Για εσένα που έφυγες νωρίς. @haveatea.gr

iPiccy-Desi2n

 

 

iPiccy-Design.png

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

 

Γλυκέ αναγνώστη, ξέρω, πως σίγουρα κάποιος που αγαπάς έχει φύγει, οριστικά ή όχι. Είτε γιατί άθελά σου τον έδιωξες, είτε γιατί το επέλεξε. Όπως και να ‘χει, η αποχώρηση του έμοιαζε – και ακόμη μοιάζει – επώδυνη. Γνωρίζω το συναίσθημα, όλοι μας, πιστεύω.

Πρέπει να πονάς πολύ. Το κενό που αφήνει κάποιος άνθρωπος όταν βιαστικά φεύγει, είναι αναντικατάστατο στο πέρασμα των χρόνων. Ξαφνικά, κάθε τότε αδιάφορη στιγμή, αποκτά νόημα, δεν είναι πλέον δεδομένη. Τα «Σ’ αγαπώ» που ειπώθηκαν, ανακαλούνται στη μνήμη σου, σα να ‘ναι λόγια χθεσινά. Το μυαλό παίζει τρελά παιχνίδια, και ‘συ ασυναίσθητα υποκύπτεις. Δεν ευθύνεσαι για το κενό που σε βυθίζει. Σου λείπει αυτή η ζέστη αγκαλιά, το συναίσθημα της εμπιστοσύνης. Σου λείπει η ασφάλεια που ένιωθες.

Είναι βέβαιο ότι κάποιον σκέφτεσαι τώρα. Μπορεί και να διαβάζεις το κείμενο παθητικά, μη- σκεπτόμενος κάποια συγκεκριμένη κατάσταση ή ενέργεια. Δε γνωρίζω τις πιθανές εκδοχές. Σίγουρα όμως, κατανοείς ότι σε κάποιον αναφέρομαι. Τα λόγια μου είναι δύσκολο να αποκτήσουν άμεσο παραλήπτη. Ίσως και ακατόρθωτο. Εκφράζομαι μέσω ενός κειμένου, και συνάμα, προσεύχομαι να το διαβάζεις.

Ναι, εσύ. Αχ, να ‘ξερες πόσο κόστισε η απουσία σου. Θυμάσαι τα ανεκπλήρωτα, φιλόδοξα μας όνειρα; Τις προσδοκίες μας για το μέλλον, και την ανιδιοτελή μας αγάπη; Δεν μπορείς να απαντήσεις. Ξέρεις, όμως, πως όσα ειπώθηκαν, αναφέρονται σε ‘σένα. Ο πραγματικός παραλήπτης, το ξέρει. Σκέφτεσαι ότι είσαι εσύ; Ή μήπως δε θέλεις να το παραδεχτείς; Αισθάνεσαι το «κενό», ή κατόρθωσες να το αναπληρώσεις; Είσαι καλά, άραγε; Θέλω πολύ να είσαι καλά, να κυνηγάς τη μέρα που ξημερώνει. Να τους δείχνεις τα δόντια σου, έχοντας ψηλά το κεφάλι, όπως πάντα έκανες, εξάλλου. Περνάς όμορφα; Το ελπίζω. Σου αξίζει, άλλωστε.

Και τέλος, σου λείπω καθόλου; Ακόμη κι αν δεν πάρω ποτέ απάντηση, γλυκέ αναγνώστη, βαθιά μέσα μου, την ξέρω. Ή μάλλον, τη φαντάζομαι, ελπίζοντας πως μια μέρα θα διασταυρωθεί. Ελπίζοντας, πως μια μέρα, κάθε αδιάφορη λέξη, θα ειπωθεί ξανά. Κι αυτή τη φορά, με περισσότερο νόημα, περισσότερη θέληση, συνοδευόμενη από μια αληθινή υπόσχεση, πως δε θα φύγεις ξανά.

 

Αθηνά

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s