Γεννήθηκες, να είσαι ο εαυτός σου. @haveatea.gr

imageedit_13_8591509830

 

haveateabeyourself.png

 

 

Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!

 

Ποιος είσαι τι είσαι και γιατί; Τι σε ορίζει;  Τι σε κάνει αυτό που είσαι; Ποιος μπορεί να είναι ο σκοπός σου σε αυτή τη ζωή, γιατί εσύ πρέπει να τον ξέρεις ή έστω να τον ανακαλύπτεις;

Όλα είναι και πάντα θα είναι θολά. Η ζωή σαν ένας Ήλιος αχνός, ζωγραφιστός με κιμωλία, άλλοτε σαν καυτή λάβα σε τρυπάει η ζέστη του, σε τυφλώνει το διαπεραστικό φως του, με τις σκιές που δημιουργεί σαν να καίει, να αναιρεί ό, τι εσύ έχεις πασχίσει να δημιουργήσεις, ότι εσύ είσαι. Κι άλλες φορές , λίγες αλλά πραγματικά μοναδικές, σαν να έχει μόλις ξημερώσει μοιάζει, μια ανατολή γλυκιά, σε προσεγγίζει ηρεμία παντού , μια γαληνή σε κατακλύζει, μια γνώριμη μελαγχολία που δε σε τσακίζει, σε αναγεννά, σε κάνει να χαμογελάς, τα πουλιά να κελαηδούν ακούς, τραγουδούν, είναι το μόνο που ακούς και χαμογελάς, οι λίγοι ήχοι της πόλης που ξυπνούν ένα αεράκι δροσερό που σε χτυπά. Όλα αυτά σου υπενθυμίζουν ότι υπάρχει κάτι, κάτι διαφορετικό, ένα αλλιώτικο είδος ομορφιάς, πραγματικότητας, τρόπος να βλέπεις και να αντιλαμβάνεσαι τα πράγματα.

Σαν μια κλωστή είναι που σε παίρνει μαζί της, σε παρασέρνει. Τυλίγεται γύρω σου σε σφίγγει, σε πνίγει μέχρι να μη μπορείς να ανασάνεις πια, ενώ άλλοτε σε κάνει να πετάς, σκέψεις αναπάντεχες σου δημιουργεί. Όταν πια έχεις βρεθεί σε μια φάση της ζωής σου που το να αναθεωρείς και το να νιώθεις ότι κάτι πρέπει να αλλάξει, έχει γίνει πια συνήθεια σου, κάτι πράγματι, δεν πάει όπως θα »έπρεπε». Άσε τον εαυτό σου ελεύθερο, να αναρωτηθεί, να ψάξει μέσα σου μέχρι να βρει τι είναι αυτό που σε ενοχλεί. Μην αρκείσαι σε μια εύκολη λύση, αυτό ποτέ δεν έφτιαξε το πρόβλημα πραγματικά. Απλά το καλύπτει, σαν με διάφανο σεντόνι είναι καλυμμένο, αχνοφαίνεται, το βλέπεις αλλά το αγνοείς. Για πόσο ακόμη;

Υψηλούς στόχους να έχεις, χαμηλές προσδοκίες όμως. Θέλει υπομονή πολύ το να πετύχεις αυτό που πραγματικά επιθυμείς, υπομονή και κουράγιο. Ψυχοφθόρο πολύ είναι να παλεύεις καθημερινά να φτάσεις και να μη φτάνεις ποτέ, την διαδρομή σου μαθαίνει όμως να εκτιμάς, ένα βήμα παραπέρα σε πάει, μην το ξεχνάς. Πειθαρχία χρειάζεται στον εαυτό σου και στα θέλω σου, αλλιώς ουσιαστικά πίσω από το δάχτυλο σου κρύβεσαι, τον εαυτό σου κοροϊδεύει , αυτό που κάνεις το κάνεις για εσένα και για κανένα άλλον. Μα αν όχι μήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσεις;

Πολλές φορές δυστυχώς ή ευτυχώς για να προχωρήσεις παραπέρα, για να πας ένα βήμα μπροστά, ένα σκαλοπάτι πίσω πρέπει να πας. Είτε για να δεις τη ζωή σου από μακριά, από ψηλά όλα φαντάζουν τόσο μικρά και ασήμαντα. Είτε σαν ένα σκαλοπάτι πίσω στην πρόοδο, σαν να στέκεσαι στο γκρεμό, κάνοντας πίσω, προετοιμάζοντας τον εαυτό σου, τα φτερά σου πριν πετάξεις. Όνειρα πολλά να κάνεις, ποτέ μη σταματάς όσο μόνος και αν νιώθεις, όσο και να πονάς. Η μοναξιά δεν είναι πάντα για κακό, το τι έχεις να μάθεις προσπάθησε να δεις όχι τι έχεις να χάσεις, και όταν ανελέητα σε χτυπά, μην το βάζεις κάτω, θυμήσου ένα δώρο είναι η ζωή, ένα δώρο η κάθε σου ανάσα.

 

Φωτεινή

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s