Αν γυρνούσα για λίγο πίσω στο χρόνο. @haveatea.gr

kpCTcq

cb8b1d77a64775802e0cb698bdb94547.jpgHGIz1UΑν γυρνούσα το χρόνο πίσω δε θα άλλαζα τίποτα. Αυτή είναι η ζωή που μου αξίζει. Είτε όμορφη, είτε άσχημη είναι η δική μου ζωή, φτιαγμένη στα μέτρα μου. Είναι αυτή που μου δόθηκε σύμφωνα με τις σωστές και τις λάθος αποφάσεις που πήρα. Μπορώ να παραδεχθώ όμως, ότι αν είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω στο μακρινό παρελθόν, θα έδινα λίγο παραπάνω χρόνο σε κάποιες στιγμές που βίωσα και ορισμένες θα τις ξαναζούσα από την αρχή.

Μία από αυτές είναι η τελευταία φορά που αντίκρισα τον παππού μου. Τότε θα φρόντιζα να τον αγκαλιάσω πιο σφιχτά πριν τον αφήσω να φύγει για πάντα από κοντά μου. Θα παρατηρούσα λίγο περισσότερο το βλέμμα του, όσο θα περπατούσαμε χέρι-χέρι προς το σχολείο. Τα μάτια του που μόνο εμένα κοιτούσαν. Θα τον ρωτούσα πόσο με αγαπάει, παρόλο που θα γνώριζα την απάντησή του. Στην προσπάθεια μου να ισορροπήσω στο πεζοδρόμιο της γειτονιάς μας, θα του μιλούσα για το πόσο σημαντικός υπήρξε για μένα. Θα του έλεγα πόσο τον εκτιμάω για τη στοργή και την αγάπη που μου έδειξε όλα αυτά τα χρόνια. Για το ρόλο που ανέλαβε χωρίς καν να είναι αναγκασμένος. Θα του έλεγα ότι ήταν, είναι και θα είναι για πάντα ο καλύτερος πατέρας για εμένα. Δε θα επέμβαινα στο πεπρωμένο του. Θα τον άφηνα να ακολουθήσει το δρόμο που του επιφύλασσε η μοίρα. Ακριβώς έτσι όπως έγινε.

Θα εστίαζα σε όλες αυτές τις μικρές μα τόσο σημαντικές στιγμές που πέρασαν από τη ζωή μου. Όπως εκείνη τη μέρα που αντίκρισα το πρώτο μου χιόνι. Θα καθόμουν περισσότερο στο παράθυρο για να το δω να στρώνει όλο το δρόμο. Θα τραβούσα τη μητέρα μου από το χέρι και θα έβγαινα από τα ξημερώματα μαζί της για να μπορέσω ν’ ακούσω τη σιωπή και ταυτόχρονα το γαλήνιο ήχο που έκαναν οι νιφάδες καθώς έπεφταν πάνω στα δέντρα. Θα κυλιόμουν στο χιόνι και μετά θα απολάμβανα τη ζεστασιά ενός σπιτιού. Θα έδινα παραπάνω αξία σε πράγματα που τώρα πια δεν μπορώ να βιώσω με τον ίδιο τρόπο. Όχι επειδή δε θέλω, μα επειδή δεν είναι το ίδιο.

Θα προσπαθούσα να ήμουν πιο επιεικής με τους ανθρώπους γύρω μου. Θα συγχωρούσα τα λάθη όλων εκείνων που με πλήγωσαν. Είναι άνθρωποι σαν εμένα και εσένα. Δε γεννήθηκαν τέλειοι. Εξάλλου, χάρις αυτούς καταφέραμε να γίνουμε αυτό που είμαστε. Οι εμπειρίες που βιώσαμε μαζί τους διαμόρφωσαν ριζικά τον χαρακτήρα μας και το τρόπο που αντιμετωπίζουμε τον κόσμο. Αντί να τους μισήσω, θα τους ευχαριστούσα που με έμαθαν να επιβιώνω, που με βοήθησαν μέσα από τα λάθη τους να πολεμήσω όλους τους φόβους μου.

Σε κάθε περίπτωση δε θα άλλαζα τίποτα από το παρελθόν μου. Όλα αυτά που έζησα μου έδωσαν κάτι πολύτιμο το καθένα ξεχωριστά. Μου χάρισαν μία μοναδική ζωή τόσο δίκαιη και τόσο άδικη όσο υπήρξα εγώ απέναντι στους ανθρώπους και στις στιγμές που βίωσα μαζί ή χωρίς αυτούς. Όλοι μας πρέπει να αντιληφθούμε ότι ο χρόνος δεν είναι ποτέ αρκετός. Αν δώσουμε την κατάλληλη αξία στις στιγμές που πρόκειται να ζήσουμε, τότε δεν θα μετανιώσουμε ποτέ για τις επιλογές του παρελθόντος.

@Κωνσταντίνος.

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s