Αγαπημένες ατέλειες. @haveatea.gr

kpCTcq

f58e8c96279caca807f1d2cd8c30d625.jpgyvdsozΘα ξεκινήσω, όντας γραφική και θα σου πω πως κανείς δεν είναι τέλειος. Κι όχι, μη σκεφτείς πως τ’ αναφέρω σε περίπτωση που θέλω να δικαιολογηθώ ή να εξιλεωθώ από κάτι. Το λέω απλά, για να ξεκινήσω. Για να ξεκινήσω να σου πω πως όλοι, ο καθένας μας, έχει τα ελαττώματα του.

Για κάποιους τα ελαττώματα μου μπορεί να αποτελούν εμπόδιο. Μόλις δουν αυτό που δεν τους αρέσει ή που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους, με διώχνουν από κοντά τους χωρίς δεύτερη σκέψη. Μεταχειρίζονται τους ανθρώπους σαν να κάνουν συναλλαγές, σαν αντικείμενα. Σα να πρέπει να πάρουν προτού να δώσουν. Κι είναι & εκείνοι πάλι, που με δέχονται και με θέλουν δίπλα τους έτσι ακριβώς όπως είμαι. Γι’ αυτούς είμαι υπέροχη με τον δικό μου μοναδικό τρόπο. Δύο στις τρεις φορές που με έκαναν κάποτε πέρα γιατί απλά ήμουν ο εαυτός μου, όπως θεωρούσαν, εγώ γελούσα. Γελούσα γιατί άλλοτε δεν ήθελα να μάθουν ποτέ τον πραγματικό εαυτό μου κι άλλοτε δεν είχα προφτάσει να τους τον δείξω.

Πολλές ήταν εκείνες οι φορές που κρίθηκα για τις παρέες, το ντύσιμο και γενικότερα τις δικές μου επιλογές. Επιλογές που καθόριζαν τη δική μου ζωή, χωρίς την παραμικρή επιρροή στους άλλους. Με έκριναν ξανά και ξανά για μικροπράγματα που δεν χωρούσε ο νους μου, πως θα νοιάζονταν εκείνοι να πιαστούν. Όσο δυνατή κι αν παλεύω να είμαι, όσο κι αν κλείνω τα αυτιά και τα μάτια μου, πονάει όταν ξέρεις πως δεν σε αποδέχονται. Πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό, μου έλεγαν ξανά και ξανά φίλοι και γνωστοί. Τι σε νοιάζει; Μα αυτή η κουταλιά που για κάποιους έμοιαζε μικρή κι ανούσια για ‘μένα είχε μεγάλο πάτο.

Και μεγάλωσα και ωρίμασα και άλλαξα θελημένα ή μη. Κατευθύνθηκα περισσότερο στα γούστα τους, αναγκάστηκα να το κάνω. Μπορεί υποσυνείδητα, μπορεί κι ας έβαλα το χέρι μου στη φωτιά. Δεν ήθελα ποτέ να αλλάξω μονάχα για να αρέσω στους άλλους. Μα κατέληξα να το κάνω, γιατί μόνο τότε μπορούσα να αρέσω στον εαυτό μου. Ό, τι έλεγαν είχε αντίκτυπο στη δική μου γνώμη για ό, τι αντίκριζα στον καθρέφτη του δωματίου μου. Κι αυτό ίσως, ήταν το χειρότερο μου λάθος.

Άργησα να το καταλάβω, άργησα να το μάθω. Άργησα να ανοίξω τα μάτια μου και να αντικρίσω όλα όσα απεύφευγα να δω τόσο καιρό. Άργησα να δω πως τα ελαττώματα κάνουν όμορφο τον άνθρωπο. Τον κάθε άνθρωπο. Μοναδικό, ξεχωριστό. Αυτούσια ύπαρξη, έτσι όπως ακριβώς γεννήθηκε. Φαντάζει καλή η τελειότητα μα κάποια στιγμή με κούρασε να προσπαθώ να την φτάσω. Δεν ήταν το όνειρο μου και δεν υπήρξε ποτέ μέσα στους στόχους μου. Δέχομαι και εκτιμώ τους ανθρώπους που με άντεξαν στα άσχημα ξεσπάσματά μου και με βοήθησαν να γίνω καλύτερη. Αν είσαι ένας από αυτούς τότε μπορούμε να πορευτούμε μαζί στο ταξίδι της ζωής.

Σε θέλω όμως διαφορετικό από εμένα. Να φροντίσεις ο χαρακτήρας σου να έχει μοναδικές μουτζούρες, αλλόκοτες, τρελές. Σε θέλω υπομονετικό και πεισματάρη σαν άνθρωπο, που δεν τα παρατάει εύκολα, που δεν το βάζει στα πόδια. Δεν είμαι τέλεια, δεν είσαι τέλειος. Είμαι μοναδική, είσαι ξεχωριστός. Είμαστε οι λίγοι μέσα στους πολλούς που δέχονται τον χαρακτήρα τους. Έλα να ενώσουμε τις μουτζούρες μας και σου υπόσχομαι να βγει ο πιο όμορφος πίνακας. Τα ελαττώματα μας είναι οι λεπτομέρειές μας και οι λεπτομέρειες είναι αυτές που στο τέλος κάνουν την διαφορά. Αν πάλι τα χαλάσουμε κάπου στη μέση, τότε το πάμε πάλι από την αρχή. Δεν διορθώνονται όλα σε μια μέρα. Αρνούμαι να σου πω περισσότερα όμως. Έχουμε να μάθουμε πολλά ακόμα.
Λοιπόν, τι λες; Πάμε να γκρεμίσουμε την τελειότητα;

@Ιωάννα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s