Άραγε…θυμάσαι; @haveatea.gr

kpCTcq

375e4eb0ddbfe25d82760c92f896686c.jpgKgMeVu(1)Κανείς δεν είναι τέλειος, λένε και ξανά λένε. Ο καθένας μας έχει ένα, δύο…εκατό ελαττώματα-εμπόδιο απ’ το να κατακτήσει τον ιδανικό εαυτό του. Εγώ πάλι δένομαι εύκολα με τον πρώτο άνθρωπο που θα έρθει στη ζωή μου και θα κάνει τάχα μου πως την αλλάζει. Αγαπώ δίχως όρια. Εντυπώνομαι πάνω του και τον αισθάνομαι δικό μου. Τον νοιάζομαι και θέλω να είναι καλά. Χαίρομαι με τις χαρές του και λυπάμαι με τις λύπες του. Είτε το αξίζει, είτε όχι. Και ας μην παίρνω πίσω το ίδιο ενδιαφέρον.
Και ας μην είναι δίπλα μου. Και ας μην είσαι -εσύ- πλέον δίπλα μου.

Το μόνο που χρειάζομαι μερικές φορές είναι να μου πεις πως με σκέφτεσαι. Έστω και λίγο. Έστω και πολύ. Μπορεί να είναι μια απλή φράση, αλλά σημαίνει πολλά για εμένα. Θέλω να ξέρω ότι με θυμάσαι. Ότι είμαι ακόμα μέσα στο μυαλό σου. Όλοι φοβόμαστε και κάτι. Άλλοι το σκοτάδι και άλλοι το θάνατο. Κι εμένα ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι μήπως με ξεχάσεις. Τρέμω και μόνο στην ιδέα. Έτσι μπορώ και πιστεύω ότι ήμουν σημαντική για εσένα. Ότι δεν ήμουν μια περαστική παρουσία. Και ίσως να θεωρώ ότι όσο δεν με ξεχνάς, δεν ξεχνάς και όσα ζήσαμε. Γελοίο ε;

Μα το αν με σκέφτεσαι, αν ξεστομίζεις τ’ όνομα μου κρυφά τα βράδια, αν μιλάς για εμένα, με κάνει να νιώθω ξεχωριστή. Με κάνει να πιστεύω ότι δεν ήμουν χάσιμο χρόνου. Ότι αυτά που ζήσαμε είχαν νόημα και ότι δεν μετάνιωσες ούτε στιγμή για εμάς. Ότι νοιάζεσαι και ότι θες να μαθαίνεις νέα μου. Άλλωστε, εσύ το είχες πει. «Θέλω να μιλάμε. Θέλω να ξέρω τι κάνεις». Γιατί έμεινες απλά σε δυο-τρία λόγια παρηγοριάς και χάθηκες έτσι αβίαστα; Γιατί φοβήθηκες απλά μη σπάσω και με περιέλουσες με ψεύτικες ελπίδες και υποσχέσεις;

Παρ’ όλα αυτά, το πιο παράδοξο απ’ όλα είναι πως σε συγχωρώ. Με όλη τη δύναμη και την καρδιά μου. Δεν με πειράζει που δεν τήρησες τα λόγια σου. Που έγινες καπνός και εξαφανίστηκες στο πέρασμα του χρόνου. Δεν με πειράζει που φερόμαστε σαν δυο ξένοι, σαν δύο ιστορίες που δεν έγιναν ποτέ μία. Γιατί; Γιατί αγαπώ.
Αυτό όμως που δεν ξέρεις, είναι ότι έχω ανάγκη να ξέρω ότι θυμάσαι. Ότι θυμάσαι ακόμα…

@Σοφία.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s