Ψάχνοντας εσένα, έχασα εμένα. #yourcupoftea

logotelikoaspro

 

haveatealosingme.png

 

 

 Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή! 

 

Πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου είχα την ιδέα να μην τα δίνω όλα στους ανθρώπους, να κρατάω πράγματα για τον εαυτό μου. Δεν δέθηκα σχεδόν ποτέ με κανέναν. Μέχρι που εμφανίστηκες στη ζωή μου εσύ. Δεν υπήρχα εγώ, υπήρχε μόνο πάθος, έρωτας, λαχτάρα, ανυπομονησία, όλα στο κόκκινο. Όλα τόσο δυνατά που τελικά ίσως εσύ ήσουν το πλήρωμα του χρόνου, που φερόμουν μέχρι τότε με λίγο παραπάνω εγωισμό. Γιατί όταν δεν δένεσαι και κρατάς συνέχεια πράγματα για εσένα, τότε δεν υφίσταται αληθινή σχέση. Η προσωπική μου ζωή ήταν αυτό που λέμε μια «περίπου σχέση».

Δε ξέρω τι είναι αυτό που με τράβηξε σε σένα και με έκανε να αφεθώ στο συναίσθημα, ενώ πριν δεν τολμούσα να το κάνω. Όμως εσύ ήρθες να μου επιβεβαιώσεις τη μέχρι πρότινος ζωή μου, ότι πολύ καλά έπραττα όλα αυτά τα χρόνια. Όπως και εγώ έτσι και εσύ αντιδρούσες υπερβολικά σε ό, τι καλό ή κακό μας συνέβαινε. Τουλάχιστον σαν υπερβολή χαρακτήριζα τη κίνηση σου να σηκώνεις χέρι πάνω μου όταν μαλώναμε. Ίσως ήταν καλύτερα να δικαιολογώ μια τέτοια πράξη, ήθελα βλέπεις λίγο παραμύθι ακόμη. Δεν ήθελα μάλλον να παραδεχτώ πως τελικά αυτό που φοβόμουν το βίωνα με τον πιο άσχημο τρόπο.

Κάθε χτύπημα και ένα συγνώμη, μια δικαιολογία, «δεν είμαι κακό παιδί, δεν θα ξανά γίνει!». Και ενώ αυτό το μοτίβο συνεχιζόταν, βρήκα μια ανεξήγητη εσωτερική δύναμη και μας έδωσα απόσταση. Σε απομάκρυνα μήπως και κάτι αλλάξει, μήπως μπορέσω να δω τι λάθη έχω κάνει κι εγώ μέσα σε όλο αυτό. Η επανασύνδεση δεν άργησε πολύ, βλέπεις ήμουν επιρρεπής ακόμη στις πληγές. Άλλη μια ήρθε να προστεθεί και ήταν η επαφή σου με άλλες γυναίκες. Μπορεί να μην έκανες κάτι μαζί τους όπως υποστηρίζεις -δύσκολο αρκετά να το πιστέψω- όμως έκανες τα παιχνίδια σου. Και εγώ τι ήμουν; Ένα ακόμη παιχνίδι επίδειξης και επιβολής;

Προσπαθούσα παρά πολύ όλο αυτό το καιρό να κατανοήσω το τρόπο που συμπεριφερόσουν, να είμαι εντάξει απέναντι σου, μα αν τώρα με ρωτήσεις θα σου πω ότι δεν ξέρω γιατί προσπαθούσα τόσο.

Μπορεί η βία που δέχτηκα να μη με έκανε να φύγω και να απαγκιστρωθώ από εσένα. Το ότι όμως υπέφερα όλα αυτά, ενώ εσύ είχες την ανάγκη μόνο να επιβεβαιώνεσαι, αυτό το άσχημο παραμύθι που είχα χτίσει μέσα στο μυαλό μου, έπρεπε να λάβει τέλος. Έκανα τόσα, για να με απορρίψεις τελικά. Όσα πρόσφερα εγώ δεν έφταναν προφανώς. Επομένως φεύγω. Φεύγω πρώτα για εμένα, γιατί κουράστηκα να πονάω σωματικά και ψυχολογικά. Κουράστηκα να επιμένω σε μια ιστορία που ο πρωταγωνιστής δεν ξέρει τι θέλει από εμένα κι απ’ το σενάριο γενικότερα. Φεύγω γιατί η ζωή μας προσφέρει όλα εκείνα, που εμείς δίνουμε χώρο να μπούνε σε αυτή. Φεύγω γιατί ψάχνοντας εσένα, έχασα εμένα.

 

Βάσω 

για μια αναγνώστρια.

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s