Βράδυ Σαββάτου κι εσύ είσαι κάπου. @haveatea.gr

kpCTcq

 

 

e5933a0a7d457f84141fb299c2319dca (2).jpg43QjKdΒράδυ Σαββάτου και με βρίσκει γι’ άλλη μια φορά κουκουλωμένη στα σκεπάσματα που σε κρύα και σε ζέστες, σε εύκολα και σε δύσκολα, με συντρόφευσαν δίχως αντάλλαγμα. Από επιλογή ή όχι, από έντονη επιθυμία για συντροφιά ή κι από ακόμη πιο ξαφνική έλξη προς τη μοναξιά μου. Η ουσία βρίσκεται στο ότι εγώ είμαι εδώ κι εσύ εκεί. Κι οι σκέψεις φαντάζουν λίγες για να ενώσουν την απόσταση μεταξύ τους.

Άραγε εσύ τι κάνεις; Βγήκες έξω, ξεχάστηκες, ένιωσες έστω και για ένα δευτερόλεπτο πως απαρνιέσαι τη σκληρή πραγματικότητα μας; Συνάντησες τους φίλους σου, ένιωσες πλήρης, εξιλεωμένος, ευτυχής; Σου κάλυψαν αρκετά το κενό που είχες μέσα σου ή ακόμη το αναζητάς σε πρόωρες και περιστασιακές αγάπες του σήμερα, του αύριο, του ποτέ;

Έκατσες σπίτι; Συμβιβάστηκες με την ιδέα πως ό, τι και να κάνουμε αυτός που μονάχα κοροϊδεύουμε είναι ο ίδιος μας ο εαυτός; Κατέφυγες και πάλι στο ταβάνι πάνω απ’ το κεφάλι σου; Δείλιασες να σηκώσεις το ακουστικό, να στείλεις ένα μήνυμα; Τι φοβήθηκες τελικά; Το δισβάστακτο “όχι” μου ή το ανεπανάληπτο “ναι” μου για απόψε;

Εγώ κάνω πως τ’ απόφασίζω, είμαι σχεδόν έτοιμη να ξεπηδήσω απ’ τα σκεπάσματα που με βαραίνουν και να βγω πια έξω. Να δω λίγο κόσμο. Να αντικρίσω άλλα, διαφορετικά μάτια, απ’ τα δικά σου που χαμήλωσαν το βλέμμα και μ’ αρνήθηκαν. Μου μοιάζει πολύ δύσκολο να μείνω σπίτι. Πολλές φορές κρυφοκοιτάζω απ’ το παράθυρο και τους αντικρίζω όλους εκεί έξω, ερωτευμένους και μη, να διασκεδάζουν, να μεθούν και να ονειρεύονται. Τα σύννεφα εξαφανισμένα, δεν επιτρέπεται να χαλάσουν τη γοητεία της βραδιάς. Είναι γραφτό απόψε να αποδράσω απ’ ότι με βασανίζει.

Άλλοτε πάλι μου είναι πολύ εύκολο να σκεπαστώ ακόμη περισσότερο και να βυθιστώ στην άνεση της μοναξιάς μου. Λίγο η βροχή, λίγο το κρύο, λίγο ο κακόκεφος περαστικός που τυχαία πέρασε έξω απ’ το παράθυρο μου, με κάνουν να μοιάζω ως η ιδανική παρέα του εαυτού μου. Και για φαντάσου, γελώ δειλά με τον εαυτό μου, ονειρεύτηκα άλλη ιδανική παρέα πέρα από τη συντροφιά σου. Να που δειλά-δειλά, πέλμα ανά πέλμα το έκανα κι εγώ το βήμα μου.

@Νάσια.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s