Εισπνέω στιγμές, εκπνέω συναισθήματα. @haveatea.gr

imageedit_4_8694349020

 

3209e35ea78ebac8f11985e4808d0c96.jpg

 

imageedit_1_9726331572.png

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

 

 

 

Τα ταξίδια με ξαναζωντανεύουν είτε αυτά είναι  ταξίδια με τη σκέψη, με την φαντασία με το σώμα, με το πινέλο, με τη φωνή. Με κυριεύουν, με ζαλίζουν, με μεθούν, με κάνουν να τρεκλίζω από αγωνία, μου κόβουν την ανάσα ώσπου αναριγώ. Το να νιώθω χαμένη στην άβυσσο, το χάος πάντα με σαγήνευε, με ένα ιδιαίτερο τρόπο το χάος της ψυχής είναι η πηγή κάθε δημιουργίας. Πάντα χρειάζεται σκοτάδι για να υπάρξει κάτι φωτεινό και να εκτιμηθεί το όμορφο.

Έτσι και τα ταξίδια, δεν προγραμματίζω, δεν προκαθορίζω, αφήνω να με συνεπάρει ο κάθε προορισμός, να με αγκαλιάσει και να με οδηγήσει. Οτιδήποτε βολικό οδηγεί σε θάνατο της ψυχής. Χάνομαι στα στενά για να ξανά βρεθώ, να βρω τη »σωστή» ή και »λάθος» πορεία που θα με οδηγήσει σε κάτι το διαφορετικό, να ξανά βρω τον εαυτό μου να αναδυθεί από μέσα μου αυτό το μικρό κομμάτι που έλειπε και τώρα υπάρχει ξανά, με αγγίζει γλυκά, στην καρδιά, στην ψυχή των εμπειριών μετατρέποντας με στην πηγή της δικής μου προσωπικής τελειότητας. Στην παιδική ηλικία, στην εκπλήρωση της ανήκουστης επιθυμίας, ευτυχίας. Εθίζομαι στο να νιώθω, να υπάρχω με όλες μου τις αισθήσεις σε λειτουργία.  Γραπώνομαι από την εμπειρία και δακρύζω.

Βλέπω, γνωρίζω το κάτι αλλιώτικο γίνομαι φίλη με αυτό. Σταματώ να φοβάμαι, μέσα από το ξένο κατανοώ το οικείο. Μέσα από το άγνωστο γνωρίζω πτυχές του εαυτού μου που δεν υφίστανται κι όμως υπάρχουν. Μετατρέπω τον φόβο σε αγάπη, αγάπη για τον εαυτό, για το κάθε μου κομμάτι, πλάθω από την αρχή τα σπασμένα, αιχμηρά κομμάτια που γρατζουνούν τα σωθικά μου, δημιουργώντας το πιο περίτεχνο έργο τέχνης.

Πάντα ήμουν δημιουργός, από μικρή έπρεπε να βγάλω από μέσα μου αυτή την ενέργεια, αυτό το μικρό δαίμονα που με ταλαιπωρούσε, η εμπειρία μου επέβαλε να ξαναγεννηθεί μέσα από τα δικά μου ματιά, να αναδιπλωθεί, με πινελιά, μελάνι, χρώμα, ήχους, κινήσεις. Έπλαθα και πλάθω κάτι άπιαστο, κάτι μοναδικό, ένα δικό μου κόσμο. Μια ουτοπία με ρυθμό, ενέργεια που ταιριάζει απόλυτα με την δική μου. Με διαπερνά, με αγγίζει, με πονά, αλλά δεν με καταστρέφει.

Η πραγματικότητα, οι έγνοιες πάντα με κυνηγούσαν, με κοιτούσαν κοροϊδευτικά, έτρεχαν να με πιάσουν, να με ξυπνήσουν από τον βαθύ περίπατο της ονειροπόλησης. Πάντα είχα επιθυμίες, φαντασιώσεις, όλοι μας έχουμε. Ο Φρόυντ, λέει, ότι ο ευτυχισμένος άνθρωπος δεν έχει φαντασιώσεις και μονό ο ανικανοποίητος άνθρωπος τις πλάθει. Τι είναι ευτυχία όμως; Ποιος την ορίζει, ποιος την νιώθει;

Η ονειροπόληση πάντα ήταν κομμάτι μου και πάντα θα είναι, είτε αύτη η διαπίστωση είναι ηθική είτε όχι.. Με την δημιουργία, την άφεση της φαντασίας να παίξει και να κυριαρχήσει της φαντασίωσης, ζω, πετώ με τον δικό μου μοναδικό τρόπο. Αφήνω την ψυχή μου να ελευθερωθεί από την ένταση τα αισθήματα, τις καταστάσεις, τι σκέψεις, τον πόνο, τον θυμό. Ζω και ξανά ζω, αναγεννιέμαι σε ένα παράλληλο κόσμο που όλα είναι εφικτά, τον προσαρμόζω στην πραγματικότητα και…παίζω.

Φωτεινή

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s