Το αμάξι μου, ο καλύτερος μου φίλος. @haveatea.gr

imageedit_4_8694349020.png

 

8a58d485c38d21899ca734677c652649.jpg

 

imageedit_1_7781582526.png

 

«Τα χρήματα δεν αγοράζουν την ευτυχία», αλλά με αυστηρές οικονομίες μπορούν να σου πληρώσουν δίπλωμα οδήγησης και ίσως κι ένα αμάξι. Και τότε είναι που συνειδητοποιείς ότι πράγματι μπορείς να δεθείς άρρηκτα με ένα αντικείμενο, με ένα μάτσο λαμαρίνες. Όχι, αυτό δεν είναι ένα άρθρο για τη λατρεία των υλικών αγαθών, ούτε για το πόσο υπέροχο μπορεί να είναι ένα αμάξι.

Αυτό που μετρά εδώ είναι το τι στιγμές, τι άνθρωποι και συναισθήματα έχουν βρει καταφύγιο σε αυτά τα καθίσματα. Όταν μέσα στα μεσάνυχτα το στομάχι της παρέας θέλει να γεμίσει, μαζεύεστε όλοι και τρώτε βρώμικο, με τα μουγκριτά ευχαρίστησης να καλύπτουν τους ήχους της μηχανής. Χαράζετε τους δρόμους με τη μουσική σας, καθώς η ένταση δυναμώνει και ο περιορισμένος χώρος του αυτοκινήτου γίνεται συναυλιακός, με τραγούδι, χορό, ακόμη και ψευτο-πιτ. Ξεκινάς από ραδιόφωνο και καταλήγετε να τραγουδάτε συγχρονισμένα το bohemian rhapsody.

Ακόμη και όταν είσαι μόνος, το κινούμενο αυτό μέσο είναι το μόνο που έχει ακούσει την πραγματική σου φωνή να δίνει δυνατά ρεσιτάλ καθώς πατάς το γκάζι στη λεωφόρο. Εκτός αυτού, το αμάξι είναι το κλασικότερο σημείο συνάντησης της παρέας, η αρχή της πιο επεισοδιακής βραδιάς και το τέλος της με μεθυσμένους φίλους να ξαπλώνουν στο πίσω κάθισμα. Όταν δεν έχεις τι να κάνεις, παίρνεις δύο καλούς φίλους και ανεβαίνετε στο ψηλότερο σημείο που μπορείτε να βρείτε. «Κάπου με θέα», αποφασίζετε. Βγάζεις τα πόδια από το παράθυρο, ανάβεις τσιγάρο και ο καπνός σπάει το σκούρο μπλέ του βραδινού ουρανού πάνω από την πόλη. Και όλα τότε είναι υπέροχα.

Έχεις τα πάντα και είσαι ο βασιλιάς του κόσμου. Είναι το μέσο εκπλήρωσης κάθε λογής αυθορμητισμού, όταν η φίλη σου είναι στα πατώματα και φτάνεις έξω από το σπίτι της και της λες «κατέβα», πηγαίνοντας τη βόλτα στο αγαπημένο της πάρκο. Είναι το μέρος που σου είπε εκείνος ο τύπος ότι του αρέσεις. Από τότε τον γυρνούσες κάθε μέρα σπίτι, μεθυσμένο ή μη και σε εκείνα ακριβώς τα καθίσματα ανταλλάζατε φιλιά πριν πείτε καληνύχτα. Το αμάξι σου έχει γεμίσει με κραυγές και γέλια μέσα στο μεταλικό καβούκι του. Σε έχει δει να γέρνεις στο τιμόνι και να πασχίζεις να οδηγήσεις κανονικά από τα γέλια. Έχει δει να γεμίζουν δάκρυα τα μάτια σου από ευτυχία και λύπη.

Λύπη… Όταν απλά θέλησες να ξεσπάσεις και δεν άντεχες άλλο. Όταν τον άφησες στο σπίτι λίγο αφότου σου είπε ότι δεν σε θέλει πια και έπειτα ξέσπασες σε αναφηλητά. Όταν πονάς που πρέπει να γυρίσεις σπίτι και κανένας τόπος δεν σε χωρά. Το αμάξι σου έχει κάτι που θα ήθελες να έχεις. Είναι το χειρόφρενο που θέλεις να έχει η ζωή σου. Απλά μία παύση. Τραβάς έναν μοχλό και σταματάς στη γωνία. Πάρε μία ανάσα.

@Μαρία

 

 

mRPyzt.gif

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s