Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος… @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

iPiccy-Design.png

 

Στην εποχή της εικόνας, των γρήγορων ταχυτήτων και του εντυπωσιασμού οι περισσότεροι από εμάς κυνηγάμε συνεχώς τα υλικά αγαθά και την ισχυρή οικοδόμηση του «φαίνεσθαι». Υπάρχουν όμως κάποιοι, οι οποίοι δεν ξεχνούν την βασική τους ιδιότητα. Την ιδιότητα του ανθρώπου.

«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκαιο» λέει ο Τάσος Λειβαδίτης στο γνωστό του ποίημα. Τονίζει τον αδιάκοπο αγώνα του ανθρώπου για να υπερασπιστεί τα υπέρτατα ιδανικά, την ειρήνη και το δίκαιο. Πρόκειται για τους ανθρώπους εκείνους, οι οποίοι έχουν αποφασίσει ότι στη ζωή τους θέλουν να κάνουν κάτι περισσότερο από την απλή επιβίωση. Δεν θέλουν να αφήνουν τις μέρες να περνούν, τις στιγμές να χάνονται και τις περιστασιακές ηδονές με μηδενική ουσία να είναι το μόνο που θα κερδίζουν.

Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν, εμπνέονται από την ίδια τη ζωή. Παρατηρούν σιωπηλά την κοινωνία και τους ανθρώπους της και αποφασίζουν να δράσουν ακριβώς στον πυρήνα του προβλήματος. Και όταν λέμε να δράσουν δεν εννοούμε να χτίσουν μια θεωρητική ιδεολογία η οποία να πλανάται στον χώρο του μη πραγματικού, αλλά να ενεργοποιηθούν πρακτικά και να αποδείξουν ότι οι ιδεολογίες και τα πιστεύω τους είναι τόσο ισχυρά που τόλμησαν και τα έκαναν πράξη. Γιατί ναι, θέλει τόλμη να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου. Ναι, θέλει τόλμη να περάσεις από την θεωρία στην πράξη. Ναι, θέλει τόλμη να πραγματοποιήσεις τα όνειρα σου. Η μοναδική λέξη που μπορώ να σκεφτώ ότι χαρακτηρίζει τους ανθρώπους αυτούς είναι η λέξη προσφορά. Μια τόσο απλή και αθώα λέξη. Με μεγάλο νόημα. Και ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα.

Μιλάω για εκείνους που δίνουν χωρίς να περιμένουν να πάρουν. Για εκείνους που η καρδιά τους χωράει μέσα της την ανιδιοτέλεια και όχι τον ωφελιμισμό. Για εκείνους που πιστεύουν στην δύναμη και την θέληση των ανθρώπων για το καλύτερο αύριο. Όχι δεν είναι ουτοπιστές. Είναι εθελοντές. Τα «θέλω» τους είναι πιο ηχηρά από τα «πρέπει» των άλλων. Για να λέγεσαι «εθελοντής» δεν χρειάζεται αποκλειστικά να συμμετέχεις σε κάποια οργάνωση. Το μόνο που χρειάζεται είναι να δρας με απόλυτη πρωτοβουλία, ανιδιοτέλεια και χαρά. Ό,τι και αν δίνεις. Δώστο με την καρδιά σου ή μη το κάνεις καθόλου.

Έχεις νιώσει μεγαλύτερη αθωότητα από τότε που έδωσες εκείνο το κουλούρι στο παιδάκι που έκλαιγε στον δρόμο; Ή μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη για τότε που μαγείρεψες ή έδωσες κάποια από τα ρούχα, τα βιβλία, τα παιχνίδια σου σε οικογένειες που θεωρούν πολυτέλεια το δικό σου δεδομένο; Ή τότε που βοήθησες να καθαριστεί ένα δάσος της πόλης σου ή να βοηθηθούν κάποιοι πρόσφυγες στην νέα τους ζωή στην ξένη χώρα που βρέθηκαν;

Αν η απάντηση σου σε όλα αυτά είναι όχι τότε κάντο τώρα. Η ώρα είναι ΤΩΡΑ. Γύρω σου υπάρχουν δεκάδες δράσεις και ευκαιρίες προσφοράς. Διάλεξε αυτή που ταιριάζει περισσότερο στα δικά σου θέλω και προχώρα. Η εμπειρία είναι μοναδική. Ο κόσμος έχει ανάγκη έναν καλύτερο κόσμο. Έχει ανάγκη να παραμερίσει την καχυποψία και να πιστέψει ξανά στον ίδιο τον άνθρωπο. «Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή» συνεχίζει ο ποιητής. Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γη. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω!

 

Ειρήνη Α.

 

 

 

 

#peace

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s