Αφέσου στη στιγμή. @haveatea.gr

imageedit_13_8591509830

 

 

iPiccy-Design.png

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

 

Σε μια σκοτεινή γωνιά σε ένα δωμάτιο μικρό, στο βασανιστικό γυρισμό με το μετρό, στη διαδρομή που αναγκάστηκες να κάνεις με τα πόδια επειδή το λεωφορείο ήταν άφαντο, κουλουριασμένος στη ζέστη των σεντονιών σου, σε μια γλυκιά αιωνιότητα. Κρύψου, κλείσε τα μάτια και σκέψου.

Σα να στέκομαι σε μια λεπτή γραμμή, σε ένα τεντωμένο σχοινί , να σχοινοβατώ μεταξύ ιδεών, σκέψεων, επιθυμιών και πραγματικών καταστάσεων. Η ζωή σαν μια κλωστή έτοιμη να σπάσει, ένα δευτερόλεπτο δε γίνεται τίποτα, το επόμενο γίνονται τα πάντα. Μεταξύ παρόντος, μέλλοντος και παρελθόντος, πράγματα που συνέβησαν και πράγματα που θα συμβούν. Γιατί μας επηρεάζει τόσο, γιατί κάποιες φορές δεν μας γοητεύει διόλου το παρόν; Γιατί το εδώ και το τώρα φαντάζει τόσο απόμακρο και μακρινό ενώ μας κοιτάζει κατάματα κάθε ώρα και στιγμή; Γιατί δεν το κοιτάμε πίσω; Μια υπενθύμιση χρειαζόμαστε, νομίζω.

Εγώ την ένιωσα καθώς καθόμουν στην άκρη του γκρεμού, χιλιάδες αισθήματα με διαπερνούν, ένα δέος, κάτι μεγαλύτερο από εμένα. Νιώσε, εισπνέεις, εκπνέεις, κάτι το μοναδικό κάτι πρωτόγονο, πρωτόγνωρο σε διαπερνά. Κάτι γνωστό και άγνωστο συνάμα συμβαίνει, έρχεται προς τα εσένα με γρήγορο βηματισμό. Σε αφήνει να πιστέψεις ότι το κατέχεις, ότι μπορείς να το κρατήσεις στα δυο σου χέρια, μεγάλο λάθος έκανες, σου χαμογελά πονηρά και σε ταρακουνά, σε βομβαρδίζει, ξάφνου, χάνεις την ισορροπία σου, παραπατάς σαν να μην ξέρεις τι συμβαίνει, τι σε κατακλύζει, σε αποπαίρνει όπως τίποτε άλλο ξανά.

Νιώσ’ το, οτιδήποτε είναι αυτό, άστο να σε συνεπάρει, ας είσαι για μια φορά εδώ. Άσε την άρνηση, το καβούκι σου στην άκρη. Μην αφήνεις την καθημερινότητα να εισβάλει στη στιγμή, πέτα τα όλα μακριά. Άσε το κινητό, μη το αγγίζεις, μια ασπίδα είναι και αυτή όπως πολλά ακόμη πάνω μας. Φταίμε όμως εμείς για αυτό που έχουμε γίνει; Καλώς ή κακώς αυτοί είμαστε, το θέμα είναι να ανηφορίζουμε προς το πραγματικό καλό και όχι το φαινομενικό, αυτό έχει ημερομηνία λήξης. Το εξωτερικό γέμισμα είναι εφήμερο, το μέσα είναι που κρατάει.

Ό, τι σκέψη και να καταφέρει να σε διαπεράσει, ασχολίαστη άσ’ τη. Μέσα στη στιγμή να είσαι με όλο σου το είναι. Και να δεις που η ζωή θα αρχίσει να γίνεται κάτι πολύ διαφορετικό απ’ ότι ήταν, κάτι πραγματικό, προσωπικό. Κάτι μαγικό θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται μπροστά σου.

 

Φωτεινή

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s