Στη ζωή πρέπει να αυτοσχεδιάζεις @haveatea.gr

JZTw9a

 

010.jpg

 

 

9208wo

Όσο δεν πράττουμε, όσο δεν δρούμε, όσο μένουμε στην επιφάνεια άλλο τόσο στο βάθος κοχλάζουμε για το αληθινό.

   Όσο δεν ζεις πραγματικά, όσο λες ότι καταλαβαίνεις χωρίς όμως να νιώθεις πραγματικά τότε μια μελαγχολία, μια τυχαία νοσταλγία σε διαπερνά γιατί κάτι λείπει. Είναι αρκετή αυτή η μελαγχολία για να σε κινητοποιήσει; Παραιτείσαι. Ένα χάος εσωτερικό, που πηγάζει από μέσα και βγαίνει προς τα έξω, γκρεμίζει τα πάντα στο πέρασμα του. Χάος εσωτερικό-χάος εξωτερικό τα πάντα καταρρέουν και εσύ αποφεύγεις τις καταστάσεις. Πιστεύεις ότι το θέμα θα λυθεί, θα φυσήξει σαν άνεμος, σαν νερό θα εξατμιστεί, θα εξαφανιστεί, θα χαθεί. Κάτι τέτοιο όμως δεν υφίσταται. Το πρόβλημα σε ακολουθεί, σε παρακολουθεί από κάθε εφετική οπτική γωνία  και χωρίς να το καταλάβεις σου ορμά. Από μέσα προς τα έξω σαπίζεις , τα χάνεις και δεν το καταλαβαίνεις καν. Η ζωή περνά από μπροστά σου και εσύ την αφήνεις. Ίσως χρειάζεται και αυτό για να ανθήσεις.

Είμαστε άνθρωποι άλλωστε  γεμάτοι αμφιβολίες  και φόβο τις περισσότερες φορές. Χανόμαστε μέσα στα εκατομμύρια «αν» που τρελαίνουν το μυαλό μας καθημερινά. Είμαστε μπερδεμένοι. Διαλέγουμε μια διαδρομή την τελευταία στιγμή και απ’ ότι φαίνεται εκείνη την ώρα δεν υπάρχει σωστή ή λάθος.

Ερωτεύσου το κάθε τι, άνοιξε τα μάτια και νιώσε τον κόσμο γύρω σου. Δες τον σαν να τον αντικρίζεις για πρώτη φορά και συνέχισε να τον βλέπεις έτσι κάθε ώρα, κάθε μέρα και στιγμή. Αγάπησε το κάθε ψεγάδι, την κάθε ρωγμή καθώς είναι μοναδική. Κάνε το οτιδήποτε «μικρό»  να φαντάζει πελώριο γιατί πολύ απλά μπορείς. Τα πάντα έχουν να σου δώσουν κάτι αρκεί να τα αφήσεις. Μαγικά είναι όλα γύρω σου άφησε τα να σε παρασύρουν  στη μελωδία τους. Άφησε τα να αποκαλυφθούν

Κλείσε τα μάτια και αφέσου στην μελωδία της στιγμής. Στο τραγούδι της σιωπής.

Δεν θα πω ψέματα και εγώ πολλές φορές διστάζω, σκέφτομαι ξανά και ξανά. Οι αμφιβολίες με πνίγουν. Ένα οικείο τίποτα ανάμεσα στη ύπαρξη και την ανυπαρξία, μια γλυκιά μελαγχολία. Μετά την μονοτονία και την αδράνεια πρέπει να έρθει η δράση. Η ζωή είναι για να αισθανόμαστε βαθιά και όλο και πιο βαθιά κάθε φορά. Τα αρνητικά συναισθήματα εν τέλει δεν υπάρχουν εμείς τα δημιουργούμε, εμείς τα τρέφουμε. Εμείς δίνουμε πνοή και ψυχή στο φόβο.

Στη τελική τίποτα δεν αλλάζει αν δεν το επιδιώξεις εσύ. Γι’ αυτό μην χάνεις καμία ευκαιρία όσο και αν πιστεύεις ότι έχεις ήδη προβλέψει το τέλος της ιστορίας. Ο χρόνος λίγος , η παράσταση μικρή. Η προετοιμασία μηδαμινή και η ζωή συνεχίζει να τρέχει μπροστά σου. Μάλλον αυτό που χρειάζεται είναι να αφεθείς και να αυτοσχεδιάσεις. Το ‘χεις;

Φωτεινή

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s