Σχολείο όπως το ονειρεύομαι, ζωή όπως τη θέλω. @haveatea.gr

imageedit_1_5312167864

Screenshot_2

imageedit_1_6484875120Photographer : Angeliki Magkiosi

 

 

imageedit_3_540188ερτφ8500

 

 

Σχολείο, μια λέξη δεκάδες ανάμεικτα συναισθήματα. Αναμνήσεις, ανεμελιά και φίλοι ή καταπίεση, παρατηρήσεις και βουνά από υποχρεώσεις; Εκείνος ο χώρος που σε μεγαλώνει, σε ανατρέφει, σε διαπαιδαγωγεί ή η 7ωρη φυλακή σου, που σε γεμίζει λεπτό με το λεπτό ολοένα και περισσότερες άχρηστες πληροφορίες;

Όσον αφορά τη γνώμη μου, το πως το βλέπω και το βιώνω εγώ, το σχολείο αποτελείται από δύο μεγάλα ποσοστά των ικανοτήτων του. Το ένα από αυτά είναι μπούρδες, προσωπικές προκαταλήψεις των δασκάλων και θεωρίες που γεννήθηκαν μια μέρα στο περβάζι του σπιτιού τους. Το άλλο, τώρα, ποσοστό είναι και το ικανό, αυτό που έχει πράγματα να δώσει. Αποτελείται από εκπαιδευτικούς με γνώση, με σοφία, με εμπειρία και κυρίως με κατανόηση, πως αυτά που λένε άλλους τους εξιτάρουν κι άλλους τους αφήνουν παντελώς αδιάφορους.

Δε θα σου πω τα γνωστά, πως εδώ είναι Ελλάδα και πως τα πράγματα θελημένα και μ για κάποιους είναι δύσκολα. Θα σε ρωτήσω όμως, ποιος ρωτάει τη νεολαία αν πραγματικά διψά για μάθηση; Ποιος τη ρωτάει αν επιθυμεί πραγματικά να κοπιάσει 12 χρόνια απ’ τη ζωή της για να λάβει την εκπαίδευση που πουθενά δε θα καταφέρει να ασκήσει; Ποιος τη ρωτάει αν αυτή είναι η εκπαίδευση που ονειρευόταν από παιδί, μαθαίνοντας την άλφα βήτα. Κανείς.

Κι εκείνη απ’ τη μεριά της; Εγκαταλείπει τα όπλα και συμβιβάζεται με ό, τι της έχει δοθεί. Σαγηνεύεται απ’ τα εύκολα, συνεχίζει και δρα μονάχα μέσω των καταλήψεων του σχολείου της και όχι με το στόμα, τη μιλιά της, τον λόγο της. Εμείς τι κάνουμε λοιπόν; Αλλάζουμε το εκπαιδευτικό μας σύστημα; Ή έστω το παρακινούμε να αλλάξει; Ή καθόμαστε εφησυχασμένοι -σχεδόν- και συνεχίζουμε να διαμαρτυρόμαστε για το χείριστο σήμερα και το καλύτερο αύριο που μας έταξαν;

Κι εγώ κι εσύ και όλα τα μέλη, που απαρτίζουν τη σημερινή νεολαία, οραματιζόμαστε το ιδανικό σχολείο, μα δεν κάνουμε απολύτως τίποτα για να το κατακτήσουμε. Ονειρευόμαστε ένα σχολείο χωρίς στερεότυπα και προκαταλήψεις, δίχως διαχωρισμούς και διακρίσεις, φιλότιμο και αξιόπιστο. Ένα σχολείο γεμάτο δασκάλους και καθηγητές έτοιμους να μας εφοδιάσουν τη γνώση και την εμπειρία τους. Όχι ανθρώπους που κοιτούν ξανά και ξανά το ρολόι τους, σαστισμένοι για το πότε επιτέλους θα φτάσουν σπίτι τους. Ονειρεύομαι ένα σχολείο γεμάτο ικανούς και πρόθυμους μαθητές, με δίψα για ένα καλύτερο μέλλον, μα αν δε γίνω εγώ πρώτα ικανός και πρόθυμος, πως το περιμένω κι απ’ τους άλλους;

@Θέμης.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s