Φωτιά στις αναμνήσεις. @haveatea.gr

logotelikoaspro

 

haveateamemories.png

 

 

 

 Νιώσε τα κείμενα μας, με φωνή! 

 

Αυτό το κείμενο δεν το γράφω εγώ. Το γράφει το κομμάτι του εαυτού μου που ακόμα νοιάζεται για ανθρώπους που δεν θα έπρεπε. Είναι η τελευταία ευκαιρία που του δίνω να εκφραστεί ελεύθερα πριν το αφήσω να ξεχαστεί στα σκοτεινά και δύσβατα στενά της μνήμης. Είναι η τελευταία ευκαιρία που του δίνω πριν να γίνει κι αυτό μια ξεχασμένη ανάμνηση του εγώ που κάποτε ήμουνα.

Έχω αφιερώσει πολύ χρόνο -μάλλον παραπάνω από όσο θα έπρεπε- σε εσένα και αλλά ασήμαντα πράγματα. Και ενώ ξέρω πως δεν μπορώ να επιλέξω τις αναμνήσεις μου, δεν μπορώ να τις διαγράψω και γνωρίζοντας πως είναι κομμάτι του εαυτού μου και με κάποιο τρόπο με έχουν πλάσει και έχουν διαμορφώσει τον χαρακτήρα μου, υπάρχουν κάποιες -λίγες ή πολλές- που δεν θα ήθελα να έχω. Δεν μπορεί να είμαι η μόνη.

Πιο πολύ από όλα τα χαμένα στον χρόνο του παρελθόντος πράγματα λυπάμαι τα λεπτά που έγιναν ώρες και τις ώρες που έγιναν μέρες τις οποίες πέρασα σκεπτόμενη το «αν» και το «μήπως». Είτε είχε να κάνει με εσένα είτε με άλλους ανθρώπους σαν κι εσένα. Στεναχωριέμαι που κατέληγα να κάνω πράγματα τα οποία είχα αλλιώς οραματιστεί. Κινήσεις τις οποίες είχα παίξει στο μυαλό μου ξανά και ξανά, θέλοντας έτσι να σιγουρευτώ πως ήταν οι σωστές, να τις βλέπω να χάνονται για πάντα στην άβυσσο των χαμένων ιστοριών. Λόγια που ήθελα να ξεστομίσω να τα βλέπω να γίνονται καπνός και να χάνονται για πάντα.

Και αντί για τις προμελετημένες πράξεις και τα προβαρισμένα λόγια να κάνω πράγματα που ίσως και να μην ήθελα, παράγοντας έτσι αναμνήσεις που ήθελα να ξεχάσω και να πετάξω μακριά μου την στιγμή μόλις που τις δημιουργουσα.

Αυτό το κείμενο δεν το έγραψα εγώ. Το έγραψε μια πλευρά του εαυτού μου που δεν θα ξεχαστεί αλλά θα αντικατασταθεί. Η μνήμη της πτυχής αυτής του εαυτού μου είναι το κίνητρο μου. Γιατί η ζωή είναι μικρή και δεν αξίζει να ποτίζεις μαραμένα λουλούδια. Απλά καμιά φορά είναι δύσκολο να διακρίνεις ποιοι έχουν ήδη πεθάνει και ποιοι ακόμα ζουν.

Μην είσαι όμως αυστηρός με τον εαυτό σου. Τα παθήματα πάντα μαθήματα θα γίνονται.

 

Μαρία Ν.

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s