Το δικό μου καλοκαίρι. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

 

haveateasummermemories.png

 

«Και  μέσα στα βάθη του χειμώνα επιτέλους συνειδητοποίησα πως μέσα μου βρίσκεται ένα ανίκητο καλοκαίρι.», είπε ο Άλμπερ Καμύ.

Ένα καλοκαίρι, θα προσθέσω εγώ, το οποίο δεν έχει αρχή και τέλος, είναι ατέρμονο. Δεν υπάρχουν λέξεις να το περιγράψουν γιατί απλά ζει μέσα μας. Περιβάλλεται από έναν λαμπερό ήλιο με φωτεινούς ανθρώπους. Εκεί δεν υπάρχουν λάθη, ούτε απογοητεύσεις. Σε αυτό το ουτοπικό μέρος θα συναντηθούμε κι εμείς. Κι όταν κάποια στιγμή όλα θα τελειώσουν μέσα σου, θέλω να μου το πεις. Να με κοιτάξεις βαθιά στα μάτια με ειλικρίνεια. Το βλέμμα σου θα είναι διαφορετικό αυτή τη φορά. Δεν θα μπορώ να σε αναγνωρίσω.

Αλήθεια ήσουν ποτέ δικός μου; Θα σε ρωτήσω. Πόσο σκληρό είναι να συνειδητοποιείς ότι όλα έχουν ημερομηνία λήξης. Ακόμα κι εμείς. Το τέλειο δίδυμο. Που δεν μπορούσε τίποτα να μπει ανάμεσα μας. Δεν έχεις καν την δύναμη να καταλάβεις τι έγινε. Πότε τελείωσε, ούτε καν τον λόγο. Απίστευτο και άξιον θαυμασμού. Εσύ, ο άνθρωπος της λογικής που το ‘χες για καμάρι, ξαφνικά να μην μπορείς να δεις το προφανές. Ας το ζήσω είπες τότε.

Ποιον κοροϊδεύεις; Ο ορθολογιστής άνθρωπος ξαφνικά έγινε ο πιο ευάλωτος που έχεις γνωρίσει. Μα σύνελθε. Τι εσωτερικοί ατέρμονοι μονόλογοι είναι αυτοί. Που είναι το θα σε προσέξω, μην λυγίσεις; Και από εσένα, ποιος θα με προστατέψει; Που είναι η εσωτερική σου ηρεμία; Το καλοκαίρι σου; Μα βρίσκεται μέσα σου δεν είπαμε; Σε κάθε σκέψη μπορείς να το βρεις, να το νιώσεις. Εκεί δεν χρειάζεται να προσπαθείς να πετύχεις κάτι.

Σε αυτό το μέρος, της εσωτερικής σου γαλήνης τα έχεις καταφέρει όλα. Και αυτή τη φορά μόνος σου. Με πειθαρχία και αγάπη πολλή προς τον εαυτό σου. Δεν υπάρχουν αμφιβολίες, ούτε δισταγμοί. Όλα τα αγαθά και τα συναισθήματα προσφέρονται απλόχερα. Εσύ είσαι ο αποδέκτης όλων αυτών, το πιο όμορφο όμως είναι ότι μπορείς και να προσφέρεις εξίσου.

Είναι η ουτοπία της ψυχής σου. Την έχτιζες χρόνια με λογιών λογιών υλικά, για κάτι τέτοιες συννεφιασμένες ώρες. Όταν λοιπόν αισθανθείς ξανά εκείνο το κενό, ή φοβηθείς, θυμήσου το καλοκαίρι σου. Με την αφθονία των συναισθημάτων και την απλότητα των ψυχών. Εκεί που πάντα την επόμενη ημέρα, θα έχει έναν λαμπερό ήλιο.

 

Μαρία-Δήμητρα

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s