Νέο έτος, νέα αρχή, με άτομα που με στηρίζουν αληθινά. #personaliteas @haveatea.gr

pNuPyH

 

4771b8a4b1fa8f363bf339e11e76f7cb.jpg

 

 

imageedit_3_540188ερτφ8500

 

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

 

Γελάω -σχεδόν αμήχανα με τη ζωή. Όχι επειδή την απαρνιέμαι, ούτε επειδή την περιπαίζω. Μα να, ώρες ώρες φτάνει και καταντάει αστεία. Ειρωνική, απογοητευτική, στα όρια της εκδικητικής. Είναι αστεία με τα παιχνίδια που παίζει, με τις καταστάσεις που φέρνει, με τα συναισθήματα που προκαλεί. Είναι απογοητευτική όταν φτάνει να σε αποξενώνει, να σε ξεχωρίζει, να σε αποκλείει απ’ όσα οι άλλοι δεδομένα κάνουν.

Δεν έχουν περάσει αρκετές ημέρες από το τέλος των εορτών. Οι άνθρωποι επανενώθηκαν και πάλι στα σπίτια τους, οι οικογένειες έσμιξαν, οι γονείς αγκάλιασαν όλο στοργή τα παιδιά τους, μικρά και μεγάλα. Αντάλλαξαν δώρα, ευχές, αγκαλιές. Είπαν για πρώτη φορά, χωρίς να το σκεφτούν δεύτερη φορά, ωμά και αυθόρμητα πως νιώθουν ο ένας για τον άλλον. Είναι μαγικό το πως μια γιορτή μπορεί να απελευθερώσει δια μαγείας ψυχές και συναισθήματα. Ευχές για ένα καλύτερο έτος ακούγονται από εδώ και από εκεί, πιο χαρούμενο, πιο παραγωγικό, πιο προοδευτικό. DEI8t-Άλλοι πάλι, ακόμη και τέτοιες ημέρες που όλα τόσο μαγικά κυλούν, δεν έχουν ούτε τα βασικά για να επιζήσουν. Ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες, σωματικές και ψυχικές. Με τι ψυχή να ξεστομίζουν τέτοιοι άνθρωποι «Χρόνια πολλά», όταν αδυνατούν να πιστέψουν πως θα βγάλουν και την επόμενη ημέρα; Με τι κουράγιο να ελπίζουν σε ένα καλύτερο αύριο όταν το σήμερα γι’ αυτούς είναι χειρότερο απ’ το χθες; Αντιφατική η ζωή και άδικη. Σε κάποιους μοιράζει απλόχερα την ευτυχία, ξεκλέβοντας από άλλους λίγη παραπάνω.

Άλλοι γεμάτοι αγάπη και ευτυχία από αγαπημένα τους πρόσωπα κι άλλοι μονάχοι μες τους δρόμους να αναζητούν ένα κομμάτι ψωμί. Κι άλλοι καθισμένοι σε ένα τραπέζι που δεν τους χωρά, σε μια γιορτή που δεν τους ευτυχεί, ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν τους αντιπροσωπεύουν, δεν τους στηρίζουν πραγματικά. Δεν σταματώ να είμαι ευγνώμων για το γεγονός πως ζω, για να βιώνω κι αυτήν την αλλαγή του έτους, πως έχω ένα πιάτο φαγητό να με ταϊζει, ένα τραπέζι να κάθομαι και ένα σπίτι να με ζεσταίνει. Μα, κι ας είναι αργά, κι ας ζητάω πολλά ή λίγα, τολμώ και είμαι εδώ, να ζητώ αυτό το χέρι να με πιάσει πριν πέσω, για μια ακόμη φορά. Αυτήν την αγκαλιά να με στηρίξει, αυτό το βλέμμα να με καταλάβει. Ελπίζω σε έναν νέο χρόνο, μια καινούρια αρχή. Ελπίζω στην αποδοχή, την στήριξη και την αλληλοβοήθεια. Ελπίζω στην αληθινή αγάπη, της καρδιάς και όχι της λογικής.

 

82cd3d014af313fe18a200934a339bb8

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s