Τα παιδιά των αστεριών. @haveatea.gr

Design

 

iPiccy-Design.png

 

Αυτά τα παιδιά ως κάτι διαφορετικό αλλιώτικο, εξωπραγματικό έχουν χαρακτηριστεί, πιο λαμπρά από τα άλλα, από άνθρωπο και αστρικό επισκέπτη γεννημένα, αγγιγμένα από εξωγήινη ζωή λένε. Με δεξιότητες όπως τηλεπάθεια και τηλεκίνηση, να αλλάξουν τον κόσμο θέλουν, κάτι διαφορετικό από το συνηθισμένο να κάνουν, προσπαθούν. Εγώ από την άλλη μια διαφορετική προσέγγιση θα δώσω .

Παιδιά των αστεριών, πολυταξιδεμένες ψυχές, με φαντασία και μη, τα ξεχωρίζεις από μακριά, μια λάμψη στα μάτια σε καθηλώνει. Στο πλήθος δε χάνονται, αντιθέτως με μάτια μισάνοιχτα παρατηρούν, ρουφούν τις πληροφορίες, τα ερεθίσματα, σαν ένα παιδί που πρώτο βλέπει το κόσμο, διψά για ανακάλυψη, τα κυριαρχεί, πεινά για κάτι καινούριο, για κάτι άγνωστο. Για συναισθήματα που δεν έχουν ξανά νιώσει, για καταστάσεις συγκυρίες που δεν έχουν ξανά πραγματοποιηθεί .

Η ζωή σαν μια κλωστή έτοιμη να σπάσει, σε ένα δευτερόλεπτο δεν γίνεται τίποτα, μα το επόμενο γίνονται τα πάντα. Στιγμές που θέλεις να γίνει »κάτι», κάτι ουσιαστικό εδώ και τώρα. Έχεις βαρεθεί τα καθημερινά, μονότονα, βατά αισθήματα που σου προσφέρει μια απλή βόλτα με γνωστούς και φίλους. Σίγουρα η κάθε στιγμή δεν μπορεί να είναι τέλεια. Κάνε όμως μια προσπάθεια να την δεις εσύ έτσι, με το πιο όμορφο βλέμμα όσο πεσμένος και αν είσαι, είναι καιρός να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε.

Μην βυθίζεσαι σε ένα κενό που στη τελική εσύ δημιουργείς. Όλα μια ιδέα, μια απόφαση είναι. Μην ανησυχείς και μέσα στο χάος μπορείς να βρεθείς αρκεί να το θέλεις. Κανείς το χέρι σου δεν θα πάρει να σε οδηγήσει στο δρόμο το σωστό. Το δρόμο αυτό τον δημιουργείς με τα όνειρα, τις ελπίδες και τις προσδοκίες σου που πραγματικότητα κάνεις και θα κάνεις. Σαν τα παιδιά αυτά που ευχές και φαντασιώσεις, επιθυμίες σπεύδουν να κατεβάσουν από τον ορίζοντα της φαντασίας και να φέρουν στη γη. Κάθε ώρα και στιγμή μια πρόκληση, μια σύγχυση, μια συγκίνηση. Αποδέχονται αυτό που είναι και καθημερινά το εμπλουτίζουν, δε σκίζουν κομμάτια το είναι τους, τον εαυτό τους, προσπαθώντας να τον κολλήσουν διαφορετικά.

Μην τιμωρείς τον εαυτό σου, τα λάθη για κάποιο λόγο γίνονται και η επανάληψη τους πάλι για καλό είναι, να το διορθώσεις προσπαθείς ή μήπως να σε διορθώσει; Με άλλο μάτι βλέπουν τον κόσμο κάθε μέρα διαφορετικό. Μάτια που περιπλανιούνται. Μάτια που ψάχνουν, δε χρειάζεται να ξέρεις τι είναι αυτό που ψάχνεις, όταν βρεις αυτό το κάτι που λείπει θα το ξέρεις, αρκεί να ψάχνεις, μέρα νύχτα, χωρίς δισταγμό, χωρίς σταματημό. Αν τα μάτια κλειστά σφιχτά έχεις, αν στην επιφάνεια ζεις, πότε πολλά δεν θα δεις. Γιατί περιορίζεσαι, από φόβο μήπως χάσεις τον έλεγχο; Μήπως βρεθείς σε μονοπάτια απάτητα και χαθείς;

Μη σε νοιάζει το να παραπατήσεις, το να λοξοδρομήσεις, είναι αρετή, έτσι θα βρεθείς αντιμέτωπος με κάτι καινούριο, έτσι θα κλιθείς να χρησιμοποιήσεις τα όσα ξέρεις και είσαι για να »κρατηθείς» όρθιος και να βρεις τη σωστή διαδρομή. Είτε να ακολουθήσεις τη »λάθος» από επιλογή όμως πια όχι από ανάγκη ή εξαναγκασμό.

Ξύπνα αυτά τα παιδιά, σε λιβάδια με αγκάθια βαδίζουν, μπορεί να κοπούν, να πονέσουν, άλλα με το χαμόγελο στα χείλη είναι, γιατί η ζωή είναι ένα θαύμα, υπάρχουν και το γιορτάζουν κάθε ώρα και στιγμή. Δε χρειάζονται κάποια αφορμή, η κάθε τους αναπνοή είναι αρκετή για να νιώσουν ευγνωμοσύνη.

Εσύ είσαι παιδί των αστεριών;

 

Φωτεινή

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s