Για εσένα που ήρθες, για να μείνεις. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

haveateacomeasyou.png

 

 

 Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή! 

 

Κάθε τόσο γράφω, δίχως να ξέρω αν μου προσφέρει τελικά κάτι όλο αυτό. Γράφω για μένα, για σένα, γράφω για όλα αυτά που δεν πρόλαβα να σου πω όσες φορές κι αν ήθελα, με όσους τρόπους ήθελα. Γράφω λέξεις χαμένες μέσα σε ένα λευκό χαρτί που ίσως κάποιος διαβάσει και υποθέσει «έλα μωρέ για την καψούρα της μιλάει αυτή..». Μα, καψούρα νιώθεις μόνο όταν απλά σε ελκύει κάποιος, όταν τον βλέπεις και θες να του δοθείς χωρίς αναστολές, χωρίς τίποτα να σε απασχολεί, τον κοιτάς και το μόνο που κυριαρχεί στο μυαλό σου είναι να κολλήσεις πάνω του, να γίνεις ένα μαζί του.

Μα υπάρχουν και καταστάσεις, που σε νοιάζει πρώτα να δεις το χαμόγελό του και να καταλάβεις τι είναι αυτό που τον χαροποιεί, όταν σε ενδιαφέρει να γίνεσαι εσύ η αφορμή για να του φτιάχνεις τη μέρα και να γελά. Όταν σε νοιάζει από που πηγάζει το δάκρυ του όταν είναι λυπημένος, όταν θέλεις να του πάρεις τη λύπη και να του δώσεις πίσω το χαμόγελο. Όταν παρατηρείς κάθε πιθαμή του προσώπου του και κάθε κίνηση του κορμιού του, -τη γλώσσα του σώματος που λένε- και να αντιλαμβάνεσαι αμέσως τι αποζητά από σένα, από γύρω του και από τους άλλους. Τότε δεν μιλάμε για καψούρα, μιλάμε για κάτι αξεπέραστο, που δε σβήνει με το να δεθούν μια φορά, δυο κορμιά και η κάψα σου να πάρει τη φωτιά που ποθεί.

Δεν σου φτάνει μόνο αυτό, μα το θες κι αυτό. Επιθυμείς να τον βλέπεις συνέχεια. Να βλέπεις τα σημάδια του και να τρελαίνεσαι να μάθεις το τρόπο που τα απέκτησε. Θες να γνωρίζεις το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του. Θες τα πάντα, θες να γίνεσαι ένα στο κορμί, ένα στο πρόβλημα, ένα στη χαρά, ένα στα ξενύχτια, ένα στις βόλτες, ένα στις απώλειες, ένα στα διλήμματα, ένα στις αναμονές, ένα στις αγωνίες, ένα στον πόνο. Να εφάπτεσαι με τον άλλον σε όλες τις εκφάνσεις που σου προσφέρει η ζωή και όχι μόνο κάτω από τα μωβ σεντόνια.

Σου φτάνει να τον έχεις δίπλα σου και να κοιτάς τη θάλασσα χωρίς να σκέφτεσαι τίποτα, αφού το όνειρο το ζεις μαζί του. Αυτός είναι η Ελπίδα για να ονειρεύεσαι, η αφορμή για να πολεμάς ώστε να είσαι εκεί και την επόμενη μέρα, ο κόσμος ολάκερος.

Και όλα αυτά για σένα που ήρθες και δεν θα φύγεις ποτέ, γιατί όσους δρόμους κι αν διαβώ σε σένα θα καταλήγω. Σε σένα που μου ζωγράφισες το χαμόγελο στα μάτια και μου φίλησες κάθε πληγή που είχα. Κι αν τώρα πάλι αιμορραγώ, βρίσκω τρόπους να χαϊδεύω τις πληγές έτσι όπως εσύ μου έμαθες. Να ζω μαζί τους και να τις κρατάω μόνο για μένα, για εμάς!

 

Βάσω

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s