Όλα είναι κύκλος. @haveatea.gr

 

 

imageedit_1_5312167864

 

 

viber image.jpg

imageedit_1_6484875120.png Photography By : Αγγελική Μαγκιώση

 

imageedit_3_90hbb89269518.png

 

Κάθομαι και χαζεύω έξω από το παράθυρο του δωματίου μου. Διάφορες σκέψεις περνούν από το μυαλό μου χωρίς καμία συνοχή, χωρίς καμία τάξη. Δεν είναι από τις λίγες φορές που θα με βρεις αφηρημένη να κοιτάω οπουδήποτε αλλού εκτός από εκεί που όντως πρέπει να εστιάσω. Ξαφνικά παρατηρώ ένα κοριτσάκι που προσπαθεί να κάνει χούλα χουπ. Ξεκινάει να σπάει την μέση της και μετά από λίγο το στεφάνι της πέφτει κάτω. Το σηκώνει ξανά και ξεκινάει απ’ την αρχή. Της ξαναπέφτει, μα αυτή δεν το βάζει κάτω. Θαυμάζω το πείσμα της. Θα τα καταφέρει είμαι σίγουρη και να τη λοιπόν! Μετά από πολλές προσπάθειες το στεφάνι πλέον χορεύει γύρω από την μέση της.

Μέσα σε αυτόν τον χορό χάθηκα για λίγο. Αυτοί οι κύκλοι με ζάλισαν. Όλα είναι κύκλος. Όλα πάνε και έρχονται-έρχονται και φεύγουν. Άλλοι το λένε «κάρμα», άλλοι «Θεία δίκη» κι εγώ το λέω κύκλο. Ξέρεις, είτε το θέλεις είτε όχι οτιδήποτε και αν κάνεις θα γυρίσει πίσω σε σένα. Είναι αυτή η αρμονία του κύκλου που πρέπει να τα κρατάει όλα σε μία ισορροπία. Έχω κάνει την περίμετρο του κύκλου πολλές φορές και φυσικά δεν υπήρχε τέλος. Γύρω γύρω συνέχεια, σκέψεις ξανά και ξανά και μία δυνατή ελπίδα ότι κάθε τι που έκανα θα γυρίσει πίσω σε μένα. Εγωιστικό; Πολύ πιθανό! Σίγουρα όμως είναι ο λόγος που απογοητεύομαι μιας και έχω απαιτήσεις και περιμένω πράγματα. Τα περισσότερα δεν μου έρχονται μα αυτή η ριμάδα η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.

Φεύγω από την περίμετρο και πάω στο κέντρο. Όσο ξεκουράζεται το βλέμμα μου καταλαβαίνω πως τελικά αυτός ο κύκλος ήταν φαύλος. Να γιατί δεν είχε τέλος. Όσο περπατούσα στην περίμετρο τον χάραζα όλο και περισσότερο. Ξέρεις υπάρχει και η πιθανότητα να μην μου έχουν γυρίσει όλα αυτά που περιμένω γιατί τα κυνηγάω και αυτή η πορεία έγινε ατέρμονη σε μία επίμονη προσπάθεια για δικαιοσύνη.  Φτάνει πια!

Ακολουθώ την ακτίνα και κάνω ένα μεγάλο βήμα εκτός του κύκλου. Στο διάολο! Ζαλίστηκα με τόσες σβούρες και πλέον ούτε ευθεία δεν μπορώ να περπατήσω. Ας γίνει ό,τι είναι να γίνει. Κλείνω τον κύκλο και επανέρχομαι στην πραγματικότητα. Αντιστράφηκαν οι ρόλοι. Το κοριτσάκι κοιτάει εμένα πλέον. Μάλλον με κατάλαβε. Το στεφάνι της ακουμπάει τον δρόμο, το ένα της πόδι βρίσκεται έξω από αυτό και τα μάτια της είναι καρφωμένα πάνω μου. Λες να διάβασε την σκέψη μου; Και εκεί που περιμένω να σηκώσει το χούλα χουπ και να συνεχίσει ακάθεκτη, αυτή το αρπάζει στα χέρια και παίρνει τον δρόμο της επιστροφής.

Πολύ μικρή για να μπλέξει με κύκλους, πολύ έξυπνη για να βγει από αυτούς.

@Βίκυ.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s