Χάνοντας τον ίδιο σου τον εαυτό. @haveatea.gr

iPiccy-Desi2n.jpg

 

iPiccy-Design.png

 

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

 

Κι όμως, όσο και αν υποκρίνεσαι τον χαρούμενο, όσο και αν περνιέσαι για ευτυχισμένος και επιτυχημένος, όσο και αν πιστεύεις πως μπορείς να σε πείσεις, έρχονται εκείνες οι ώρες. Εκείνες οι καταραμένες στιγμές που νιώθεις τη μοναξιά να σε πνίγει, να σε βασανίζει, να σε τρελαίνει, να σε ζαλίζει, να σε πονάει.

Γιατί μωρό μου είσαι μονός σου, έχοντας γύρω σου δεκάδες γνωστούς. Κι όμως! Σου λείπει εκείνη η γαμημένη ευτυχία. Η σιγουριά του να έχεις έναν άνθρωπο δικό σου ολοκληρωτικά. Έναν άνθρωπο που θα σε αγγίξει και αμέσως το σώμα σου θα ανταποκριθεί στο οικείο του αυτό άγγιγμα. Εκείνο τον έναν, που ακόμη και αν ξέρεις πως δεν ήταν ο ιδανικός, ακόμη και αν ξέρεις πως οι μέρες που μοιραζόσουν μαζί του χαρακτηρίζονταν από μια μόνιμη αμφιβολία, ακόμη και αν ξέρεις πως αυτό που είχατε δεν ήταν έρωτας, ή έστω δεν ήταν ο απόλυτος έρωτας, εκείνος ο άνθρωπος που δεν ήταν τίποτα, είναι τόσα πολλά.

Είναι τόσα δάκρυα στο άδειο σου κρεβάτι, είναι τόση η απογοήτευση στο γεμάτο κόσμο σπίτι σου, είναι η μόνη φλόγα του παρελθόντος που ακόμα καίει…και σου καίει τα σωθικά. Όλα εκείνα τα «αν» που θες απεγνωσμένα να αφήσεις πίσω σου, και όμως δεν μπορείς, δεν αντέχεις να τα αφήσεις, γιατί αγάπη μου από αυτά ζεις. Αυτά θυμάσαι κάθε φορά που χάνεσαι στις σκέψεις σου. Μένεις στάσιμος στον καναπέ σου κι ο νους σου τρέχει, τρέχει σε όλες εκείνες τις στιγμές που απλά δεν έζησες.

Σε εκείνα τα δυο ματιά που σε κοιτούσαν με έρωτα και που εσύ αδιαφορούσες χαμένος καθώς ήσουν στις δικές σου ανούσιες, ηλίθιες ανησυχίες. Όσο όμως και αν τώρα κατηγορείς εσένα, γλυκέ μου άνθρωπε, ξέρεις πως δεν ήσουν λάθος. Ξέρεις πως οι καταστάσεις δεν υπήρξαν ιδανικές, ξέρεις πως δεν εγκατέλειψες τη μάχη ακόμη και αν στον πόλεμο δεν φάνηκες ανδρείος. Ξέρεις…και αυτό ίσως να απαλύνει τα «κατηγορώ» που τόσο αμερόληπτα προττάσεις στον εαυτό σου. Δε σου λείπει κάτι, δε σου έλειπε τότε, δεν αδίκησες κάποιον, δεν αδικήθηκες. Οι συγκυρίες, οι συγκυρίες απλά δεν ήθελαν να βοηθήσουν.

Ε και; Θα «δολοφονήσεις» εσένα, την αυτοεκτίμηση, την αυτοπεποίθηση σου, επειδή οι συγκυρίες δεν ήθελαν να σε δουν ευτυχισμένο; Καλέ μου άνθρωπε, μόνος σου φτιάχνεις το παρόν σου, μόνος σου έφτιαξες το παρελθόν για το όποιο σήμερα μετανιώνεις. Μόνος θα αλλάξεις το αύριο για να μην πονέσεις μεθαύριο. Μόνος.

Να ξέρεις, μπορείς. Πάντα μπορούσες! Απλά βολεύτηκες.
Σταμάτα να βολεύεσαι στην δυστυχία σου και κόπιασε να χτίσεις την Ευτυχία σου. Μόνος.

 

Έμμα

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s