Κάτι θυμάμαι απ’ το Φθινόπωρο… @haveatea.gr

kpCTcq

148c0444b21d1cb307e7d227d5987d89KgMeVu(1)Όταν ο ήλιος κάνει ένα βήμα πίσω, όταν στις πόλεις επανέρχεται η βαβούρα, όταν η ατμόσφαιρα παύει να ξεχειλίζει από καλοκαιρινές μυρωδιές, τότε ξυπνάει το φθινόπωρο. Αυτή η ξεχωριστή περίοδος του έτους. Το φθινόπωρο.

Το φθινόπωρο είναι τα δέντρα. Τα δέντρα που μας αποκαλύπτουν τις φανταχτερές αποχρώσεις που κρύβουν καλά τους υπόλοιπους 9 μήνες. Μια πανδαισία από πορτοκαλί, καφέ και κίτρινο. Παράλληλα όμως, καθώς τα δέντρα αφήνουν τα νεκρά τους φύλλα να πέσουν στο έδαφος, μας υποδεικνύουν την ομορφιά που κρύβεται όταν εμείς οι ίδιοι αφήνουμε τις τελειωμένες καταστάσεις που μας βασανίζουν να λήξουν επιτέλους. Όπως το δέντρο αναζωογονείται από την απώλεια των αδύναμων φύλλων, έτσι και εμείς δυναμώνουμε από την απομάκρυνση μιας βλαβερής παρουσίας.

Δεν είναι όμως μόνο η συμπεριφορά των δέντρων που κάνει το φθινόπωρο τόσο αγαπητό. Η ομορφιά του κρύβεται στα μικρά πράγματα, στις λεπτομέρειες. Είναι εκείνο το δροσερό απόγευμα του Οκτώβρη που χαρακτηρίζεται από τους ήχους της βροχής. Τα φούτερ που μας ζεσταίνουν και τα πλεκτά κασκόλ που τυλίγονται γύρω από το λαιμό μας.

Είναι η ζεστή σοκολάτα που μας κρατάει συντροφιά καθώς καθόμαστε στο παράθυρο και διαβάζουμε το αγαπημένο μας βιβλίο. Κι εκείνα τα μικρά, αρωματικά κεράκια που έχουμε αναμμένα στο δωμάτιό μας. Η φλόγα που τρεμοπαίζει μας φωτίζει όταν μας εγκαταλείπει το φως του ήλιου και προσφέρει στην ατμόσφαιρα μια ευχάριστη ευωδία που μας χαλαρώνει από τη ρουτίνα και την κούραση της ημέρας.

Και φυσικά, είναι κι εκείνες οι αγκαλιές. Ξέρεις, αυτές οι ζέστες αγκαλιές που εύχεσαι να μην βγεις ποτέ από μέσα τους. Αυτές που γεννήθηκαν για τούτη την εποχή. Αυτές που δημιουργήθηκαν στα μέσα ακριβώς ενός κρύου καιρού, για να σε προστατεύσουν από αυτόν. Μιλώ για εκείνες τις αγκαλιές που βρέθηκαν στο κρύο και σε έκαναν με μιας να το ξεχάσεις, τυλίγοντας σε στα χέρια τους. Γι’ αυτές τις αγκαλιές αξίζει. Αξίζει να παρατηρείς τις σταγόνες του φθινοπώρου που ανθίζει στο παράθυρο σου. Αξίζει να αποκοιμιέσαι στα χέρια τους παρέα με τον ήχο της βροχής. Αξίζει.

@Σοφία.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s