρίς κανένα τίμημα. Κι΄όμως, πάντα ήταν θέμα επιλογής και έτσι θα παραμείνει.

Είναι στο χέρι του καθενός να φτάσει αυτό που φοβάται. Μας δίνεται η ευκαιρία καθημερινά να ανακαλύψουμε έναν καινούργιο κόσμο και να ζήσουμε μέσα σε αυτόν για όσο εμείς θέλουμε. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αναζητήσουμε την μαγεία στις στιγμές που πέρασαν και σε όλες αυτές που είναι έτοιμες να μας επισκεφτούν.

@Κωνσταντίνος.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s