Ο χρόνος μόνο τελειώνει. @haveatea.gr

imageedit_4_8694349020

 

044.JPG

HAVEATEA’S   P H O T O G R A P H E R : ᴀɴɢᴇʟɪᴋɪ ᴍᴀɢᴋɪᴏsɪ

 

 

imageedit_1_7781582526

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

 

«Ο θάνατος είναι μία πρόκληση. Μας λέει να μην σπαταλούμε χρόνο…Μας λέει να πούμε τώρα αμέσως ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλο» -Λέο Μπουσκάλια

Tώρα: χρονικό επίρρημα. Ορίζει καλύτερα από κάθε άλλη λέξη το παρόν. Έρχεται σε αντιδιαστολή με το παρελθόν. Ακόμη και το μέλλον είναι τώρα. Τώρα που διαβάζεις αυτή την πρόταση. Ζεις στο μέλλον που δεν μπορούσες να φανταστείς πριν από λίγο. Αν μπορούσες, τότε θα ήσουν κάτι το εντελώς ξεχωριστό και σίγουρα αταίραστο στη θνητότητά μας. Γιατί αυτό είναι ο άνθρωπος: ένα ακόμη κομμάτι ύλης με ημερομηνία λήξης. Ξεκινάς από σπόρος και καταλήγεις κόκοι χώματος.

Ξεκινάς από το μηδέν και το ρολόι σου αρχίζει να μετράει. Δεν επιλέγεις εσύ την περατότητα του χρόνου. Αυτή είναι εγωίστρια και ανεξάρτητη και έρχεται όταν εσύ δεν το περιμένεις. Ο κανόνας είναι ένας και απαράλλαχτος: το ρολόι γυρνά προς μία μόνο κατεύθυνση. Και αν τυχόν αυτό μπορεί να αλλάξει, το ανθρώπινο μυαλό σου δεν βρίσκεται ακόμη σε θέση να το αντιληφθεί. Το μόνο που κάνεις είναι να περιμένεις. Περιμένεις ένα ουράνιο χέρι να πιάσει το δικό σου και να σε οδηγήσει. Μάθε, λοιπόν, ότι η ευκαιρία που ψάχνεις είναι εδώ και τώρα. Δεν στέκεται τίποτα και κανείς στο δρόμο σου. Όλα αυτά είναι εικονικοί τοίχοι που υψώνει το μυαλό σου για να δικαιολογήσεις τη δηλεία σου. Και δεν μιλάω μόνο για ‘σένα.

Μπορεί να απευθύνομαι σε ‘σένα, αλλά μιλάω και στον ίδιο μου τον εαυτό. Αποφασίζεις να μείνεις σπίτι σήμερα γιατί «δεν είσαι για πολλά πολλά» και καταλήγεις να μετράς τα πλακάκια στο πάτωμα. Νομίζεις, καημένο πλάσμα, ότι έχεις χρόνο. Τα ρίχνεις όλα στο «αύριο» σίγουρος πως θα είναι εκεί και θα σε περιμένει με ανοιχτές αγκάλες. Ή λες συχνά «και αύριο μέρα είναι», λες και ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον. Χάνεις διαρκώς λεπτά από τη ζωή σου είτε περιμένοντας στην ουρά, είτε κάνοντας τη δουλειά που ποτέ δεν ήθελες, ακόμη και διαβάζοντας ένα άρθρο που δεν σου αρέσει. Και όλα αυτά γιατί σκοπεύεις να αφιερώσεις χρόνο σε εσένα και τα όνειρά σου μόλις τελειώσουν όλα αυτά.

«Δεν πειράζει» λες και παραγκωνίζεις τα θέλω σου. Αυτό συμβαίνει και την επόμενη φορά και την παρεπόμενη… και έτσι συνεχίζεις την πορεία σου στην αδράνεια. Τα χρόνια περνούν και δεν μπορείς πλέον να φέρεις πίσω όλες εκείνες τις ευκαιρίες. Κοιτάζεις τις χαραξιές του χρόνου στο πρόσωπό σου και καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που νέος θεωρούσες ότι δεν είχες όμορφη φάτσα, όμορφο σώμα… Μισείς στ’αλήθεια πλέον τον εαυτό που δεν αγάπησες και μετανιώνεις. Ακούς μακρινά να χτυπά πένθιμα μία καμπάνα. Ο ήχος γίνεται όλο και πιο δυνατός. Πλησιάζει. Έρχεται για ‘σένα.

Η ζωή ρίχνει τα χαρτιά σας και σας αντεπιτήθεται ο χρόνος. Γιατί ο χρόνος δεν είναι ποτέ με το μέρος σου. Μπορεί να σου αφήνει κομμάτι του, αλλά δεν σου δίνεται με γαλαντομία. Φροντίζει μόνο να τον ξοδεύεις, χωρίς να ανανεώνεται. Έτσι, μία χούφτα άμμου περνάει από τα χέρια σου, οι κόκκοι της επιστρέφουν πίσω στη γη και ξαφνικά η παλάμη σου μένει άδεια, χωρίς απομεινάρια ζωής. Ρουά Ματ. Τέλος γύρου. Νικητής είναι ο χρόνος. Όπως πάντα. Η καλύτερη στιγμή είναι τώρα. Τώρα θα πεις στους γονείς σου ότι τους αγαπάς, τώρα θα κάνεις εκείνο το ταξίδι, τώρα θα φιληθείς ξέφρενα στη βροχή. Το επόμενο λεπτό μπορεί να μην υπάρχει. Γιατί ο χρόνος μόνο τελειώνει.

Μαρία

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s