Η ζωή σε έναν πίνακα. @haveatea.gr

pNuPyH

 

9bfb60584fc69f903a6a8a646348b80c.jpg

@VincentVanGogh

 

 

5aLYLH

 

Στέκεσαι μπροστά από εκείνον τον πίνακα. Ο κόσμος γύρω σου δεν σε απασχολεί. Γιατί εκείνη τη στιγμή, όταν το αγαπημένο σου έργο τέχνης βρίσκεται ενώπιόν σου, είναι σαν έρωτας με την πρώτη ματιά. Τα πάντα σβήνουν γύρω σου και κινούνται σε αργή κίνηση. Ίσως τα πόδια σου ανυψωθούν από το έδαφος και πιθανότατα ένας κόμπος ενθουσιασμού και συγκίνησης σκαρφαλώσει στο λαιμό σου.

Για εκείνη τη στιγμή, είσαι μόνο εσύ και η ψυχή του καλλιτέχνη πλαισιωμένη από μια κορνίζα. Το ραντεβού σας λαμβάνει χώρα σε ένα μουσείο. Τι πιο ρομαντικό… ένα ραντεβού σε μουσείο. Τα χρώματα αρχίζουν να στροβιλίζονται και ξαφνικά μια ρουφίχτρα σε απαγάγει από αυτό το σύμπαν. Καταλήγεις μέσα από μια σκουλικότρυπα, σε ένα παράλληλο, σίγουρα πιο όμορφο σύμπαν. Εκεί τα χρώματα σου προσφέρονται με γαλαντομία και ουδέποτε θα σε αφήσουν να πνιγείς στο γκρίζο. Ακόμη και το κιαροσκούρο, που από το φως το παρασκήνιο βυθίζεται στο σκοτάδι, η μπροστινή σκηνή είναι πάντα περίτεχνα φωτισμένη.

Ποτέ δεν θα χάσεις το φως, όσο ζεις μέσα σε έναν πίνακα. Καθώς περιηγείσαι μέσα στην τρισδιάστατη σκηνή, στο κάτω δεξιά μέρος του πίνακα, βλέπεις εκείνη τη γνωστή φιγούρα να κάθεται σε μία καρέκλα. Είχες διαβάσει βιογραφίες για αυτόν, είχες δει αυτοπροσωπογραφίες του, αλλά έφυγε από τη ζωή πολύ πριν εσύ υπήρξες καν σαν ιδέα. Με τα θνητά μας μάτια, παρατηρώντας τον πίνακα στιβαγμένοι μπροστά σε ένα τσούρμο, σε εκείνο το σημείο παρατηρούμε μόνο μια υπογραφή. Όχι. Μέσα στον πίνακα όταν μπεις, θα γνωρίσεις όντως την ψυχή του καλλιτέχνη. Είναι εκεί για να σου μιλήσει για όσα πραγματικά τον βασάνιζαν. Θα κάτσεις στο έδαφος μπροστά από την καρέκλα στην οποία αναπαύεται και θα τον ακούσεις προσεκτικά, σαν μαθητούδι ξανά.

Εδώ δεν χωρούν ψέματα και το λάθος είναι κάτι το ανύπαρκτο. Λατρεύεις αυτό το μέρος. Μακριά από όλους αυτούς τους δήθεν ανθρώπους που νομίζουν ότι μπορούν να εξαγοράσουν μια ψυχή για να πίνουν μπροστά της το τσάι τους. Σφύζεις από θυμό μέσα στην ευτυχία σου. Δυστυχώς δεν μπορείς να μείνεις εκεί και να δραπετεύσεις από το μέρος που ήρθες. Από το σύντομο ταξίδι σου σε βγάζει η φωνή μιας ξεναγού που μιλάει μία από τις πολλές ξένες γλώσσες που γνωρίζει. Αραδιάζει επιφανειακές πληροφορίες στους τουρίστες που κοιτάζουν εκστασιασμένοι και ακούν με προσοχή.

Κοιτάζουν τον πίνακα, αλλά δεν τον βλέπουν. Καταλαγιάζεις το αίσθημα της αδικίας που σε καταπνίγει και κοιτάζεις μια τελευταία φορά τον πίνακα. Από την κάτω δεξιά γωνία, ο καλλιτέχνης σου γνέφει από την καρέκλα του και εξαφανίζεται. Τη θέση του παίρνει η γνωστή υπογραφή. Πρέπει να φύγεις. Προχωράς παρακάτω με ένα χαμόγελο στα χείλη.

 

3f6c8e114945c6183919e964bc379925.png

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s