Καταδικασμένη στα λάθη και τις αταξίες. @haveatea.gr

imageedit_1_5312167864

Screenshot_27.png

 

imageedit_13_9704429592.png

 

Καταδικασμένα λάθος. Αναμφίβολα επικίνδυνη και άκρως ακατάλληλη για εύκολους και απροετοίμαστους παίκτες. Όχι ότι έχω σκοπό να παίξω κάποιο είδος παιχνιδιού. Ούτε πως, επρόκειτο να βγει ποτέ απ’ όλο αυτό νικητής και ηττημένος- θύτης και θύμα. Μα να, μ’αρέσει σαν ατάκα.

Καταδικασμένη να πονάω και να ξανά πονάω. Άλλοτε τον εαυτό μου κι άλλοτε τους άλλους. Ακόμη ψάχνω μανιωδώς να ανακαλύψω τι προτιμώ τελικά. Μα είναι οι τύψεις βαριές και το εγώ δισβάστακτο. Στοίχημα πως έδιωξα κι εσένα, αν προσπάθησες λιγάκι παραπάνω να με πλησιάσεις. Καταδικασμένη να ψάχνω θεμέλια και δύναμη, να χτίσω τείχη που με απομονώνουν απ’ όλους εκεί έξω.

Τσακωμένη με την αγάπη, εξαφανισμένη από μέρη ερωτικά, πεταμένα-σκόρπια γύρω μου αγάπες και λουλούδια. Από μικρή να ζωγραφίζω μαύρα αντί για ροζ συννεφάκια. Ηρωίδες με μπέρτα, αντί για πριγκίπισσες στρογγυλοκαθούμενες στα κάστρα τους. Βαλτή ή μη να σκίζω κάθε τελευταία σελίδα των παραμυθιών, που ο πρίγκιπας φιλάει την πριγκίπισσα και τη σώζει. Με κόκκινα μεγάλα γράμματα να γράφω, πως η πριγκίπισσα ξύπνησε και έτρεξε μακριά, πριν την προλάβει ο πρίγκιπας.

Φυγάς ή στάσιμη για χρόνια σε πρόσωπα και σκέψεις που στοιχειώνουν. Οι ιδέες να εναλλάσσονται γρήγορα, η μία να διαδέχεται την άλλη, κουνώντας της γλυκά το μαντήλι του αποχαιρετισμού. Μανιακή να φύγω μακριά, μα πάντοτε να γυρνώ πίσω μη τυχόν και ξέχασα κάτι στο δρόμο μου. Άλλοτε να τρέξω να μαζέψω τα ασυμμάζευτα κι άλλοτε να παρακαλάω να τα ‘χα αφήσει όλα ακατάστατα.

Δυσανάλογη, αναποφάσιστη και διπολική. Αν με έχεις δεις να κλαίω, ξέρεις πολύ καλά έως άριστα να σπας κάθε ίχνος εγωισμού στους ανθρώπους. Κι αν μ’ είδες να γελάω, ξέρεις να απελευθερώνεις κρυφά εγώ και είναι στο λεπτό. Απόλυτη, κάθετη, ωμή και χυδαία ρεαλίστρια. Μονάχα έτσι κατάφερα να διώχνω τις περιττές ελπίδες, να πετώ για μέρη που μόνο πράξεις πραγματοποιούνται κι οι ήρωες παραμένουν σιωπηλοί – μη τυχόν και πουν πολλά και το χαλάσουν. Άνθρωποι, καρδιά και μυαλό. Τα τρία δυνατά μου όπλα. Με το στόχαστο να με κοιτάζει.

@Νάσια.

 

 

 

 

 

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s