Κλαίνε μονάχα οι δυνατοί, εκείνοι που το αντέχουν. @haveatea.gr

imageedit_1_5312167864

4832c8f101e975979dc88ee0ab5e126d.jpg

 

imageedit_3_6000043958

 

Κλαίνε μονάχα οι δυνατοί, εκείνοι που το αντέχουν. Εκείνοι που έχουν τα κότσια και τη τόλμη να σκουπίσουν τα δάκρυα τους, μόλις λιγάκι νιώσουν καλύτερα και να φορέσουν το ομορφότερο χαμόγελο τους. Να συνεχίσουν, να σταθούν στα πόδια τους ξανά. Το κλάμα είναι φάρμακο. Για την ακρίβεια, είναι κάτι παραπάνω από φάρμακο. Είναι ξέσπασμα που ισοδυναμεί με θεραπεία για οποιαδήποτε ψυχική «ασθένεια». Για όποια  «ασθένεια» βασανίζει τη ψυχή σου, για ό, τι την κατακλύζει μέρα-νύχτα, νύχτα και μέρα. Είναι η «ίαση» και το «γαλήνεμα» κάθε διαταραγμένης ψυχής και διάθεσης. Τα μάτια στάζουν δάκρυα γιατί σώμα και εγκέφαλος δίνουν την εντολή να φύγει κάτι από μέσα μας.

Αυτό το κάτι που μας αγανακτά, εκείνα τα «ως εδώ» ή αυτά του «δεν αντέχω άλλο». Αυτό το αίσθημα του «θέλω να φύγω απ’ όλους και όλα». Αυτό ακριβώς το κάτι είναι που φεύγει, όταν κλαίμε. Σα να μεταμορφώνεται αβίαστα σε δάκρυα, να διασπάται αργά και βασανιστικά στο πρόσωπο μας και να εξαντλείται από μέσα μας σε λίγα μόλις λεπτά. Αυτά τα τόσα συναισθήματα που μαζεύονται και μαζεύονται και μαζεύονται καιρό τώρα και δεν λένε να φύγουν. Το κλάμα τα διώχνει όλα. Διώχνει κάθε αίσθημα πίεσης, κάθε υπόλειμμα αρνητικών σκέψεων και αναμνήσεων που παλεύουμε να ξεχάσουμε μάταια.

«Κλάψε για να ξεσπάσεις», ακούς ξανά και ξανά. Τι κι αν μερικοί χρειάζονται άλλους τρόπους για να ξεσπάσουν; Ακόμα και σε αυτούς, τα δάκρυα που θα αρχίσουν να κυλάνε σε ανύποπτη στιγμή, θα τους προκαλέσουν, να καταλάβουν πόσο ανάγκη το έχουν. Μέρα-νύχτα, νύχτα και μέρα. Κυρίως τη νύχτα, εκεί που πέφτεις για ύπνο, εκεί που σου σκάνε όλα. Τα άσχημα και τα όμορφα – ή μάλλον, κυρίως τα άσχημα. Εκεί αφήνεις ελεύθερο τον εαυτό σου, είστε οι δυο σας πια. Εκεί κλαις όσο περισσότερο μπορείς. Θυμάσαι, σκέφτεσαι, μετανιώνεις, νευριάζεις. Και για όλα αυτά η μόνη λύση της στιγμής, η μόνη που επουλώνει προσωρινά, η μόνη που σε απελευθερώνει για λίγο απ’ τα δεσμά των ανθρώπων, είναι μια : να κλάψεις.

@Μαρίνα.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s