Παρηγοριά στις νύχτες μου μονάχα το φεγγάρι. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

 

 

haveatealover.png

 

 

 

 

 Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή!  

 

Είναι εκείνες οι γκρι νύχτες που τα μάτια σου είναι κόκκινα από τα δάκρυα που τώρα πια έχουν βρέξει τα μάγουλα του. Εκείνες οι νύχτες που είσαι κάτω από την κουβέρτα σου ακούγοντας μουσική και ατενίζοντας τον παρελθόν. Εκείνες οι νύχτες που η λέξη «αγάπη» χάνει την δομή της και γίνεται κάτι περισσότερο από γράμματα, κάτι λιγότερο από μια άμορφη μάζα φορτισμένη με συναίσθημα. Είσαι σίγουρος πως η ζωή σε ειρωνεύεται, καθώς στο παιχνίδι της βγαίνεις πάντα πληγωμένος.

Άνθρωποι με ψυχές κρύσταλλα υπόσχονται θραύσματα, κι εσύ τεντώνεις απλόχερα την παλάμη σου κρατώντας τα σφικτά. Φαίνεται εντυπωσιακός ο κρύσταλλος κάτω από το φως της μέρας μου βλέπεις, φέγγει μικρά ουράνια τόξα στο πρόσωπο μου. Στο λυκόφως όμως χάνουν την μαγεία τους, εκεί το μόνο που ψάχνω είναι κάποιον να μου κάνει μια αγκαλιά ώστε να κολλήσουν όλα τα κομμάτια μου.

Οι περισσότεροι δυστυχώς φοβούνται το σκοτάδι κι όσο εγώ παλεύω με την έκλειψη μου συνεχίζουν να μαζεύουν κρύσταλλα από την αυλή της Χαραυγής μου, όπου θα με περιμένουν με ένα αυτάρεσκο χαμόγελο στα χείλη.

Τα αστέρια μου με βοήθησαν όμως και δεν το ξεχνάω αυτό. Ειδικά τη μέρα, που το μόνο που υπάρχει στον ορίζοντα είναι ο Ήλιος μόνος του, τόσο εγωιστής. Κι εκεί σε μια γωνιά αχνοφαίνεται το φεγγάρι μου, που με φωτίζει ακόμα και κάτω από το φως του μεσημεριού.

 

Μαρία Α.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s