Μόλις οι φίλοι φεύγουν μακριά, ένα κομμάτι του εαυτού μας σπάει. @haveatea.gr

kpCTcq

8bd674e37ffaf399587438fd9b1dd2f3.jpg-sHP9Z.gif” Ήταν που να..την είχα συνηθίσει από το σχολείο δίπλα μου. Από το γυμνάσιο μέχρι το πρώτος έτος μαζί. Αρχικά οξύθυμη και αντιδραστική κι ύστερα ο πιο βολικός αλλά και συνάμα αργός άνθρωπος του κόσμου.”

Είναι και αυτοί οι φίλοι μας που είναι ήρεμοι, ατάραχοι και σταθεροί. Στέκονται σιωπηλά και αθόρυβα δίπλα μας. Δεν χρειάζεται να φωνάξουν για να είναι κοντά μας, δεν χρειάζεται να μας «μαλώσουν» για να ακούσουμε την συμβουλή τους και δεν χρησιμοποιούν τις λέξεις για να μας δείξουν την αγάπη τους, παρά μόνο τις πράξεις. Είναι μοναδικοί, ήσυχοι και βρίσκονται πάντα εκεί αγέρωχοι και λαμπεροί για να μας δείχνουν την αξία τους και να μας υπενθυμίζουν ότι μπορεί να υπάρξουν άνθρωποι εκεί έξω που θα αποδεχτούν τον χαρακτήρα μας, όσο παράξενος και να’ ναι. Είναι σαν αστέρια που λαμπυρίζουν μόνο στο σκοτάδι για να μας δείχνουν τον δρόμο. Στο φως της ημέρας όλα είναι πιο εύκολα, όμως όταν πέφτει το σκοτάδι και χάνεις τον δρόμο σου ποιόν έχεις; Τότε είναι που χρειάζεσαι αυτή τη λιτή λαμπρότητα τους, γιατί αλλιώς θα καταστραφείς. Μπορεί να τους φερόμαστε άσχημα και το επόμενο λεπτό να τους ζητάμε συγγνώμη χωρίς να μπορούμε να τους κοιτάξουμε στα μάτια.

Μπορεί να τους αμφισβητούμε ή να τους θεωρούμε δεδομένους. Μπορεί πολλές φορές να αγνοούμε την συναισθηματική τους κατάσταση ή να αδιαφορούμε άθελα μας. Μπορεί και να μην τους έχουμε πει ποτέ ότι τους αγαπάμε γιατί το αφήσαμε γι’ αύριο ή για μια επόμενη στιγμή. Όμως όταν αισθανθούμε την απουσία τους λυγίζουμε. Όταν νιώσουμε να αφήνουν το χέρι μας, σπάμε. Και όχι δεν εννοώ από επιλογή τους, ούτε από επιλογή μας. Όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν. Και εκεί είναι που πρέπει και οι δύο να σταθούμε δυνατοί. Η φυσική τους απουσία ξέρουμε πως θα αντικατασταθεί από την ψυχική τους παρουσία δίπλα μας σε κάθε στιγμή εύκολη ή δύσκολη. Σε κάθε ώρα μικρή ή μεγάλη. Σε κάθε κατάσταση γνώριμη ή καινούρια. Σε κάθε μας επιτυχία. Σε κάθε μας χαρά και κάθε μας δυστυχία.

Δεν θέλουμε να τους βλέπουμε να κλαίνε γιατί ραγίζουμε. Φίλοι ζωής που αντέχουν και θα αντέξουν σε πολλά. Αν τους βρείτε, θυμηθείτε ότι είστε τυχεροί και προσέξτε τους σαν τα μάτια σας. Ήρεμοι,σταθεροί και λαμπεροί άνθρωποι. Και ήταν που λέτε, που την είχα συνηθίσει…

@Ηλιάνα.

 

 

 

ewbgw5

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s