Η πρώτη αγάπη. @haveatea.gr

iPiccy-Desi2n

iPiccy-Design.png

 

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

 

Ο κάθε άνθρωπος έχει ζήσει την πρώτη του αγάπη συνήθως «μικρός» σε ηλικία. Είναι η πρώτη φορά που κοιτάς τον έρωτα κατάματα και προσπαθείς να καταλάβεις τι άραγε να σημαίνει αγάπη, έρωτας και χημεία. Λέξεις άγνωστες, ανύκουστες για ‘σένα, ώσπου να σκάσουν σαν πυροτέχνημα στο χτυποκάρδι σου και να σου δώσουν να καταλάβεις για τα καλά τι σημαίνουν.

Τα συναισθήματα που νιώθεις είναι σαν χείμαρρος έτοιμος να σε παρασύρει, μα για αρχή δεν σε νοιάζει, τον αφήνεις να σε πάρει μαζί του, εξάλλου όταν κάτι δεν το έχεις ζήσει δεν μπορείς να ξέρεις πως είναι. Αμέτρητα μηνύματα, τρυφερά με το «αμόρε», το τηλέφωνο έχει γίνει προέκταση του χεριού σου. Βγαίνετε, το ζεις για τα καλά μέχρι που αρχίζουν οι ανασφάλειες σου. Με θέλει όπως τον θέλω εγώ; Θα κρατήσει άραγε πολύ ακόμη; Κι αν με πληγώσει; Ερωτήματα αναπάντητα και σίγουρα ανύπαρκτα για την έως τώρα καθημερινότητα σου.

Το για »πάντα» λέγεται εύκολα και συχνά. Είναι μια λέξη που αν δε συνοδεύεται από πράξεις και προσπάθεια από τους δύο, μένει στάσιμη στον ρόλο της, ως απλά μια λέξη.
Όταν κάποια στιγμή με τον καιρό ο ένας θεωρήσει τον άλλον δεδομένο τότε έρχεται το τέλος. Εκεί καταλαβαίνεις, πως ήταν ο ενθουσιασμός της ηλικίας. Πως έβλεπες τα δέκα για εκατό, από συναισθήματα μέχρι πράξεις που ιδανικά φανταζόσουν πως είναι αναντικατάστατες. Βέβαια ο άνθρωπος αλλάζει, μεγαλώνει και ζητά άλλα πράγματα από τη ζωή του και εκεί μπορεί να μην τα βρίσκετε. Όσο παραμυθένια και ρομαντική να είναι η σχέση σου, η ίδια η ζωή σε προσγειώνει αλύπητα στην πραγματικότητα.

Εκεί η πρώτη σου αγάπη διαλύεται και γίνεται κάτι σαν γλυκόπικρη ανάμνηση στην αρχή, μα μετά από χρόνια γλυκαίνει όλο και περισσότερο. Βέβαια υπάρχουν και εξαιρέσεις σε αυτή την ζωή -αλλά εγώ μιλάω για τον γενικό κανόνα. Όλοι εχουν ζήσει και έχουν στο μυαλό τους την πρώτη τους αγάπη, διαφορετικά εγώ και διαφορετικά εσύ. Μα όλοι όσοι έζησαν εκείνο το ιδανικό που ονομάζουμε «πρώτη αγάπη», όσοι αφέθηκαν σ’ αυτό από πολύ μικροί, έχουν κάτι κοινό. Συνεχίζουν να πιστεύουν στο ρομαντισμό και  επιδιώκουν το πάντα, το μαζί. Κόντρα σε λογική και ακούγοντας την καρδιά που θέλει σαν τρελή να ζήσει τον μοιραίο έρωτα. Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να ζήσει χωρίς να δώσει και να λάβει αγάπη. Ας αφεθούμε, λοιπόν, στον έρωτα που θα μας συνεπάρει κι ας χαθουμε για λίγο ή πολύ στο συναίσθημα αυτό, ζώντας ολοκληρωτικά τη στιγμή.

 

Ιωάννα

 

 

 

Photograph By : @panos.kimp

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s