Οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

haveateasickoflosingsoulmate.png

 

Οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν. Μην ανησυχείς, δεν είναι ένα λυπητερό, μίζερο κείμενο για το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης και τη διάρκεια της ζωής. Αντίθετα, είναι ένα κείμενο που εγκωμιάζει τα μικρά πράγματα που λέμε, τις στιγμές μας…

Πόσες φορές έχεις αναρωτηθεί γιατί γνώρισες  κάποιον; Πόσες φορές έχεις πει στον εαυτό σου ότι ήταν ανόητο εκ μέρους σου να κάνετε παρέα εξ αρχής; Και ας μη ξεχνάμε αυτή την ανακούφιση που έχεις νιώσει, καθώς κάποιος φεύγει από τη ζωή σου, λέγοντας “είμαι καλύτερα έτσι”. Πώς τα ξέρω όλα αυτά για σένα; Μα φίλε μου, όλοι τα ζούμε αυτά κάποια στιγμή.

Προσωπικά, όλα αυτά τα διερωτήθηκα στο τέλος του σχολείου. Εκείνη τη περίοδο της ζωής μου “έχασα” τη μέχρι τότε παρέα μου. Και θα σου εξηγήσω αμέσως τη χρήση των εισαγωγικών. Ήμασταν λοιπόν μια παρέα ατόμων, – δεν έχει σημασία να αναφέρω ονόματα, φύλο και ηλικίες. Μια παρέα, που συνδεόταν μέσω των κοινών βιωμάτων της  στο σχολείο. Ταυτόχρονα όμως, ήμασταν και πολύ διαφορετικοί μεταξύ μας. Άλλος χαρακτήρας ο ένας, άλλος χαρακτήρας ο άλλος και γενικότερα άτομα με διαφορετικά θέλω. Η αλήθεια είναι πως, προς τα τελευταία 2 χρόνια του σχολείου είχα αρχίσει να βιώνω έντονα αυτή τη διαφορά ανάμεσα μας, μα χωρίς να δικαιολογούμαι, σκεφτόμουν πως, αυτούς ξέρω τόσα χρόνια και που θα βρω τώρα άλλους φίλους, να νιώθω έτσι άνετα και να γνωρίζουν  κάποια πράγματα για μένα. Και έτσι, η φιλία μας διήρκεσε έως το τέλος του σχολείου. Πραγματικά, δεν έχει σημασία το γιατί χωρίσαμε, όσο το ότι τότε, ένιωθα ολίγον χαμένη και ταυτόχρονα πολύ καλά.

Πώς θα έβρισκα τώρα από την αρχή φίλους; Και από την άλλη, ευτυχώς που δε κάνουμε πια παρέα. Έτσι σκεφτόμουν και είχα αποφασίσει πως, δε θα έκανα παρέα πλέον με άτομα που δε θα ήταν συνεχώς δίπλα μου. Δε θα έκανα πια λάθος επιλογές.

Σήμερα όμως, μερικά χρόνια αργότερα, βλέπω διαφορετικά τα πράγματα. Έκτοτε, έχω γνωρίσει, ποιος  ξέρει πόσα άτομα, και έχω καταλάβει το εξής: Θα συναντήσω άπειρα άτομα στη ζωή μου. Άλλα θα περάσουν από δίπλα μου έτσι απλά για να χαιρετήσουν, άλλα θα μείνουν για ένα καφέ και θα μοιραστούν μαζί μου κάποια πράγματα από τη ζωή τους, άλλα θα μείνουν για ένα αόριστο διάστημα και στο τέλος -κάποια στιγμή, ίσως και χωρίς λόγο- θα φύγουν και τέλος, κάποια άτομα θα είναι τριγύρω απλά για πάντα.

Ας σημειωθεί, πως θέλω να συναντήσω όλα αυτά τα άτομα στη ζωή  μου,χωρίς εξαίρεση. Γιατί φίλε μου, όλοι θα μου προσφέρουν κάτι. Είτε μια όμορφη καλημέρα, είτε μερικές όμορφες στιγμές, είτε ακόμα και ένα «για πάντα», που θα με κάνει να νιώθω ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Μα ακόμα και εάν η προσφορά τους έχει και αρνητικό πρόσημο, εγώ τους θέλω, γιατί έτσι θα μάθω τον εαυτό μου, τις αρέσκειες μου και τα όρια μου.

Αυτό που λοιπόν θέλω να μοιραστώ μαζί σου είναι μια συμβουλή: Βγες εκεί έξω στον πραγματικό κόσμο, γνώρισε το «διπλανό σου» και ζήσ’ το ως το τέλος, χωρίς να το σκέφτεσαι και πολύ. Αγάπα, παίξε, κλάψε και πόνεσε, η ζωή χρειάζεται αλατοπίπερο. Α, και οι λάθος επιλογές επιτρέπονται!

 

Έλενα

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s