Δυο σώματα που χώρισαν στη γέννα. @haveatea.gr

imageedit_13_8591509830

 

 

iPiccy-Design.png

 

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

 

Είναι το πρώτο βλέμμα που αντικρίζεις στη ζωή σου, δυο μάτια γεμάτα αγάπη, ένα άγγιγμα ζεστό, μια αγκαλιά γεμάτη προστασία. Είναι ο άνθρωπος που σου έδωσε ζωή, ανάσα και καρδιά, και είναι γένους θηλυκού. Είναι τα πάντα. Ένα κείμενο αφιερωμένο σε όλο αυτό το μεγαλείο αγάπης, σε αυτό το δεσμό, τον πιο γνωστό και δυνατό όλων σε όλα τα είδη ύπαρξης και ζωής.

Μαμά, μητέρα, μάνα ο πολυτιμότερος άνθρωπος στη ζωή μας αλλά ταυτόχρονα και ο πιο δεδομένος. Την έχουμε στο πλευρό μας από τη γέννηση μας και μας αγαπά άνευ όρων, πιο πολύ κι από τον ίδιο της τον εαυτό χωρίς να χρειαστεί να κάνουμε κάτι. Ακόμα και σε αυτή τη χρονική περίοδο που διανύει η ανθρωπότητα, γνωστή για τον ατομικισμό, τον υλισμό και τον αμοραλισμό που όχι μόνο τη χαρακτηρίζουν αλλά την έχουν γονατίσει, η ανιδιοτελής αγάπη της μητέρας είναι δεδομένη με κατακριταίο οτιδήποτε διαφορετικό ισχύει.

Φυσικά και αυτό όμως όπως όλα στον κόσμο δεν ξεφεύγουν από τον κανόνα πως σε όλους τους κανόνες υπάρχουν εξαιρέσεις. Αρκεί ένα λεπτό για να αναλογιστούμε και να φανταστούμε πως θα ήταν η ζωή μας αν…

Αν η μητέρα σου δε σε λάτρευε, αν δεν ήταν στη ζωή, αν σε κακομεταχειριζόταν, αν δεν την γνώριζες ποτέ. Πάντοτε θα νιώθω ένα πόνο για τα παιδικά μάτια στον κόσμο που έχουν κλάψει για κάτι αντίστοιχο, παράλληλα όμως και θαυμασμό που τα καταφέρονουν να συνεχίζουν. Όλοι οι τυχεροί της ζωής και μόνο στη σκέψη ανατριχιάζουμε, ορκιζόμαστε πως δεν θα αντέχαμε τίποτα από τα παραπάνω, ξυπνάμε με μαξιλάρι πλυμμηρισμένο στα δάκρυα από ένα τέτοιο όνειρο που οπτικοποίησε το χειρότερο εφιάλτη μας κι ύστερα από το νοητικό αυτό ταξίδι στην κόλαση τρέχουμε να πάρουμε μια αγκαλιά που θα μας επαναφέρει στον επίγειο παράδεισό μας, και εκείνη είναι και πάλι εκεί να διώξει μακριά τους φόβους μας. Ίσως αύριο αποκοιμηθεί κάπου στριμωγμένη στο κρεβάτι δίπλα σου για να βεβαιωθεί οτι δεν θα ξαναδείς εφιάλτη.

Η σχέση λοιπόν μητέρας-παιδιού είναι τόσο ιδιαίτερη και ξεχωριστή για τον καθένα που ένα κείμενο-αφιέρωμα στη σχέση αυτή είναι απίστευτα ανίκανο να προσδιορίσει έστω και το ένα δέκατο όλων αυτών των συναισθημάτων, μα άξιζε σίγουρα και ίσως ένιωσες κάτι καθώς το διάβαζες, ίσως και να ταυτίστηκες σε κανα δυο σημεία. Για εμένα πάντως η μητέρα και το παιδί είναι μια ψυχή σε δυο σώματα, που μπορεί να χωρίστηκαν στη γέννα όμως στην πραγματικότητα παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένα έως και το τέλος, χαίρονται μαζί, πονούν μαζί και αλληλεπιδρούν σαν μαγνήτες.

 

Νικολέττα

 

 

 

#μαμά

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s