Εμείς οι δυο, δε θα χωρίσουμε ποτέ. @haveatea.gr

imageedit_13_5024186693.png

e876b4e69de77c3d6cd272dc0b6d3f20.jpggV_UnQΠόσες φορές έχω πει πως οι άνθρωποι πάνε και έρχονται; Άπειρες θα πεις και θα στραβώσεις τα χείλη σου για άλλη μία φορά, δυσανασχετώντας για την απαισιοδοξία που βγάζω ή για το πόσο επαναλαμβάνομαι για ακόμη μια φορά. Ξέρεις είσαι ο τελευταίος άνθρωπος που περίμενα ότι θα έφευγε. Ήδη νιώθω την απουσία σου και ας μην το παραδέχομαι.

«Ας δείξω βράχος για άλλη μια φορά» λέω στον εαυτό μου και κρύβομαι πίσω από γραπτά μηνύματα. Όσο και αν χαμογελάς, στο μέλλον ξέρω πως δυσκολεύεσαι και εσύ να αφήσεις το παρόν. Συνηθίσαμε μαζί, αναγκαίο κακό για να μην πω την άλλη φράση που λέγαμε και γελούσαμε στα κλεφτά γιατί μας ακουγόταν γελοία. Με τίποτα δεν μπορώ να σου κρυφτώ. Δεν ξέρω πως το κάνεις, μα με καταλαβαίνεις από τα μάτια, τον τόνο της φωνής μου, τις κινήσεις μου, από το αφηρημένο βλέμμα μου. Θα μου μείνει αιώνια απορία αυτή σου η ικανότητα. Κάποιες φορές με τρομάζεις. «Τι έχεις εσύ σήμερα;» θα πεις χωρίς καν να ανοίξω το στόμα μου. Μα που το κατάλαβες πάλι; Εδώ δεν ξέρω εγώ καλά καλά τι έχω.

Κι έτσι, είσαι ο λόγος που πιστεύω ότι κάποιες φορές ένας άνθρωπος κάπου, κάποτε, κάποια στιγμή θα μας μάθει καλύτερα απ’ ότι εμείς οι ίδιοι. Δύο τελείως διαφορετικοί κόσμοι εμείς οι δύο. Απειροελάχιστα έως κανένα κοινό μεταξύ μας και απορώ πως μετράμε τόσα χρόνια. Αλήθεια πως αντέχει η μία την άλλη; Μπορεί τελικά αυτό να ορίζει μία φιλία; Δεν χρειάστηκε ποτέ να είμαστε ίδιες γιατί αυτές οι διαφορές είναι που μας δένουν. Η μία συμπληρώνει την άλλη. -Εδώ που τα λέμε, που και που δεν με αντέχω ούτε εγώ οπότε φαντάσου τι θα γινόταν αν με είχα διπλή.-

Το πιο πιθανό είναι να βρεις αυτό το κείμενο μελοδραματικό αλλά είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω, να αφήσω λίγο χώρο στο γραπτά μου για σένα. Φύγε λοιπόν, άνοιξε και εσύ τα φτερά σου και κάνε αυτό που ξέρεις να κάνεις καλύτερα από τον καθένα εκεί έξω. Αυτή τη φορά θα σε ακολουθήσω εγώ όπως έκανες εσύ όταν πήγαινα να παραστρατήσω. Χρόνιο στήριγμά μου. Ακόμα και αν με τρώει η σκέψη πως θα αλλάξεις παρέα και ίσως χαθούμε, βαθιά μέσα μου ξέρω πως εμείς οι δυο δεν θα χωρίσουμε ποτέ. Έτσι δεν είναι φίλη μου;

@Βίκυ.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s