Όλα κάποτε περνούν. @haveatea.gr

kpCTcq

f6584acd0b3652bfb87eace67d4bf36f.jpgYyYM1o.gifΑπό μικρή συνήθιζα να ακούω ξανά και ξανά την ίδια φράση,»όλα περνούν μικρή μου, μη φοβάσαι.» Δυσκολευόμουν πολύ να το καταλάβω, θύμωνα και στην ιδέα μόνο πως πάλι θα καταφύγουν εκεί σε κάθε δύσκολη στιγμή μου. Νόμιζα πως ήταν πια συνηθισμένη ατάκα των «μεγάλων» και πως κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει πόσα πραγματικά μπορεί να περνούσα εγώ τότε.

Μεγάλωσα πια κι ο χρόνος έγινε σύμμαχος μου σε ό, τι κι αν προέκυπτε στη ζωή μου. Ο καιρός περνούσε και επούλωνε κάθε μου πληγή ανώδυνα και μεθοδικά. Όλα περνούν, λοιπόν και όλα έχουν ένα τέλος. Όλα τα χώνεψα στη ζωή μου κατά καιρούς, όσο άδικα και αν μου φαίνονταν. Αλλά αυτό το «τίποτα δεν κρατάει για πάντα», στο λαιμό μου κάθεται. Γιατί, αν και φαίνεται φαινομενικά απλό, δεν υπάρχει μάθημα που να σου διδάσκει η ζωή με δυσκολότερο τρόπο.

Σχέσεις που ναυαγούν, φίλοι που χάνονται με το πέρασμα του χρόνου, βίαιοι αποχωρισμοί και αναχωρήσεις που αφήνουν πίσω χιλιάδες ερωτηματικά. Είναι όμορφο να ζεις σε έναν κόσμο που είναι όλα περαστικά. Γιατί περαστικά δεν είναι μόνο τα καλά, μα και τα άσχημα. Είναι άσχημο να αποχωρίζεσαι κάτι που αγαπάς, μα είναι εξίσου όμορφο να κάνεις χώρο και για κάτι καινούριο. Γιατί οι καταστάσεις αλλάζουν απο τη μία μέρα στην άλλη και οι άνθρωποι όσες φορές και αν μου ορκίστηκαν το αντίθετο, μεταλλάσσονται θελημένα και μη συνεχώς.

Το θέμα δεν είναι να παλεύεις να κρατήσεις με το ζόρι ανθρώπους και καταστάσεις που είναι ήδη στην πόρτα και σου κουνούν με θράσος το μαντήλι του αποχαιρετισμού. Αλλά να χωνέψεις πως όλα είναι εκεί για να σου μάθουν κάτι. Το ξέρω πως θέλει κουράγιο να αναγνωρίζεις το δικαίωμα κάποιου που αγαπάς, να ζει χωρίς εσένα. Ξέρω πόσο πονάει όταν καταλαβαίνεις πως αυτός που κρατάει την ευτυχία σου στα χέρια του, μπορεί να ζει εξίσου ευτυχισμένος μακριά σου.

Να καταπίνεις τον εγωισμό σου και να του χαμογελάς, όσο και αν τα μάτια σου λένε άλλα. Προχώρα, λοιπόν. Και αν σου μοιάζει δύσκολο, πίστεψέ με, θα αλλάξεις γνώμη μόλις κάνεις το πρώτο βήμα. Σβήσε τα χιλιοδιαβασμένα μηνύματα που τόσο επίμονα διαβάζεις τόσο καιρό. Πέτα εκείνο το φούτερ που σου άφησε για να ελπίζεις πως θα γυρίσει κάποτε να το πάρει πίσω. Εγκατέλειψε σάπιες φιλίες που το μόνο που σου προσφέρουν είναι επικριτικά σχόλια στο όνομα μιας πλαστής ειλικρίνειας. Όλα κάποτε θα βγάλουν νόημα. Μέχρι όμως να γίνει αυτό, εσύ να χαμογελάς και να προχωράς.
Γιατί αν νομίζεις πως η περιπέτεια είναι επικίνδυνη, μένει να δεις πως σκοτώνει η ρουτίνα.

@Κωνσταντίνα.

 

 

ewbgw5

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s